La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 3

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

1 Samuel[modifiché]

3[modifiché]

La vocassion ëd Samuel[modifiché]

1Ant ël mentre, ël fiolin Samuel a vivìa dedicà al servissi ‘d Nosgnor a j’ordin d’Éli. Ant col temp-là Nosgnor a comunicava da ràir soa paròla: a l’era nen sòlit ëd mostresse an ëd vision. 2Na neuit, Eli, ch’a s-ciàirava squasi pì nen, a l’era andàit a deurme 'nt soa stansia. 3La lampia ‘d Nosgnor a l’era ancora nen dëstissasse e Samuel a durmìa 'nt ël santuari[1], nen lontan dal leugh anté ch’a stasìa l’Érca ‘d Nosgnor. 4A l’improvista Nosgnor a l’ha ciamà Samuel, e chiel a l’ha rësponduje: "Éh? I son sì. Còsa ch'a-i é?". 5Samuel a l’é aussasse, a l’é corù da Eli e a l’ha dije: “Vard-me sì. L’has-to ciamame?”. Éli a l’ha replicà: “Nò, i l’hai pa ciamate, Artornet-ne a deurme”. E Samuel a l’ha falo. 6Ma Nosgnor a l’ha ciamalo n’àutra vira. Samuel a l’é levasse e a l’é tornà anté ch’a stasìa Éli, e a l’ha dije: “Vard-me sì. L’has-to ciamame?”. Éli a l’ha dije: “I l’hai pa ciamate, mè fieul. Artornet-ne a deurme”. 7Samuel ancora a savìa nen arconòsse Nosgnor, përchè soa paròla ancora a l’avìa nen arvelasse a chiel. 8A l’é parèj che Nosgnor a l’ha ciamalo na tersa vira e ancora na vira Samuel a l’é aussasse e a l’é andàit da Éli: “Vard-me si. L’has-to ciamame?”. A l’é antlora che Éli a l’é rendusse cont ch’a l’era Nosgnor ch'a l'avìa ciamà 'l fiolin. 9Antlora Éli a l’ha dit a Samuel: “Và a cogete n’àutra vira e se quaidun at ciama ancora, dije: “Nosgnor! Parla e tò servitor a të scoterà!”. Parèj Samuel a l’é tornass-ne a sò leugh a deurme. 10Anlora Nosgnor Dé a l’é vnùit e a l’é butasse davzin a chiel, e a l’ha ciamalo coma j’àutre vire: “Samuel! Samuel!”, e Samuel a l’ha replicà: "Nosgnor! Parla e tò servitor at ëscoterà!”.

11Antlora Nosgnor a l’ha dije a Samuel: “I l’hai l’intension ëd fé an Israel quaicòsa ‘d bolversant, tant da fé vnì la pel d’òca a tuti. 12An coj dì-là i darai esecussion contra Éli e contra soa famija tut lòn ch’i l’hai sentensià, dal prinsipi a la fin. 13I l’avìa bin butalo ‘n guardia che, për colpa soa, un giudissi a sarìa cascà adòss a soa famija për sèmper. Chiel a savìa che ij sò fieuj am manco ‘d rispet[2], ma chiel a l’ha fàit gnente për dissiplineje. 14A l’é parèj ch’i l’hai giurà che ij pëccà d’Éli e dij sò fieuj a podran pì ne ess-je përdonà con ëd sacrifissi o d’oferte”.

15Samuel a l’é tornass-ne a deurme fin-a a la matin. Peuj a l’é aussasse e a l’ha dovertà, coma fasìa tùit ij dì, le pòrte dël santuari ëd Nosgnor, A l’avìa tëmma ‘d conté a Éli lòn che Nosgnor a l’avìa dije. 16Éli, contu, a l’ha mandalo a ciamé e a l’ha dije: “Samuel, mé fieul!”. A l’ha replicà Samuel: “Vard-me sì!”. 17“Lòn ch’a l’ha peui dite Nosgnor? Dis-me tut! Nosgnor at giudicherà sever s’it më stërmes quaicòsa che Nosgnor a l’ha dite!”. 18A l’é parèj che Samuel a l’ha dije tut. A l’ha pa stërmaje gnente ‘d lòn che Nosgnor a l’avìa dije. Éli a l’ha replicà: “S’a l’é col-lì ‘l volèj ëd Nosgnor, ch’a fasa lòn ch’a pensa mej!.

19Samuel a l’é fasse grand. Nosgnor a l’era con chiel e a fasìa ch’as compissa tut lòn che a-j nunsiava. 20Tut Israel, da Dan fin-a a Berseba, ant ël meridion, as arconossìa che Samuel a l’era përdabon un profeta génit ëd Nosgnor. 21Nosgnor a seguitava a manifestesse a Silo. A l’era ambelelà che chiel a arvelava a Samuel soa paròla.

Nòte[modifiché]

  1. O “Tabernacol”.
  2. O "A l'han bëstëmiame".