La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 4

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

1 Samuel[modifiché]

4[modifiché]

Dësfàita dj'Israelita e piàita dl'Érca[modifiché]

1Samuel adressava la paròla a tuta Israel. An coj dì-lì ij Filisté a l’ero butasse ansema për combate contra Israel. Antlora Israel a l’é calà a deje bataja ai Filisté. Lor a l’ero acampasse davzin a Eben-Eser, mentre che ij Filisté a l’ero acampasse an Afech. 2Ij Filisté a son ordinasse a trop për taché Israel e la bataja a l’ha flambà, ma ij Filisté a l’han butà an derota Israel, ch’a l’ha përdù quat-mila òm an col combatiment a camp dovert. 3Quand che l’armeja d’Israel a l’é rivà a sò campament, j’ansian dël pòpol a l’han dit: “Coma ch’a l’é che Nosgnor a l’ha përmetù che ij Filisté an butèisso an derota? Andoma a Silo a pijé l’Érca dl’Aleansa ‘d Nosgnor. Se l’Érca a vnirà ansem a nojàutri an bataja, Nosgnor ëd sicur an salverà dai nòstri nemis!”.

4A l’han donca mandà a Silo ‘d gent për preleveje l’Érca dl’Aleansa dël Signor dl’univers, col ch’a l’ha ij cherubin për tròno. A j’ero ij doi fieuj d’Eli, Cofni e Pincas ch’a compagnavo l’Érca dl’Aleansa ‘d Nosgnor. 5Pen-a che l’Érca a l’é rivà al campament, tuta l’armèja d’Israel a l’ha aussà n’uch tant potent che tuta la tèra a l’arbombava[1]. 6Ij Filisté, sentù ch’a l’avìo col ciadel da festa, a son ciamasse: “Còs volei-ne dì tuti sti crij ‘d gòj and ël campament dj’Ebreo?”. E a son ëvnùit a savèj che l’Érca ‘d Nosgnor a l’era rivà al campament dj’Israelita. 7Antlora ij Filisté a son ësbaruvasse, per ch’a disìo: “Ël Dé dj’Ebreo a l’é rivà a sò acampament ëd lor! Oh nojàutri pòvr òm! Na ròba parèj a l’era mai rivane! 8Oh nojàutri pòvr òm! Chi é-lo ch’an salverà da la man d’un Dé tant potent! A l’é col Dé-lì ch’a l’ha frapà l’Egit con d’ògni sòrt ëd piaghe ant ël desert! 9Ma dun-a, Filisté, sìe fòrt e porteve da òm! Dësnò i vniroma a d’esse dë s-ciav dj’Ebreo, coma che lor a lo son ëstàit ëd nojàutri! Sie d’òm e combate!”. 10Antlora ij Filisté a l’han tacà bataja e Israel a l’é stane batù, a la mira che j’Israelità, butà an derota, a son ëscapà mincadun a soa ca. La derota a l’é stàita tant disastrosa che Israel a l’ha perdù trantamila òm. 11Fin-a l’Èrca ‘d Nosgnor a l’é stàita ciapà da lor an piàita e a son tombaje mòrt ëdcò ij doi fieuj d’Eli, Ofni e Fines.

Mòrt d’Éli[modifiché]

12Ora, n’òm dla tribù ‘d Beniamin a l’é partì ‘d corsa dal camp ëd bataja e a l’é rivà dl’istess dì a Silo. Coma na marca ‘d deul a l’avìa le vestimenta s-ciancà e la testa quatà ‘d póer. 13Coma ch’a l’é rivà, Éli as na stasìa stà an brova dla stra e a beicava, an ëspetand con angossa ‘d cheur për motiv dl’Érca ‘d Nosgnor. Coma che st’òm-sì a l’é intrà an sità për nunsié a la gent lòn ch’a l’era ancapitaje, da tuta la sità ‘d Silo a l’é aussasse ‘n crij. 14Éli a l’ha sentì ‘l ciadel dij crij e a l’ha dit: “Còs é-lo sto rabel?” e col òm, an tranfiand, a l’ha contaje la neuva a Eli. 15Ora, Éli a l’avìa novanteut agn, a l’avìa j’euj frem e a podìa pa pì s-ciairé. 16L’òm a l’ha dije a Éli: “I rivo dal camp ëd bataja e ancheuj i son scapamne dal combatiment”. Éli a l’ha ciamaje: “Coma ch’a l’é andàita, car ël mè fieul?”. 17Ël mëssagé a l’ha rësponduje: “Israel a l’é scapà an facia ai Filisté!. Nòstra armeja a l’ha patì na gran derota. Pì ‘d lòn, Ofni e Fines a son mòrt e l’Érca ‘d Nosgnor a l’é stàita ciapà tanme na pijàita”. 18Pen-a ch’a l’avìa mensionà l’Érca ‘d Nosgnor, Éli a l’é sversasse ansima a sò scagn da la banda dla pòrta, a l’é s-ciapasse ‘l cupiss e a l’é mòrt, përchè ch’a l’era vej e grev. Éli a l’éra stàit giùdes d’Israel për quarant’ agn.

19Ora, la nòra d’Éli, fomna ‘d Fines, a l’era press a caté na masnà. Quand ch’a l’ha sentì che l’Érca ‘d Nosgnor a l’era stàita ciapà e che sò mëssé e sò marì a l’ero stàit massà, a l’é cuaciasse e a l’ha partorì, përché a l’ero rivaje ij dolor dëscobi dël part. 20Sentend-se an brova ‘d meuire, le fomne ch’a-i stasìo aranda, a-j disìo: “Gnun-e tëmme, përchè tò fieul a l’é nassù”. Chila, tutun, a-j rëspondìa pa, nì a-j dasìa da ment. 21Nen mach, ma a sò cit a l’ha daje ‘l nòm d’Icabod[2], coma dì “La glòria d’Israel a l’é furnìa”. Con lòn a vorìa arferisse a la pijàita dl’Érca, a la mòrt d’Éli e ‘d sò marì. 22An efet, chila a l’ha peui dit: “A l’é dësparìa la glòria d’Israel, për ël motiv che l’Érca ‘d Nosgnor a l’é stàita ciapà”.

Nòte[modifiché]

  1. O “a l’ha tremblane”.
  2. Lét. “Andova ch’a l’é la glòria”.