La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 18

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Arvelassion ëd Gioann[modifiché]

18[modifiché]

La croa ‘d Babilònia[modifiché]

1Dòp ëd lòn i l’hai vëddù n’àutr àngel ch’a calava dal cél e ch’a l’avìa na gran potensa. Le splendrior ëd soa glòria a l’ha anluminà la tèra. 2A l’ha crijà fòrt, disend: “Babilònia a l’é tombà - la gran sità a l’é tombà e a l’é dventà n’abitassion ëd demòni, la përzon ëd tuti jë spirit impur, arfugi ‘d tuti j’osej impur e l’arfugi ‘d tute le bestie impure e detestabij! 3A l’avìa ambriacà tute le nassion con ël vin e la furia ‘d soa prostitussion; ij rè dla tèra a l’ero prostituisse con chila, e ij mërcant ëd tuta la tèra a l’ero anrichisse con sò spatuss ëstravagant.

4Peui i l’hai ancora sentì n’àutra vos ch’a ciamava dal cél. A disìa: “Mè pòpol! Seurte mach da cola sità, për nen pijé part dij sò pëccà për esse nen castigà con chila[1]. 5Përché ij pëccà ‘d chila a son tanme na montagna ch’a riva fin-a al cél, e Nosgnor a l’é arcordasse ‘d soe ingiustissie. 6Rendje parèj ch’a l’ha renduve a vojàutri, deje andré ‘l dobi ‘d lòn ch’a l’ha fave, verseje ant ël bicèr ël dobi ‘d lòn ch’a l’ha dave da bèive. 7Ant l’istessa mzura che chila a l’era dasse a lë spatuss e al lusso, deje autërtant ëd torment e ‘d deul, përchè an sò cheur a dis: ‘I son na regina, i son nen na vidoa e i porterai mai ël deul’. 8A l’é për lòn che ora, ant un sol dì, chila a vëddrà ij flagej ch’a-j cascheran adòss: la mòrt, ël deul e la famin-a, e a sarà dël tut brusà dal feu; përché ‘l Signor Dé ch’a la giudicherà a l’é potent.

Plenta për Babilònia[modifiché]

9Quand ch’a vëddran ël fum ëd sò ancendi, ij rè dla tèra ch’a l’avìo pijà part a soa prostitussion e a sò spatuss a pieureran e a faran ëd grand plente për chila. 10As na staran a distansa për tëmma dij sò torment, disand: “Ahi! Ahi! Cola gran sità ‘d Babilònia, cola sità fòrta, ant un sol moment tò giudissi a l’é vnù”.

11Ij mërcant dla tèra a pieureran e a faran ëd plente për chila, përchè gnun a caterà pì nen ëd soe mërcansìe: 12le mërcansìe d’òr e d’argent, e le pere pressiose, e le perle, e ‘l lin fin, e la pórpora, e la seda, e la scarlata, e d’ògni sòrt ëd ròbe fàite ‘d bòsch odoros, d’oget d’avòri, e tùit ij vas ëd pera pressiosa, e ‘d bronz, e ‘d fer, e ‘d marmo, 13la canela, lë spessie, j’aroma, la mira, l’ancens, ël vin, l’euli, ëd farin-a bianca, ël gran, ël bestiam, le feje, ij cavaj, ij chèr, ij còrp - visadì dë s-ciav uman. 14Ij frut ch’at piasìo tant[2] a son andass-ne lontan da ti, e tuta la ròba ‘d lusso e dë splendrior a tornerà mai pì. 15Ij mërcant che chila a l’avìa anrichì as na tniran a distansa, për tëmma dij sò torment, a pieureran e a faran ëd plente.

16A diran: “Ahi! Ahi! La gran sità, ch’a l’era vestìa ‘d lin fin e ‘d pórpora, e ‘d color ëscarlata, e ch’a l’era quatà d’òr e ‘d pere pressiose e ‘d perle: 17Ant n’ora sola a l’ha përdù tute soe richesse!”. E tùti coj ch’a nàvigo, ij capitani, ij marinar, e tuti coj ch’a vivo dël mar, as na tniran lontan. 8A vëddran ël fum ëd sò ancendi, e sclameran: “Che sità i é-lo mai staje granda parèj ëd cola-lì?” 19E a son campasse ‘d póer an sla testa, e a l’han crijà e lamentasse parèj: “Ahi! Ahi! La gran sità, fle richësse ch’a son fasse rich tuti coj ch’a l’avio ‘d bastiment sù ‘l mar; ant un sol moment a l’é restà devastà!”.  

20Arlegr-te cél! E ‘dcò vojàutri, ël pòpol sant, j’apòstoj e ij profeta! Nosgnor a l’ha pronunsuià soa sentensa contra ‘d chila për vojàutri! 21Antlora n’àngel potent a l’ha aussà na gran pera, ch’a l’era tanme na pera da mulin, e a l’ha campala ant ël mar, disand: “Con l’istessa fòrsa Babilònia, la gran sità, a sarà campà giù e a sparirà. 22As sentirà pì nen an ti la vos dij sonador dl’arpa e dij mùsich, e d’ trombëtte; as na troveran pì nen an ti d’artisan ëd qualoque arte; as sentirà pì nen an ti n’armor ëd mulin. 23Gnun ciàir ëd luserna a farà ciàir an ti, nì vos dë spos e dë sposa as sentirà pì an ti, përchè ij tò mërcant a dominavo ‘l mond, e ti a ambrojave tùit ij pòpoj con toe mascarìe. 24Ant toe vìe a scorìa ‘l sangh dij profeta e dël pòpol sant, e ‘l sangh ëd tuti coj ch’a son ëstàis scanà an sla tèra.

Nòte[modifiché]

  1. O “e nen esse tocà da le piaghe ch’a l’avran”.
  2. O “che a toa ànima a-j piasìo tant”.