La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 10

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

March[modifiché]

10[modifiché]

Mariagi e divòrsi[modifiché]

1Peui Gesù a l'é andass-ne da lì fin-a al teritori dla Giudea, da l'àutra banda del Giordan. La gent a l'é torna radunasse antorn a chiel, e chiel a-j dotrinava com a fasìa ‘d sòlit. 10Antlora ij Farisé a son ëvnùit da chiel e, për butelo a la preuva, a l'han ciamaje s'a l'é consentì a n'òm ëd divorsiesse da soa fomna. 3Ma chiel a l'ha faje cost'àutra domanda: "Cos é-lo che Mosè a l'ha comandave 'd fé?". 4Lor a l'han dije: "Mosè a përmet a n'òm ëd consegné a soa fomna un document ëd divòrsi e parèj ëd mandela via". 5E Gesù a l'ha rësponduje: "Mosè a l'ha scrivù costa nòrma për motiv ëd la durëssa 'd vòstr cheur. 6Ma fin-a dal prinsipi dla creassion, Nosgnor a l'ha fàit n'òm e na fomna. 7A l'é për lòn che l'òm a chita sò pare e soa mare për butesse ansema a soa fomna, 8e ij doi a fan un còrp[1] sol. A l'é parèj ch'a son pì nen doi, ma 'n còrp sol. 9Ëd conseguensa, as peul nen separesse lòn che Nosgnor a l'ha butà ansema[2]".

10Tornà peui a ca, ii sò dissépoj a l'han faje d'àutre domande a sla question, 11e Gesù a l'ha dije: "Col ch'a divorsia da soa fomna e ch'as marida con n'àutra, a comët n’adulteri contra la prima. 12Dl'istessa manera, se la fomna a divorsia da sò marì e ch'as marida con n'àutr, a comët n’adulteri".

Gesù e le masnà[modifiché]

13Quaidun a l'ha presentà a Gesù ‘d pcite masnà përchè a-j benedissèissa[3], ma ij sò dissépoj a crijavo a coj ch'a-j presentavo a chiel. 14Quand ch'a l'ha vist lòn, Gesù a l'é restane indignà e a l'ha dije: "Lassé che le masnà a ven-o da mi, antërdijlo nen, përchè 'l Regn ëd Nosgnor a l'é për coj ch'a son tanme lor[4]. 15An vrità[5] iv diso che chionque a arseivrà pa ël Regn ëd Nosgnor parèj ëd na masnà, a-i intrerà nen". 16Sichè, dòp d'avèje pijà an brass, a l'ha daje soa benedission amponendje le man.

Lë sgnor[modifiché]

17Mentre ch'a surtìa për butesse për strà, n'òm a l'é vnùit ëd corsa a campesse an ginojon dëdnans a chiel e a l'ha faje sta domanda: "Bon magister, còsa ch'i l'hai da fé pr' arsèive la vita eterna?". 18E Gesù a l'ha rësponduje: "Përchè ch’im ciames-to bon? A-i é gnun ch'a sia bon foravìa che Nosgnor Dé. 19Ti't conòsses ij comandament: Comët nen d’adulteri, Massa nen. Roba nen. Dì gnun-a faussarìa. Fà ‘d tòrt a gnun. Onora tò pare e toa mare". 20Chiel a-j rëspond: "Magister, tut lolì i l'hai osservalo con tut mè cheur fin-a dai temp ëd mia gioventù". 21Gesù a l'ha vardalo e a l'ha sentì për chiel n'amor génit. Antlora a l'ha dije: "At manca mach na còsa; va e vend tut lòn ch'it l'has e dajlo ai pòver. Parèj it l'avras un tesòr an cél. Peui venme dapress". 22Quand ch'a l'ha sentì cole paròle, col òm a l'é andass-ne tut malinconios, përchè ch'a l'avìa 'd grandi beni. 23Antlora Gesù, vardandse d'antorn, a l'ha dit ai sò dissépoj: "Coma ch'a l’é mai dificil che coj ch'a l'han ëd richësse d'intré ant ël Regn ëd Nosgnor!". 24Ij dissépoj, quand ch'a l'han sentì ste paròle a na son stane motobin stupì. Ma Gesù a l'ha torna dije: "Mè fieuj, a l'é dificil a coj ch'as confido ant le richësse d'intré ant ël Regn ëd Nosgnor. 25A l'é pì facil ch'un gamel a passa për ël përtus ëd n'agucia, che në sgnor[6] a intra ant ël Regn ëd Nosgnor Dé". 26E a son stane ancora 'd pì dësconcertà, e as disìo an tra 'd lor: "S'a l'é parèj, chi é-lo che mai a podrìa salvesse?". 27Gesù a l'ha vardaje e peui a l'ha dije: "Lolì a l'é na ròba ch'a l'é nen possibil a l'òm, ma mach a Nosgnor Dé, përchè tut a l'é possibil a chiel". 28Antlora Pero a l'ha dije: "Varda, nojàutri i l'oma chità tut e i soma vnute dapress". 29E Gesù a l'ha replicà: "An vrità iv diso ch'a-i é gnun ch'a l'àbia chità o ca, o frej, o seur, o pare, o mare, o fomna, o masnà, o camp pr' amor ëd mi e dl'Evangeli 30ch'a n'arsèiva an cost temp-sì sent vòte tant, ca, e frej, e seur, e mare, e masnà, e camp, ansema a përsecussion; e, ant ël mond ch'a vnirà, la vita eterna. 31Ma vàire ch'a son ij prim a saran j'ùltim, e j'ùltim a saran ij prim".

