La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 3

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

March[modifiché]

3[modifiché]

L'òm ch'a l'avìa na man paralisà[modifiché]

1Peui a l'é torna intrà ant la sinagòga e lì a-i era n'òm ch'a l'avìa na man paralisà[1]. 2E a lo beicavo për vëdde se Gesù a l'avèissa varilo 'd Saba e parèj podèjlo ancolpé 'd na trasgression. 3Gesù a l'ha dije a l'òm ch'a l'avìa na man paralisà: "Àusste e but-te lì ant ël pì bel mes". 4Peui a-j dis a tuti: “Dime 'n pòch: é-lo consentì ‘d Saba 'd fé dël bin ò 'd fé dël mal, salvé na përson-a o 'd massela?". Ma tuti as na stasìo ciuto. 5Antlora vardandje con indignassion e essend ant l'istess temp sagrinà për la durëssa dij sò cheur, Gesù a dis a col òm: "Spòrz-me toa man!", e chiel a l'ha sporzùila, e cola man a l'é tornaje san-a tanme l'àutra. 6Antlora ij Farisé, surtì ch'a l'ero, a son consultasse sùbit con j'Erodian contra 'd chiel për trové la manera 'd ruineje l'arputassion[2].

Na furfa al bòrd dël mar[modifiché]

7Gesù a l'é andassne con ij sò dissépoj vers ël mar e na gran furfa a l'é andaje dapress da la Galilea, da la Giudea, da Gerusalem e dl'Idumea da l'àutra part dël Giordan. 8Coj d'antorn ëd Tir e 'd Sidon, quand ch'a l'han sentì le gran còse ch'a fasìa, a son ëvnùit da chiel an gran nùmer. 9A a l'ha dije ai sò dissépoj che na barchëtta a bogèissa nen da lì për servilo, përchè a-i era tròpa gent, tanta ch'a l'avrìa podù fin-a craselo, 10përchè ch'a l'avìa varine tanti, ëd manera che tuti coj ch'a j'ero sagrinà da quai maladìa as campavo adòss a chiel mach për tochelo. 11Jë spìrit salòp, mach ch'a lo vëdìo, a robatavo a tèra dnans a chiel e a criavo, an disend: "Ti 't ses ël Fieul ëd Nosgnor". 12Ma chiel a-j proibìa con gran mnasse ëd felo savèj.

Gesù a sern ij dódes[modifiché]

13Peui a l'é montà an sna colin-a e a l'ha ciamà coj ch'a vorìa e lor a son andàit da chiel. 14E a l'ha ordinane dódes për ch'a stèisso con chiel e për mandeje a prediché 15e përchè a l'avèisso la potensa[3] d'arsanì ij malavi e scassé ij demòni da j'anvasà. 16Costi-sì a son ij nòm dij dódes ch'a l'avìa ordinà: Simon (che a l'avìa daje 'dcò lë stranòm ëd Pero), 17Giaco, fieul ëd Zebedeo, e sò frel Gioann (a lor a l'avìa daje lë stranòm Boanerges, visadì ij fieuj dël tron), 18Andrea, Flip e Bartromé, Maté, Tomà, Giaco, fieul d'Alfeo, Tadé, Simon ël Zelòta, 19e Giuda Iscariòt, col che a la fin a l'ha tradilo.

Gesù e 'l demòni[modifiché]

20Peui Gesù a l'é intrà ant na ca e torna a l'é radunasse tanta 'd cola gent che chiel e ij sò dissépoj a podìo gnanca mangé un bocon an santa pas. 21Quand ij sò a l'han sentì lòn, a son surtì për pijesslo e portess-lo vìa, përchè a disìo ch'a l'avìa përdù 'l lum dla rason. 22Ij magister ëd la Lej, ch'a j'ero vnùit giù da Gerusalem, a disìo: "Belsebù 'd sicur a l'é ampadronisse 'd chiel e a scassa ij demòni con l'agiut dël prinsi dij demòni". 23Antlora Gesù, avendje ciamà, a-j dis con ëd paràbole: "Com é-lo possìbil che Sàtana a scassa Sàtana? 24An efet, se coj d'un regn a son divis tra 'd lor, col regn lì a peul nen stess-ne 'n pé. 25E se ant na famija as fan la guèra tra 'd lor, cola famija a peul nen duré. 26Se donca Sàtana a fà l'opposision a chiel-midem e a l'é divis, a peul nen sostnisse e soa fin a manca nen tant ëd rivé. 27Gnun a peul intré ant la ca ëd n'òm fòrt e robeje lòn ch'a l'ha se prima as lo gropa nen bin ëstrèit. Mach an col cas-là a podrà derobelo. 28An vrità iv diso che minca sòrt ëd pecà e bëstëmmie a saran përdonà ai fieuj dj'òm. 29Ma chi ch'a bëstëmmia contra lë Spìrit Sant, a l'avrà mai gnun përdon, ma a sarà condanà për l'eternità[4]. 30Sossì a l'era përchè lor a disìo che chiel a l'avìa në spìrit salòp.

La mare e ij frej ëd Gesù[modifiché]

31Pròpi antlora ij sò frej e soa mare a son rivà e, tnisendse fòra, a l'han mandalo a ciamé. 32La gent a l'era sëtà antorn a chiel e a l'han dije: "Toa mare e ij tò frej a son là fòra ch'at serco". 33Ma chiel a-j rëspond an disend: "Chi é-la mia mare, e chi son-ne ij mè frej?". 34E apress d'avèj vardà la gent ch'a l'era sëtà tut dantorn a chiel, a dis: "Vardé-sì mia mare e ij mè frej! 35Përchè chissëssìa a fà la volontà 'd Nosgnor, col lì a l'é mè frel, mia seur e mia mare".

Nòte[modifiché]

  1. O: “sëcca”.
  2. O "'d felo meuire".
  3. O: "autorità".
  4. O:"l'é colpèivol d'un pëcà etern".