La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 19

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Arvelassion ëd Gioann[modifiché]

19[modifiché]

1Dòp dë ste còse i l'hai sentù la vos fòrta 'd na gran furfa 'd gent ch' ant ël cél a proclamavo: "Aleluia! La salvëssa, la glòria e 'l podèj a son ëd nòst Dé 2përché ij sò giudissi a son conforma a la vrità e la giustissia. A l'ha condanà la gran bagassa ch'a corompìa la tèra con soa prostitussion[1] e a l'ha fàit vendëta dël sangh ëd ij sò servitor che chila a l'avìa vërsà con soe man". 3Peui, na sconda vira, a l'han proclamà: "Aleluia! Ël fum ch'a ven sù da sò incendi a monta për ij sécoj dij sécoj". 4Ij vinti-quatr ansian e le quatr creature vive a l'han campasse a tèra e a l'han adorà Nosgnor, ch'a l'era astà an sël tròno, disand: "Amen! Alleluia!".

5Peui a l'é surtije dal tròno na vos ch'a l'ha dit: "Dé làude a Nosgnor, tuti vojàutri ij Sò servitor; e vojàutri ch'a lo rispeteve[2], pcit e grand!".

La selebrassion ëd le nòsse dl'Agnel[modifiché]

6Peui i l'hai sentù la vos ëd na gran furfa 'd gent, ch'a l'era coma 'l breugg ëd le poderose onde d'un océan o 'd n ‘armorosa scàriga 'd tron, ch'a disìo: "Aleluia! Nosgnor Dé tut-potent a l'é intrà ant Sò regn. 7Arlegromse, saotoma 'd gòj e domje glòria përchè a l'è rivà l temp ëd selebré le nòsse dl'Agnel e soa sposa a l'é giumaj pronta. 8A l'ha arseivù na vesta 'd lin bianch e fin ch'a splendriss, përchè 'l lin a rapresenta j’euvre giuste dij sant. 9E a l'ha dime: "Scriv: A l'han arseivù na granda benedission coj ch'a son anvità a la festa 'd nòsse dl'Agnel!" Peui a l'ha ancora giontà: "Coste-sì a son le paròle ch'a ven-o da Nosgnor Dé e ch'a son conforme a vrità".

10Peui i son campame a tèra dë'dnans a chiel për adorelo, ma chiel a l'ha dime: "Pijëte guarda 'd fé lòn, përché mi i son mach un servitor parèj 'd ti e parèj dij tò frej ch'a rendo testimoniansa a Gesù. Rend l'adorassion mach a Nosgnor. L'essensa dla professia a l'é deje a Gesù na testimoniansa ciàira".

Ël Fieul ëd Nosgnor a va 'n guèra[modifiché]

11Peui i l'hai vëddù 'l ciel dovert, e vardé-là 'n caval bianch. Col ch'a l'era 'nsima as ciamava Fedel e Sincer, përché ch’a giudica con giustissia e a l'ha tacà na bataja giusta. 12Ij sò euj a l'ero tanme 'd fiame 'd feu e an sla testa a l'avìa vàire coron-e. A portava scrìt un nòm conossù a gnun d'àutri che chiel. 13A l'era vestì 'd na vesta meujà ant ël sangh e a l'é ciamà con ël nòm ëd Paròla 'd Nosgnor. 14Le armade ch'a stan ant ël cel, vestije 'd lin bianch, fin e pur, a lo seguitavo an sù 'd cavaj bianch. 15Da soa boca a sortìa na spa molà a doi taj fàita për taché le nassion. A le goverenrà con na cavija regal ëd fer. A darà sfògh a la furia 'foà 'd Nosgnor ël Tut-potent, ch'a sarà tanme 'l giuss ch'a seurt da 'n tòrcc. 16An sù soa vesta e an sij sò fianch a-i era scrit un nòm: Rè dij rè e Signor dij signor.

17Peui i l'hai vëddù n'àngel ch'a l'era 'nt ël sol e a l'ha crijà a àuta vos an disand a tute le voltor ch'a volo àut ant ël cel: "Vnì e pronteve për ël disné gròss ëd Nosgnor. 18për mangé la carn ëd ij rè e la carn ëd le tribù, e le carn ëd ij potent, e le carn ëd ij cavaj, e dij cavajé, e le carn ëd tùit, liber e s-ciav, pcit e grand.

19Peui i l'hai vëddù la bestia e ij rè dla tèra con soe armade radunà për fé guèra a col ch'a l'era an sël caval, e a soa armada. 20E la bestia a l'é stàita ciapà, e con chila ël profeta fàuss che, an soa presensa, a l'avìa fàit ij segn ch'a l'avìo anganà coj ch'a l'avìo arseivù la marca dla bestia e ch'a l'han adorà soa statua. Tùit e doi a son stàit campà viv ant ël lagh ëd feu ch'a brusa 'd sorfo. 21J'àutri a son ëstàit massà da la spa 'd col ch'a l'é an sël caval e ch'a seurt da Soa boca; e tùij ij voltor a son levasse la fam con soe carn.

Nòte[modifiché]

  1. O "inmoralità".
  2. O "ch'i l'eve tëmma 'd Chiel".