La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 12

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

12[modifiché]

Avertiment contra l’ipocrisìa[modifiché]

1Ant ël mentre, na gran massa ‘d gent a l’era ambaronasse tant che ‘d milanta a së scarcagnavo j’un j’àutri. Antlora Gesù a l’ha comensà a dì prima ai sò dissépoj: “Pijeve varda da l’alvà dij Farisé[1], ch’a l’é l’ipocrisìa. 2Ël temp a ven che tut lòn ch’a l’é stërmà a sarà butà al ciàir[2] e tut lòn ch’a l’é ‘n segret a sarà fàit conòsse da tuti[3]. 3A l’é për lòn che le còse ch’i l’hai dive ant lë scur as sentiran al ciàir, e lòn ch’i l’eve ciosionà[4] ant le stansie pì artirà, a sarà proclamà ansima dle ca[5].

Anvit a la fiusa[modifiché]

4A vojàutri ch’i seve ij mè amis, iv diso ch’i l’àbie nen tëmma ‘d coj ch’a masso ‘l còrp e che apress ëd lòn a peudo fé gnente ‘d pì. 5I veuj pitòst mostreve col ch’i l’eve d’avèjne tëmma: avèj tëmma ëd col ch’a l’ha ‘l podèj, apress ch’a l’ha massà, ëd mandeve a l’infern. Iv lo diso ciàir e net: avèj tëmma ‘d collì.

6As da-lo nen sinch passaròt për doe pcite moneje d’aram? Pura, Nosgnor as dësmentia gnanca d’un sol ëd lor. 7Ëdcò tùit ij cavèj ëd vostra testa a son contà. Donca, avèj nen tëmma, vojàutri i l’eve pì ‘d valor che tuta na volà ‘d passaròt.

Diciaré an pùblich ch’i chërdoma an Crist[modifiché]

8Ora iv diso che chionque a m’arconossrà an pùblich[6] an ësto mond, ël Fieul ëd l’Òm ëdcò a l’arconossrà a la presensa dj’àngej ëd Nosgnor, 9ma chionque a m’arneghërà an ësto mond, a sarà arnegà dëdnans a j’àngej ëd Nosgnor.

10Chionque a parlerà contra ìl Fieul ëd l’Òm, a-j sarà përdonà, ma col ch’a l’avrà bëstëmià contra lë Spirit Sant, a-j sarà nen përdonà[7].

11E quand ch’av mneran a le sinagòghe, ai magistrà, o a j’autorità, buteve nen an pen-a dël coma o dël che ch’i l’avreve da rësponde, o ‘d lòn ch’i l’avreve da dì. 12Përchè lë Spirit Sant av mostrerà bele an col moment ansilì lòn ch’i l’avreve da dì[8].

Paràbola dlë sgnor ch’a l’era fòl[modifiché]

13Quaidun d’an tra la gent a l’ha dije a Gesù: “Magìster, disje a mè frel ch’a divida con mi l’ardità!”. 14Ma chiel a l’ha rësponduje: “Amis[9], chi é-lo ch’a l’ha stabilime an sù vojàutri pr’ esse vòst giùdes e për fé vòstre spartingaje?”. 15Peui a l’ha dije: “Pijeve varda da ògni sòrt ëd susnada. Përchè bin che quaidun a l’àbia ‘d beni an bondansa, coj beni-lì a-j daran nen la vita”.

16Peui a l’ha contaje sta paràbola: “Ij camp ëd në sgnor a l’avìo daje ‘n racòlt fosonant. 17E a pensava da chiel, disand: ‘Còs hai-ne da fé, përchè i l’hai nen pro dë spassi për goerné ij mè racòlt’. 18Peui a l’ha dit: ‘I l’hai capì lòn ch’i l’hai da fé: i camprai giù ij mè granè e im fabricraj ëd pì grand: antlora i l’avrai pro dë spassi për goerneje tut mè forment e ij mè àutri beni. 19Antlora i podrai bin dime[10]: Adess it l’has motobin ëd beni ambaronà për na partìa d’agn; arpòste, mangia, bèiv e fà na bon-a vita’. 20Ma Nosgnor a l’ha dije: ‘Fòl ch’it ses! Bele sta neuit it l’avras da meuire[11], e tut lòn ch’it l’has ambaronà, ëd chi sarà-lo?’. 21A l’é pròpi parèj për coj ch’as fan ëd gran baron ëd ròba për lor istess, e ch’as fan nen rich ëdnans a Nosgnor[12].

