La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 7

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Arvelassion ëd Gioann[modifiché]

7[modifiché]

Ël pòpol ëd Nosgnor a sarà guernà[modifiché]

1Apress ëd lòn i l’hai vëddù quatr àngej ch’a stasìo drit dzura ij quatr canton[1] dla tèra e ch’a tnisìo frem ij quatr vent dla tèra, parèj che gnun ëd lor a bofèissa an sla tèra, né an sël mar, né an sù gnun-a pianta. 2I l’hai ‘dcò vëddù n’àutr àngel ch’a montava dal levant e ch’a portava ‘l cacèt dël Dé viv. Col-lì a l’ha crijà fòrt ai quatr àngej ch’a j’era dàit l’ancombensa[2] ‘d fé ‘d mal a la tèra e al mar. 3A l’ha dije: “Fé nen ëd mal a la tèra, né al mar, né a le piante, fin a tant ch’i l’àbio marcà ij sërvent ëd Nosgnor an sla front.

4Peui i l’hai sentì ‘l nùmer ëd coj ch’a j’ero stàit marcà: sent quaranta quat mila, da tute le tribù dij fieuj d’Israel: 5dódes mila da la tribù ‘d Giuda, dódes mila da la tribù ‘d Ruben, dódes mila da la tribù ‘d Gad, 6dódes mila da la tribù d’Asser, dódes mila da la tribù ‘d Neftali, dódes mila da la tribù ‘d Manasse, 7dódes mila da la tribù ‘d Simeon, dódes mila da la tribù ‘d Levi, dódes mila da la tribù d’Issacar, 8dódes mila da la tribù ‘d Zabulon, dódes mila da la tribù ‘d Giusèp, dódes mila da la tribù ‘d Beniamin.

Liturgia dël cél: ij martir dl’Agnel[modifiché]

9Apress ëd lòn i l’hai vëddù tanta ‘d cola gent che gnun a podìa contela. A j’ero da tute le nassion, tribù, pòpoj e lenghe. A stasìo an pé dëdnans al tròno e dëdnans a l’Agnel, tuti vestì ‘d bianch e a l’avìo ‘d branch ëd palma an man. 10 Tuti a disìo a àuta vos[3]: “La salvëssa a ven da Nosgnor[4], ch’a l’é astà an sël tròno, e da l’Agnel!”. 11Tuti j’àngej a stasìo dantorn al tròno, a j’ansian e a le quatr esse vivent, e a l’han prostërnasse dëdnans al tròno con la front fin-a a tèra e a rendìo l’adorassion a Nosgnor. 12A cantavo: “Amen! A Nosgnor ch’a vada la benedission, la glòria, la sapiensa, ël rendiment ëd grassie, l’onor, la potensa e la fòrsa pr’ ij sécoj dij sécoj. Amen!”.

13Antlora un dj’ansian a l’ha ciamame: “Sti-sì, ch’a son vestì ‘d bianch, chi son-ne? E da ‘ndoa son-ne vnùit?” 14I l’hai rësponduje: “Mè Signor, mach ti it lo sas!”. E chiel a l’ha dime: “Sti-sì a son coj ch’a son vnùit da na gran tribolassion, e ch’a l’han lavà soe veste e sbianchije con ël sangh dl’Agnel. 15A l’é për lòn ch’a stan dëdnans al tròno ‘d Nosgnor, e a-j rendo servissi dì e neuit ant sò templ. Col ch’a l’é setà an sël tròno a-j darà na sosta. 16A l’avran pì nen né fam né sèj, né a saran pì brusà da la calor dël sol, 17përché l’Agnel ch’a l’é an sël tròno a-j pastorerà e a-j mnerà a le sorgiss dl’eva dla vita, e Nosgnor a-j suvrà tute le lerme da j’euj”.

Nòte[modifiché]

  1. O “estremità”.
  2. O “podèj”.
  3. O “a crijavo”.
  4. O “da nòstr Dé”.