La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 12

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Daniel[modifiché]

12[modifiché]

La salvassion dël pòpol ëd Nosgnor[modifiché]

1Ora, an coj temp-là, as ausserà Michel, ël gran prinsi, col ch’a vigila dzura tò pòpol[1]. A-i sarà ‘ntlora ‘n temp ëd tribulassion coma ch’a l’é mai capitane anans fin-a dal prinsipi dla nassion[2]. Ma an coj-temp-lì minca un de tò pòpol ch’as treuva scrit ant ël lìber[3] a lo scamperà. 2E vàire 'd coj che deurmo ant la póer ëd la tèra as dësvijeran, quajdun për la vita eterna e jàutri për n’ontosa dësgrassia eterna[4]. 3Ij conossitor[5] a l'avran lë splendrior ëd la vòlta dël firmament, e coj ch’a l’avran mnà tanti an sël senté dla giustissia a luseran tanme le stèile për l’eternità.

4Ma ti, Daniel, goerna costa professìa coma ‘n segret e cacëtta ‘l lìber fin-a ai temp darié. A saran tanti coj ch’a lo studieran con diligensa e soa conossensa ‘d lor a vnirà pì granda.

Conclusion[modifiché]

5Antlora mi, Daniel, i l'hai beicà e, varda-lì, i l'hai s-ciairà d'àutri doi ch’a stasìo un an sna riva dël fium e l'àutr an sla riva an facia. 6Un ëd lor a l'ha dije a l'òm vestì ëd lin, che adess as tnisìa dzora dl'eva dël fium: “Quand ch’a rivrà-lo ‘l compiment ëd tute ròbe da sburdiment?”. 7Antlora l'òm vestì ëd lin ch’as tenìa dzura dl’eva dël fium a l'ha aussà la man drita e la mancin-a vers ël cel[6] an testimoniand parèj për ël Vivent an etern: “Un temp, doi temp e la metà d’un temp. Tut sossì as compirà quand ch’a sarà finì ‘l crasament[7] dël pòpol sant ëd Nosgnor”.

8Mi i l’hai bin sentì coste paròle ma i l’hai pa capì lòn che chiel a vorìa, parèj i l’hai ciamaje: “Mè signor! Còs ancapitera-lo a la fin ëd tut sossì?”. 9Chiel a l'ha rëspondù: “Va, Daniel. Coste paròle a restran un segret e cacëtà fin-a al moment ëd la fin. 10An vàire a saran purificà, netià e rafinà, ma le canaje a andran anans a esse grame. Gnun ëd lor a capirà: mach ij conossitor[5] a comprendran.

11Ora, dal moment che a sarà abolì ël sacrifissi ëd tùit ij di e a sarà stabilìa l'abominassion ch’a càusa la desolassion[8] a passeran milaneuvzentenovanta di. 12Beà, col ch’a speta con passiensa e a rivrà fin a la fin dij milatërzentetrentasinch dì!

13Ti, va pura për toa stra fin-a a la fin e arpòste: it leveras torna ant ël dì darié për arsèive l’arcompensa ch'a l'é state assignà.

Nòte[modifiché]

  1. Ël pòpol d’Israel.
  2. As arferiss a la nassion d’Israel (cf. Deuteronòmi 4:30; Geremia. 30:7; Maté. 24:21; Arvelassion. 6—19).O “ëd na nassion”, “fin-a dal prinsipi dla nassita dle nassion”.  
  3. La figura d’un lìber as arferiss a na lista precisa ‘d nòm conossùa mach da Nosgnor, ij predestinà dël pòpol d’Israel ch’a saran salvà da cola tribulassion. A-i é vàire lìber tnù da Nosgnor (Arvelassion 20:12; cf. Surtìa 32:33; Salm 69:28; Malachìa 3:16; Luca 10:20; Arvelassion 20:15; et al.).
  4. Cost vers a l’é l’unich arferiment ch’i l’oma ant la Biblia ebràica ‘d n’arsurression da pijesse a la létera e che gnun a l’àbia mai contestà.
  5. 5,0 5,1 O “coj ch’a son savi”, coj ch’a conòsso l’importansa ‘d resté fedej a Nosgnor.
  6. O "ai cej". Ël plural dual ebràich שָׁמַיִם (shamajim) a peul esse voltà con "cel" opura con "cej " conform al contest teològich.
  7. Costa tradussion a les:  יַד-נֹפֵץ (iad nofets, "la man ëd col che a crasa") pitòst che 'l TM נַפֵּץ-יַד (nappëtta iad, "s-ciapé, rompe a tòch, sfrisé la man").
  8. Cfr. 11:31.