Ij beni dë sto mond[modifiché]

22Peui a l’ha dije ai sò dissépoj: “A l’é për lòn ch’iv diso: ‘Pijeve gnun crussi për vòstra vita, ëd lòn ch’i mangëreve; né për vòst còrp, ëd lòn ch’i sareve vëstì. 23Përché la vita a l’é da pì che mangé, e ‘l còrp da pì ch’ël vestì. 24Fé atension ai còrnajass, lor nì a sëmno, nì a mësson-o; a l’han gnun magasin o grané; pura Nosgnor a-j nuriss. Vojàutri i l’eve pì ‘d valor che j’osej! 25E chi é-lo col ëd vojàutri che con tut sò crussi a peussa slonghé d’un sol moment soa vita[13]? 26Parèj, donca, s’i peude nen fé gnanca lòn ch’a l’é motobin ëpcit, përché pijeve-ne tant pen-a dël rest? 27Ten-e da ment com a chërso ij liri; lor nì a travajo, nì a filo, e pura iv diso che gnanca Salomon, an tuta soa glòria[14], a l’era tant vëstì bin coma un ëd lor. 28E se Nosgnor a vest parèj l’erba ch’a l’é ancheuj ant ij camp, e che doman a l’é campà ant ël feu, vàire ‘d pì av vëstirà-lo, ò gent ëd pòca fej!

29Donca, pijeve nen tanta pen-a ëd lòn ch’i mangëreve e ch’i beivreve. Lasse nen pijeve da l’afann. 30Përchè a l’é mach la gent dë sto mond, ij pagan, ch’as pijo tanta pen-a për cole còse: vòst Pare a sa bin pro lòn ch’i n’eve da manca. 31Serché pitòst ël Regn ëd Nosgnor, e tute cole còse av saran dàite sul pat.

32Àbie gnun-a temma, pcit ëstrop, përché a vòst Pare a l’é piasuje ‘d deve ‘l Regn.

33Vende lòn ch’i l’eve, e fejne limòsna; fevne ‘d borse ch’a së frusto nen, e ‘n tesòr ant ël cél ch’a ven-a mai a manch, andoa ch’ël làder a peul nen avziness-ne, e andova che le càmole a guasto gnente. 34Përchè andoa ch’a sia vòst tesòr, ëdcò lì a-i sarà vòst cheur”.

Anvit a vijé[modifiché]

35“Tnive sèmper pront a l’assion[15] con vòstre luserne anvische[16]. 361Feve coma coj servitor ch’a speto che sò padron a torna da le nòsse[17], parèj che quand ch’a vnirà e ch’a tambussrà, a-j deurbo sùbit. 37Beà coj servitor ch’ël padron, quand ch’a riva, a-j treuva vijant. In vrità iv diso che chiel midem as butrà ‘l faudal, a-j farà stesse a tàula e, avzinandse a lor, a-j servirà da mangé! 38Chiel a podrìa bin rivé a mesaneuit o a la primalba, e s’a-j treuva ch’a vijo, beà coj servitor ansilì! 39Ora a venta ch’i sapie sossì, che se ‘l padron ëd ca a savèissa a che ora ‘l làder a l’ha da rivé, a vijerìa e a lasserìa nen che ‘l làder as forèissa ant la ca. 40Vojàutri, donca, tnive sèmper pront, përchè ‘l Fieul ëd l’Òm a vnirà ant l’ora ch’i pense nen[18]”.

