La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 7

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Arvelassion ëd Gioann[modifiché]

7[modifiché]

Ël pòpol ëd Nosgnor a sarà guernà[modifiché]

1Apress ëd lòn i l’hai vëddù quatr àngej ch’a stasìo drit dzura ij quatr canton[1] dla tèra e ch’a tnisìo frem ij quatr vent dla tèra, parèj che gnun ëd lor a bofèissa an sla tèra, né an sël mar, né an sù gnun-a pianta. 2I l’hai ‘dcò vëddù n’àutr àngel ch’a montava dal levant e ch’a portava ‘l cacèt dël Dé viv. Col-lì a l’ha crijà fòrt ai quatr àngej ch’a j’era dàit l’ancombensa[2] ‘d fé ‘d mal a la tèra e al mar. 3A l’ha dije: “Fé nen ëd mal a la tèra, né al mar, né a le piante, fin a tant ch’i l’àbio marcà ij sërvent ëd Nosgnor an sla front.

4Peui i l’hai sentì ‘l nùmer ëd coj ch’a j’ero stàit marcà: sent quaranta quat mila, da tute le tribù dij fieuj d’Israel: 5dódes mila da la tribù ‘d Giuda, dódes mila da la tribù ‘d Ruben, dódes mila da la tribù ‘d Gad, 6dódes mila da la tribù d’Asser, dódes mila da la tribù ‘d Neftali, dódes mila da la tribù ‘d Manasse, 7dódes mila da la tribù ‘d Simeon, dódes mila da la tribù ‘d Levi, dódes mila da la tribù d’Issacar, 8dódes mila da la tribù ‘d Zabulon, dódes mila da la tribù ‘d Giusèp, dódes mila da la tribù ‘d Beniamin.

Liturgia dël cel: ij màrtir ëd l’Agnel[modifiché]

9Apress ëd lòn i l’hai vëddù tanta ‘d cola gent che gnun a podìa contela. A j’ero da tute le nassion, tribù, pòpoj e lenghe. A stasìo an pé dë 'dnans al tròno e dë 'dnans a l’Agnel, tuti vestì ‘d bianch e a l’avìo ‘d branch ëd palma an man. 10 Tuti a disìo a àuta vos[3]: “La salvëssa a ven da Nosgnor[4], ch’a l’é setà an sël tròno, e da l’Agnel!”. 11Tuti j’àngej a stasìo dantorn al tròno, a j’ansian e a le quatr creature vivent, e a l’han prostërnasse dë 'dnans al tròno con la front fin-a a tèra e a rendìo l’adorassion a Nosgnor. 12A cantavo: “Amen! A Nosgnor ch’a vada la benedission, la glòria, la sapiensa, ël rendiment ëd grassie, l’onor, la potensa e la fòrsa për ij sécoj dij sécoj. Amen!”.

13Anlora un ëd j’ansian a l’ha ciamame: “Sti-sì, ch’a son vestì ‘d bianch, chi son-ne? E da ‘ndoa ch'a son ëvnùit?” 14I l’hai rësponduje: “Mè Signor, mach ti it lo sas!”. E chiel a l’ha dime: “Sti-sì a son coj ch’a son ëvnùit da na gran tribulassion, e ch’a l’han lavà soe veste e sbianchije con ël sangh dl’Agnel. 15A l’é për lòn ch’a stan dë 'dnans al tròno ‘d Nosgnor, e a-j rendo servissi di e neuit ant sò templi. Col ch’a l’é setà an sël tròno a-j darà na sosta. 16A l’avran pì nen nì fam nì sèj, nì a saran pì brusà dal calor dël sol, 17përchè l’Agnel ch’a l’é an sël tròno a-j pasturerà e a jë mnerà a le sorgiss ëd l’eva dla vita, e Nosgnor a-j suvrà tute le lerme da j’euj”.

Nòte[modifiché]

  1. O “estremità”.
  2. O “podèj”.
  3. O “a crijavo”.
  4. O “da nòstr Dé”.