Tersa predission dla mòrt e dl'arsurression ëd Gesù[modifiché]

32Mentre ch'a j'ero an marcia an sla stra ch'a montava a Gerusalem e che Gesù a andasìa dëdnans a lor, tùit a na j'ero stupì, ma coj ch'a lo seguitavo a l'avìo pàu. 32A l'é antlora che Gesù a l'ha 'ncora pijà ij dòdes da banda e a l'é butasse a dije lòn ch'a l'avìa da capité: 33"Vardé, i montoma a Gerusalem e 'l Fieul ëd l'Òm a sarà consegnà ai grand sacerdòt e ai magister dla Lej. A lo condanran a mòrt e a lo daran ant le man dij pagan. 34A-j faran lë schergne, a-j scraceran an facia, a-j daran dël foèt, e peui a lo faran meuire, ma 'l ters dì chiel a arsussitrà".

L'arcesta 'd Giaco e 'd Gioann[modifiché]

35Antlora Giaco e Gioann, fieuj ëd Zebedé, a son vnù da chiel e a l'han dije: "Magister, i vorìo ch'it fèisse për noi lòn ch'it ciamroma". 36E chiel a l'ha dije: "Còsa veuleve ch'i fassa për vojàutri?". 37A l'han rësponduje: "Acòrd-ne ch'ant toa glòria nojàutri i sio astà, un a toa drita e l'àutr a toa snistra". 38E Gesù a l'ha dije: "I seve nen lòn ch'i ciame. É-lo ch'i peude bèive la copa che mi i l'hai da bèive, e esse batesà dël batèsim ch'i sarai batesà?". 39Lor a l'ha rësponduje: "I lo podoma pro!". E Gesù a l'ha dije: "A l'é vera ch'i beivreve la copa ch'i l'hai da bèive, e ch'i sareve batesà dël batèsim ch'i sarai batesà, 40ma d'esse astà a mia drita e a mia mancin-a, a sta nen a mi d’acordèlo. Nosgnor Dé a l'ha prontà coj pòst për coj che chiel a l'ha sërnù". 41Quand che j'àutri des a l'han sentì lòn, a son indignasse contra Giaco e Gioan. 42E Gesù, avendje ciamà, a l'ha dije: "I seve bin che coj ch'a l'han ël domini dle nassion a-i fan da padron, e che ij grand ch'a-i é tra 'd lor a le ten-o sota ij sò garèt[7]. 43Ma an tra 'd vojàutri a l'ha da esse pa parèj: col ch'a veul esse amportant[8] an tra 'd vojàutri a l'ha da fesse vòstr servitor; 44e chi ch'a veul esse 'l prim, ch'as fassa ‘l serv ëd tuti. 45A l'ha da esse coma ch'a fà 'l Fieul ëd l'Òm, ch'a l'é nen vnù pr' esse servì, ma për serve e për dé soa vita coma pressi 'd riscat për tanti.

La varision ëd Bartimé, ch'a l'era bòrgno[modifiché]

46Peui a son rivà a Gerico, e coma ch'a partìa da Gerico con ij sò dissépoj e 'n grand ëstrop ëd gent, n'òm ch'a l'era bòrgno, për nòm Bartimé, fieul ëd Timé, a l'era setà an sla stra e a ciamava la limòsna. 47Quand ch'a l'ha sentì ch'a-i passava Gesù 'd Nazareth, a l'é butasse a crijé e a dì: "Gesù, fieul ëd David, àbie compassion ëd mi!". 48E diversi a-j trovavo da dì përchè a stèissa ciuto, ma chiel a crijava ancora pì fòrt: "Fieul ëd David, àbie compassion ëd mi!". 49Gesù, antlora, a l'é fërmasse e a l'ha mandalo a ciamé. A l'han donca ciamalo disandje: "Pija coragi, àuss-te, Gesù at manda a ciamé!". 50E campand a tèra sò mantel, a l'é aussasse e a l'é vnù da Gesù. 51Gesù a l'ha domandaje: "Còsa veus-to ch'it fasa?". E 'l bòrgno a l'ha dije: "Rabunì[9], fa ch'i s-ciàira!". 52Gesù a l'ha dije: "Va, toa fej a l'ha salvate". 53E 'd colp la vista a l'é artornaje e a l'é andaje dapress a Gesù për la stra.

Nòte[modifiché]

  1. O "na sola carn".
  2. O "l'òm ch'a separa nen lòn che Dé a l'ha butà ansema".
  3. O "tochèissa", "a-j butèissa le man ansima për benedije".
  4. O "ch'a jë smijo".
  5. O "amen".
  6. O "un rich".
  7. O "sota sò podèj".
  8. O "ël pì grand".
  9. Mè magister.