La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 7

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Daniel[modifiché]

7[modifiché]

Daniel a l’ha na vision ëd quat bestie ch’a seurto dal mar[modifiché]

1Ël prim ann dël regn ëd Baldassar, rè ‘d Babilònia, Daniel, antant ch’a l’era cogià an sò let, a l’ha avù ‘n seugn: a son passaje për la ment ëd vision. Peui a l’ha butà për ëscrit la sostansa ‘d sò seugn. A l’ha scrit parèj: 2“Mi, Daniel, sta neuit ant la seugn i l’hai vëddù che ij quat vent dël cél a bofavo con furia an sël Mar Mediterani[1]. 3Dal mar a seurtìo quat bestie bin gròsse, diferente un-a da l’àutra.

4La prima a jë smijava a un leon, e a l’avìa j’ale ‘d n’àghia. Antant che mi i vardava, a l’han gavaje j’ale e a l’han aussala da tèra, fasendla sté an sij doi pé coma s’a fussa n’òm, e a l’han daje n’inteligensa uman-a[2].

5A l’é vnùje peui na sconda bestia ch’a smijava n’òrs; a l’avìo butala an pé da na banda, a l’avìa an mes ai dent tre còste. A l’han dije: “Alé, mangia e ampiniss-te ‘d carn”.

6A l’é vnuje peuj, antant ch’i vardava, nàutra bestia ch’a smijava ‘n liopard, con quatr ale da osel an sla schin-a. La bestia a l’avìa quatr teste, e a l’han daje l’autorità ‘d governé.

7A l’é vnuje peuj, antant ch’i vardava costa vision ëd neuit, na quarta bestia afrosa, da fé tëmma e fòrta ‘d manera strasordinaria. A l’avìa ‘d gran dent ëd fer. A mangiava e a fartriava. Lòn ch’a vansava as lo butava sota ij pé e a lo sbërgnacava. A l’era pa l’istess dj’àutre bestie e a l’avìa des còrn.

8Antant ch’i vardava, an mes a sti còrn a l’é surtije fòra n’utr còrn pì cit, ch’a l’ha fàit ranché vìa tre dj’àutri còrn. Col neuv còrn a l’avìa dj’euj ch’a smijavo uman e na boca ch’a parlava con insolensa.

9Damentre ch’i vardava, a son ëstàit peuj butà an pé dij tròno. N’òm vej[3], carià d’agn a l’ha pijà sò pòst. Soa vestimenta a l’era bianca tanme la fiòca e ij sò cavèj parèj dla lan-a candia. Sò tròno a smijava fàit ëd vampe ‘d feu e soe roe a l’ero coma ‘d feu ch’a branda. 10Na rivera ‘d feu a nassìa e sortìa da dnans a chiel. Ij sò servitor a l’ero mila milen-e. La cort[4] a l’é setasse e a son ëstàit durbì ij liber.

11I l’hai seguità a vardé për vìa dle paròle insolente ch’ ël còrn a disìa, e i l’hai vëddù ch’a massavo la bestia e sò còrp dësblà a l’é stàit campà ant ël feu përchè ch’a brusèissa. 12A j’àutre bestie a l’han gavaje ‘l podèj, lassandje ch’a vivèisso ancora, ma mach fin-a al temp ch’a l’era stàit fissà.

13Mi i j’era ancor ant ël seugn quant ch’i l’hai s.ciairà an sle nivole dël cél un ch’a smijava a ‘n fieul d‘òm. A l’é rivà dëdnans al Vej carià d’agn e a l’é stàit presentà a chiel 14ch’a l’ha daje ‘l podèj, la glòria e ‘l regn. La gent ëd tùit ij pòpoj, nassion e lenghe a-j rendran omagi. Sò podèj a l’é për sèmper[5], a finirà mai e sò regn a sarà mai pì dësblà.

N’àngel a dà l’interpretassion dël seugn a Daniel[modifiché]

15Mi, Daniel, i son sentime manché përchè le vision ch’i l’ero passame për la ment a l’avìo sburdime. 16Antlora i son avziname a un ch’a j’era lì present për ciameje s’a podèissa dem-ne dë s-ciairiment. A l’ha rëspondume dasend-me costa interpretassion:

17Le quatr bestie gròsse a veulo dì quat rè ch’a seurtiran da la tèra. 18Apress ëd lòn, ël pòpol sant dël Pì-Àut a arseivrà ‘l regn e a lo tnirà për sèmper. 19Peui i l’hai vorsù savèj la vrità an sla quarta bestia ch’a l’era bin diferenta da j’àutre e motobin afrosa, ch’a l’avìa ‘d dent ëd fer e le grinfe ‘d bronz, e ch’a mangiava e a sfrisava, e lòn ch’a vansava as lo butava sota ij pé e a lo pistava con le piòte. 20I vorìa ‘dcò savèj la vrità an sij des còrn ch’a l’avìa fàit ranché vìa d’àutri tre còrn, e përchè col òm a l’avìa j’euj e na boca ch’a parlava con babia e ch’a smijava pì gròss che j’àutri còrn. 21I l’avìa vëddù che col còrn a fasìa guèra al pòpol sant e a vagnava, 22fin-a ch’a l’é rivaje col òm vej carià d’agn ch’a l’ha salvà ‘l pòpol sant dël Pì-Àut e a l’é rivà ‘l temp che ‘l pòpol sant a l’ha pijà possess dël regn.

23Chiel a l’ha donca dime: “La quarta bestia a veul dì che an sla tèra a-i sarà ‘n quart regn diferent da coj ëd prima. A divorerà tuta la tèra, a la scarpiserà e a la craserà. 24Ij des còrn a veulo dì che da col regn a seurtiran des rè. N’àutr rè a seurtirà apress ëd lor, ma a sarà diverent da j’àutri, ch’a sotgiovrà tre dj’àutri. 25Chiel a dirà d’ògni sòrt d’ofèise contra ‘l Pì-Àut; a maltraterà sò pòpol sant e a sercherà ‘d cangié le feste e la religion. Ël pòpol sant dël Pì-Àut a sarà butà an soe man për un temp, doi temp e la metà d’un temp[6]. 26Apress ël lòn ël tribunal a lo giudicherà e a-j gaverà ‘l podej, a sarà crasà e fàit fòra ‘d pianta. 27Antlora ‘l regn, ël podej e la magnificensa ‘d tùit ij regn ch’a-i son sota ‘l cél a saran dàit al pòpol dj’àngej sant dël Pì-Àut. Sò regn a sarà etern, e tute j’autorità a lo serviran e a lo scotran.

28Përparèj a finiss l’esposission dë la question. Mi, Daniel, i son ëstàit motobin ësburdì, mia facia a l’ha cangià ‘d color e i l’hai goernà tut sòn an mè cheur.

Nòte[modifiché]

  1. O “ël mar grand”.
  2. O “un cheur d’òm”.
  3. O “Bel Vej”.
  4. O “ël tribunal”.
  5. O “etern”.
  6. Për tre agn e mes.