La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 11

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Arvelassion ëd Gioann[modifiché]

11[modifiché]

Ij doi testimòni[modifiché]

1Antlora a l’han dame na cana për mësuré e a l’han dime: “Và a pijé le mësure dël Templ ëd Nosgnor e dl’autar e conta vàire ch’a son ij fedej ch’a-i son. 12Tutun, lassa da banda la cort dl’intrada e mësura-la nen, përchè ch’a l’é stàita dàita ai pagan. Lor a scarpiseran la sità santa për quarant e doi mèis. 3Antramentre, për ësti mila dosent e sessanta dì i farai che ij mè doi testimòn a-i profetiso vëstì ‘d sach”.

4Costi doi testimoni a son ij doi ulìv e le doe lampie ch’a stan dëdnans al Signor dla tèra. 5Se quaidun a vorera feje ‘d mal, a-j sortirà da la boca un feu ch’a divorerà ij sò nemis. Sossì a sarà bin sicur, chi ch’a vorio feje ‘d mal: a l’avran da meuire parèj! 6Costi doi a l’han ël podèj ëd saré ‘l cél për nen ch’a pieuva ant ël temp ch’a profetiso. A l’han ëdcò ‘d podèj ëd cambié l’eva an sangh e ‘d frapé la tèra con d’ògni sòrt ëd piaghe, sèmper ch’a lo veulo.

7Finì peui ch’a l’abio ‘d rende testimoniansa, la bestia ch’a ven sù da l’abim a-j farà la guèra, a-i vincerà e a-j masserà. 8Ij sò còrp mòrt a staran cogià ant la piassa dla gran sità, ch’a l’é ciamà ‘d manera spiritual Sòdoma e Egit, andoa che ‘dcò sò Signor a l’é stàit butà an cros. 9Për tre mèis e mes, ëd gent da tùit ij pòpoj, tribù, lenghe e nassion, a vniran a vëdde ij sò còrp e a përmëtteran nen che gnun a-j daga sepoltura. 10J’abitant dla tèra a na saran content e as n’arlegreran, e as manderan ëd cadò j’un j’àutri, përchè coj doi profeta a j’ero për lor un torment costant.

11Tutun, apress coj tre dì e mes, i l’hai vëddù në spirit ëd vita ch’a vnisìa da Nosgnor e ch’a intrava an lor. Anlora a son aussasse an pé, e na gran tëmma a l’é cascaje adòss ëd chi ch’a l’ha vëdduje. 12Peui ij doi testimoni a l’han sentì na gran vos dal cél ch’a l’ha dije: “Monté sì dzora”. E a son montà al cél ant na nivola e ij sò nemis a l’han vëdduje.

13An col istess moment a l’é vnuje ‘n gran taramòt, e a l’ha stravacà la décima part dle sità, e a son ëstàit massà dal taramòt set mila përson-e. Coj ch’a son dzurvivù a na son ëstàir sbaruvà e a l’han dàit glòria al Dé dël cél. 14Parèj a l’é passaje lë scond maleur, ma ‘l ters maleur a-j vnirà bin tòst dapress.

La sétima tromba[modifiché]

15Ël sétim àngel a l’ha sonà soa tromba, e ‘d gran vos a son aussasse ant ël cél, ch’a disìo: “Ël mond a l’é ora dventà ël Regn ëd Nosgnor e ‘d sò Crist, e chiel a regnerà për i sécoj dij sécoj!”. 16Antlora ij vint e quatr ansian ch’a son astà ant ij sò tròno dëdnans a Nosgnor, a son prostërnasse con la fron fin-a a tèra e a l’han adorà Nosgnor. 17A disìo: “It rendoma grassie, Signor Dé Tut-potent, ch’it ses, ch’it l’eres e ch’it vniras, përché it l’has manifestà toa gran potensa e it l’as stabilì tò Regn. 18Le nassion a son anrabiasse fòrt, ma adess a l’é vnù ‘l temp ëd toa ira, ël temp përch’a sio giudicà ij mòrt e për dé l’arcompensa ai tò sërvent ij profeta, a tò pòpol sant e a tuti coj ch’a vénero tò nòm, cit e grand, l’ora ‘d dëstruve ij dëstrutor dla tèra[1]”.

19Antlora a l’é dovertasse ‘l Templ ëd Nosgnor ch’a-i é an cél, e drinta al Templ a l’é comparije l’Érca dl’Aleansa ‘d Nosgnor. A l’é vnuine ‘d lòsne, ‘d crij e ‘d taramòt, e motobin ëd tempesta.

Nòte[modifiché]

  1. O “l’ra ‘d mandé an përdission coj ch’a mando an përdission la tèra”.