41Antlora Pero a l’ha dije: “Signor, dises-to sta paràbola-sì për noi, o ‘dcò për tuti?”. 42E ‘l Signor a l’ha dije: “Ël meinagé fedel e giudissios a l’é col che ‘l padron a peul deje la responsabilità ‘d meinagé la squadra dj’àutri servitor për deje lòn ch’a-j toca. 43Se ‘l padron a torna e a trova ch’a l’ha fàit bin sò dovej, a-j na sarà arcompensà. 44A l’é sicur, iv diso, che ‘l padron a-j darà ‘d meinagé tùit ij sò beni. 45Ma se col servitor-lì a dis ant sò cheur: ‘Mè padron a tarda un pes ëd ven-e’, e ch’as buta a maltraté j’àutri servitor e servente, a mangé, a bèive e a anciochesse, 46ël padron ëd col servitor a vnirà ‘l dì ch’a lo speta nen e a l’ora ch’a sa nen, a lo castighërà e a-j farà avèj la sòrt ëd coj ch’a son nen fedel.

47Ël servitor ch’a l’ha conossù ‘l volej d sò padron, ma ch’a l’ha nen tenusse pront, e ch’a l’ha nen fàit conforma ‘l volèj ëd chiel, a-j sarà dàit motobin ëd patele. 48Al opòst, col ch’a l’ha nen conossula, e ch’a l’ha fàit d còse degne ‘d castigh, a-j sarà dàit pì pòche patele; përchè a ognidun ch’a l’é staje dàit tant, a-j sarà ciamaje tant d’artorn; e quand che a quaidun a l’é staje fidà tant, fin-a ‘d pì  a-j sarà torna ciamà”.

Gesù a l’é càusa ‘d division[modifiché]

49“I son vnù për visché ‘n feu an sla tèra, e com i vorìa ch’a fussa già viscà! 50I l’avrai da esse sogetà a n’afros batèsim[19] ëd patiment, e coma ch’i vorìo ch’a fuissa già compì. 51Penseve ch’i sia vnù a porté la pas an sla tèra? Iv diso che ‘d nò. I son vnuje për porté ‘d division. 52Përchè d’adess anans s’a-i saran sinch ant na famija, lor as dividran tre contra doi, e doi contra tre. 53As dividran ël pare contra ‘l fieul e ìl fieul contra ‘l pare; la mare contra la fija, e la fija contra la mare; la madòna contra soa nòra, e la nòra contra soa madòna[20]”.

Disserne ‘l temp present[modifiché]

54Peui a-j disìa ‘dcò a la gent: “Quand ch’i vëdde na nìvola ch’a leva da ponent, i dise sùbit: ‘A vnirà tost a pieuve’, e la pieuva a riva. 55E quand ch’i vëdde a bofé ‘l vent dël mesdì, i dise ch’a farà càud, e lolì a riva. 56Ipòcrita[21] ch’i seve! I seve bin disserne le aparense dël cél e dla tèra, e com é-lo ch’i disserne nen ël temp ch’i vivoma ancheuj?”.

Butesse a l’assion con urgensa[modifiché]

57“E përchè conosseve ‘dcò nen da vojàutri istess lòn ch’a l’é giust? 58Ora, quand ch’it vas dal magistrà con to aversari, procura për stra ‘d rivé a n’arcòrdi con chiel; për tëmma che chiel at tira dëdnans al giùdes e che ‘l giùdes at daga an man ëd n’agent, e che l’agent at buta an përzon. 59It diso che ti ‘t seurtiras nen da lì fin ch’it l’abie renduje fin-a a l’ùltim centesim”.

Nòte[modifiché]

  1. Maté 16:6; March 8:15.
  2. O “arvelà”.
  3. Cfr. March 4:22; Luca 8:17.
  4. O “dit ant le orije”.
  5. O “ansima dle trasse”.
  6. O “dnans a j’òm”.
  7. Maté 12:32; March 3:29.
  8. Cfr. Maté 10:19-20; March 13:11; Luca 21:14-15.
  9. O “ò òm”.
  10. O “dì a mia ànima”.
  11. O “At sarà ciamà toa ànima”.
  12. O “ch’a l’é nen rich an Nosgnor”.
  13. O “a peussa gionté n’onsa a soa statura?”.
  14. Cfr. 1 Rè 10:4-7; 2 Crònache 9:3-6.
  15. O “con la sëntura dantorn ai fianch”.
  16. Cfr. Maté 25:1-13.
  17. Cfr. March 13:34-36.
  18. Cfr. Maté 24:43-44.
  19. Cfr. March 10:38.
  20. Cfr. Michea 7:7:16.
  21. O “fòj”.