La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 21

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

21[modifiché]

L’oferta ‘d na pòvra vìdoa[modifiché]

1Antant che Gesù a l’era ant ël templ, a vardava coma dij sgnor a butavo soe limòsne ant la bùssola. 2A l’ha ‘dcò vëddù na pòvra vìdoa ch’a-i butava doe psëtte ‘d ram. 3E Gesù a l’ha dit: “An vrità iv diso che cola pòvra vìdoa an n’ha butane da pì che tùit j’àutri. 4Përchè tuti costi-sì a l’han dàit mach lòn ch’a n’avìo da tròp; mentre, a l’opòst, cola fomna a l’ha dàit ëd lòn ch’a n’avìa da manca, tut lòn ch’a l’avìa për vive”.

Gesù a preanunsia la distrussion dël templ[modifiché]

5Quejdun ëd sò dissépoj a parlava dël templ e ‘d coma ch’a fussa ornà ‘d bele pere e d’oferte votive. Ma Gesù a l’ha dit: 6“Ëd tut lòn ch’i varde, a vniran ij dì ch’a-i sarà lassà nen pera su pera ch’a sìa nen campà giù”.

7Antlora a l’han ciamaje: “Magister, quand l’é-lo, donca, che ste còse a l’han da rivé? E che segn a-i sarà-lo quand cole còse a l’avran da rivé?”. 8E chiel a l’ha dije: “Pijeve varda ‘d nen esse dëstradà, përchè diversi a vniran a mè nòm an disand: ‘A l’é mi ch’i son ël Crist’ e ‘Ël temp a l’é rivà!”, ma chërdje nen, andeje nen dapress. 9Quand ch’i sentireve ‘d guère e d’arvire, sbaruveve nen, përchè a venta che cole còse a-i rivo anans, ma la fin a-i sarà nen tant prest”.

10Peui a l’ha giontà: “Na nassion as leverà contra n’àutra nassion, e un regn contra n’àutr regn. 11E a-i sarà dij gran taramòt daspërtut, ëd famin-a e ‘d pestilense an diversi pais, e a-i saran ëd fàit afros e ‘d gran segn ant ël cel. 12Ma anans ch’a-i rivo tute ste còse, av buteran le man adòss, e av përseguiteran. Iv rabasteran ant le sinagòghe e iv butran an përzon. Av mneran dëdnans a ‘d rè e a ‘d governador për càusa ‘d mè nòm. 13Colalì a sarà n’ocasion për rende testimoniansa ‘d vòstra fèj. 14Sagrineve nen ëd lòn ch’i l’avreve da rësponde, 15Mi midem iv darà n’eloquensa[1] e na saviëssa che gnun ëd vòstri aversari a saran bon ëd resistje o ‘d parleje contra[2]. 16I sareve ‘dcò bandonà da vòst pare e da vòstra mare, e da vòsti frej, e da vòsti parent, e da vòsti amis; e a na faran meuire diversi an tra ‘d voi. 17I sareve an òdio a tuti për càusa ‘d mè nòm. 18Contut, gnanca ‘n cavèj ëd vòsta testa a sarà perdù. 21:19 Con vòsta përseveransa i salvreve la vita.

La gran tribulassion[modifiché]

20Quand ch’i vëdreve Gerusalem anvironà d’armade, arcordeve antlora che ‘l temp ëd soa devastassion a l‘é davzin. 21Antlora, coj ch’a son an Giudea, ch’a scapo an sle montagne; e coj ch’a son an Gerusalem ch’a la chito, e coj ch’as trovo ant ij camp, ch’a intro nen ant la sità, 22përchè coj dì-lì a son ij dì dl’arvangia ‘d Nosgnor, e tut lòn ch’a diso lë Scriture as compirà[3].

23Ora, an coj dì-lì, maleur a cole ch’a speto ‘n cit, e a cole ch’a dan ël làit! Përchè a vnirà na gran dësgrassia an sël pais e l’indignassion ëd Nosgnor a së stendrà contra sto pòpol: 24a tombran sota ‘l taj dla spa o a saran fàit përzoné për tute le nassion. Gerusalem a sarà scarpisà dai pagan, fin che ‘l temp dij pagan a sio compì.

La vnùa dël Fieul ëd l’òm[modifiché]

25E a-i sarà ‘d segn ant ël sol, ant la lun-a e ant le stèile, e ‘n tal afann ant le nassion che un a savrà pì nen còsa pensé dël gran breugg ch’a farà ‘l mar e dla violensa dle onde,[4] 26ëd manera che la gent a sarà dël tut sburdìa për lòn ch’a sarà press a rivé an sla tèra, përchè fin-a le potense dël cél a saran socrolà, 27Antlora as vëdrà ‘l Fieul ëd l’òm ch’a riva an sna nivola con gran potensa e majestà[5]. 28Ora, quand che tut sòn a comensrà a rivé, vardé ‘n sù[6], përchè vòstra liberassion as avzin-a”.

La lession dël fié[modifiché]

29Antlora Gesù a l’ha proponuje costa paràbola: “Vardé ‘l fié e tùit j’àutri erbo: 30Quand ch’a comenso a giché, i seve da voi istess, an vardand, che l’istà a l’é già vzin-a. 31L’istess, quand ch’i vëdreve ch’a riva tut lòn ch’i l’hai dive, arcordeve che ‘l regn ëd Nosgnor a l’é apress a rivé. 32An vrità iv diso che sta generassion a passerà nen che tute ste còse a sio rivà. 33Ël cél e la tèra a passeran, ma mie paròle a passeran nen”.

Esortassion a vijé[modifiché]

34“Vojàutri, donca, pijeve varda ch’ij vòst cheur a sio nen antërpì da lë smangiassade o da la bronzògna, o dai crussi dla vita, për tëmma che coj dì-lì av ciapo ‘d surprèisa; 35përchè a ciaprà parèj ëd na rej tùit j’abitant dla tèra. 36Vijé, donca, an pregand an minca ocasion, përchè ch’i sìe fàit degn ëd schivié tute cole còse ch’a deuvo rivé e përch’ i peusse presenteve sensa tëmma dëdnans al Fieul ëd l’òm”.

36Ora, Gesù a dotrinava ‘d dì ant ël templ., ma a la sèira as artirava e a passava la neuit an sël Mont ëd j’Olivié. 37Contut, già a la matin bonora ël pòpol a vnisìa da chiel al templ[7] për scotelo.

Nòte[modifiché]

  1. O “na boca”.
  2. Cfr. Luca 12:11-12.
  3. Cfr. Osèa 9:7.
  4. Cfr. Isaia 13:10; Esechiel 32:7; Gioel 2:31; Arvelassion 6:12-13.
  5. Cfr. Daniel 7:13; Arvelassion 1:7.
  6. O “aussé la testa”.
  7. Cfr. Luca 19:47.