La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 22

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Arvelassion ëd Gioann[modifiché]

22[modifiché]

1L’àngel a l’ha mostrame ‘dcò ‘l fium dl’eva dla vita, lìmpid coma ‘l cristal, ch’a sortìa dal tròno ‘d Nosgnor e da l’Agnel. 2Ël fium a scorìa giù an mes ëd la stra gròssa dla sità. Dëdsà e dëdlà dël fium a j’è l’erbo dla vita, ch’a dà sò frut mèis për mèis, dódes vire l’ann. Soe feuje a servo da meisin-a pr’ arsanì ij pòpoj. 3Ant la sità a-i sarà pì nen ëd maledission, përchè a-i saran ël tròno ‘d Nosgnor e dl’Agnel. Ij sò sërvitor a lo sërviran[1]; 4a vëdran soa facia e a l’avran sò nòm scrivù an sla front. 5A-i sarà pì nen ëd neuit, e a l’avran pì nen da manca ‘d na lampia o dël sol, përchè Nosgnor medésim a j’anluminrà. A regneran pr’ ij sécoj dij sécoj.

Conclusion[modifiché]

6Dëspress l’àngel a l’ha dime: “Le paròle ch’it l’has sentì a son sicure e vere. Nosgnor Dé, col ch’a inspira ij profeta, a l’ha mandà ij sò àngel për fé conòsse ai sò sërvent lòn ch’a l’avrà da compisse bin tòst. 7“Varda, i vnirà tòst! A son beà coj ch’a scoto[2] le paròle ‘d professia ch’a son scrivùe an cost lìber-sì”.

8Mi, Gioann, i son col ch’a l’ha sentì e vëddù coste còse. Quand ch’i l’hai avù vëddù e sentì, i son campame ai pé dl’àngel ch’a mostrava cole còse për rendje l’adorassion. 9Ma chiel a l’ha dime: “Pijete varda ‘d fé lolì[3], përchè mi i son un sërvent parèj ëd ti, e parèj dij tò frej ij profeta, e coma tuti coj ch’a scoto le paròle ch’a-i son an cos lìber-sì. A l’é mach a Nosgnor ch’it l’has da rendje l’adorassion!”.                                

10L’àngel a l’ha ancora dime: “Cacëtta nen le paròle dla professìa ch’a j’é an cost lìber-sì, përchè ‘l temp a l’é vzin. 11Chi ch’a fà ‘d tòrt a d’àutri, ch’a séguita pura a feje‘d tòrt; e chi ch’a l’é ant l’impurità, ch’a dventa ancora pì impur; e chi ch’a l’é giust ch’as fassa ancora pì giust; e chi ch’a l’é sant ch’a séguita a santifichesse!

12Vardé, i son an camin ch’i rivo[4]. I pòrto con mi da dé l’arcompensa e rende a mincadun conform a soe euvre. 13I son l’Alfa e l’Omega, ël prim e ‘l darié, ël prinsipi e la fin. 14A son beà coj ch’a l’han avù la ròba netià[5]. A lor a-j sarà consentì d’intré për le pòrte dla sità e ‘d mangé ‘l frut dl’erbo dla vita.

15Fòra dla sità a j’é mach ij can, coj ch’a esèrcito la mascarìa[6], coj ch’as dan a l’impudicissia, ij sassin, j’idolatra, e tuti coj ch’a-j pias la busiardarìe e a-j fàbrico.

16“Mi, Gesù, i l’hai spedì mè àngel përchè a renda testimoniansa[7] dë ste còse ant le cese. Mi i son tant la rèis ëd David che l’ardité ‘d sò tròno. Mi i son la stèila matinera ch’a splendriss”.

17Lë Spirit e la sposa a diso: “Ven!”, e coj ch’a scoto ch’a diso: “Ven!”. Chi ch’a l’ha sèj ch’a ven-a; chi ch’a veul, ch’a pìja pura dl’eva dla vita, ch’a l’é a gràtis.

18A tuti coj ch-a scoto le paròle dla professìa ch’a j’é an cost lìber-sì, i diso e fortìsso che se quaidun a-i gionta quaicòsa ‘d pì, Nosgnor a-j gionterà a chiel le piaghe scrite an cost lìber. 19E se quaidun a leva quaicòsa da le paròle dël lìber ëd costa profesìa, Nosgnor a-j leverà soa porsion dal lìber dla vita e da la sità santa, e da le còse ch’a son ëscrite ant cost lìber.

20Col ch’a fà fede ‘d tut sossì, a dis: “Éh, i ven-o tòst”. Amen! Ven, Signor Gesù! 21Che la grassia ‘d Nosgnor Gesù Crist a sìa con tuti vojàutri[8]!.

Amen!

Nòte[modifiché]

  1. O “a-j rendran l’adorassion”.
  2. O “coj ch’a fan cas”.
  3. O “Falo pa!”.
  4. O “i ven-o tòst”.
  5. O “ch’as lavo la ròba”.
  6. Let. “coj ch’a manegio ‘l tòssi”.
  7. O “av fasa conòsse”.
  8. O “con tut ël pòpol sant ëd Nosgnor”.