La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 17

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

17[modifiché]

La trasfigurassion[modifiché]

1Ses dì apress, Gesù a l'ha pijasse ansema Pè, Giaco e Gioàn, ël frel ëd Giaco, e a son andass-ne a part,  an sna montagna àuta. 2E, là, an presensa 'd lor, Gesù a l'é stàit trasfigurà. Sò visagi a lusìa coma 'l sol e soa vestimenta a l'é vnùa bianca coma la lus. 3Peui a l'han vëddù Mosè e Elìa ch'a dëscorìo con Gesù. 4Pero a l’ha dije a Gesù: "Signor, sté ambelessì a l'é pròpi bel. S'it veule, mi i podrìa pianté tre tende[1]: un-a për ti, un-a për Mosè e un-a për Elia. 5Antant che chiel a parlava, na nìvola ch’a lusìa a l’ha quataje con soa ombra e a l’é sentusse na vos ch'a vnisìa da la nìvola. A disìa: "Sto-sì a l'è mè car fieul ch’i-j veulo tant bìn e ch'am dà tanta sodisfassion: scotèlo bin!". 6E ij dissépol, an sentenda lolì, a son prostërnasse con la front a tèra e a son restà bele che sburdì. 7Ma Gesù, avzinandse a lor, a l'ha tocàje e a-j disìa: "Ausseve: abie nen tëmma". 8E aussand j'euj, ij dissépoj a l'han vëddù pì gnun d'àutri che Gesù.

9Mentre ch’a calavo da la montagna, Gesù a l’ha daje st’ordin-sì: “Conté a gnun dë sta vision fin tant che ‘l Fieul ëd l’Òm a sia arsussità dai mòrt”.

10Apress ëd lòn ij dissépoj a l’han ciamaje a Gesù: “Për còs é-lo che ij magister dla Lej a diso ch’a venta che Elìa a ven-a prima?”. 11Gesù a l’ha rësponduje: “A l’é sicur che Elìa a l’ha da vnì përchè ch’a sìa tut pront[2]. 12Iv diso, contut, che Elìa a l’é giù vnùit e ch’a l’han nen arconossulo, ma l’han faje tut lòn ch’a l’han vorsù. L’istess ël Fieul ëd l’Òm a l’avrà da patì an càusa ‘d lor. 13Antlora ij dissépoj a l’han capì ch’a l’era ‘d Gioann Batista ch’a l’avia parlaje.

Varision d’un indemonià[modifiché]

14Ai pé dla montagna a-i era tanta gent ch’a-j spetava. Quand ch’a son rivaje, n’òm a l’é fasse anans e a l’é prostërnasse dëdnans a Gesù 15e a l’ha dije: “Signor! Për carità, ven a l’agiut ëd mè fieul, ch’a l’ha ‘l mal caduch e a patiss tant; soens a casca ant ël feugh o ant l’eva. 16I l’hai portalo ai tò dissépoj, ma lor a l’han nen podulo varì. 17Gesù a l’ha dit: “Che ‘d gent sensa fej e dëstornà ch’i seve! Fin-a a quand é-lo chi l’avrai da soporteve? Mneme ‘l fiolin”. 18Antlora Gesù a l’ha mnassà fòrt ël demòni ch’a j’era ant ël fiolin e a l’é sortije. Da col moment ël fiolin a l’é restà varì. 19Pì tard ij dissépoj a l’han ciamaje a Gesù an privà: “Për che motiv é-lo ch’i l’avoma nen podulo campelo fòra nojàutri?”. 20A l’ha rësponduje: “A l’é përchè ch’i l’eve pòca fej. An vrità iv diso che s’i l’avèisse pro na fej cita tanme ‘n gran ëd sënëvra, i piodries bin dì a costa montagna-sì: Fate pì ‘n là! E chila as tramudarìa. A-i sarìa gnente ch’i podrie nen fé!”. 21Costa sòrt ëd demòni për feje seurte a venta preghé e digiuné.

Gesù anunsia për la sconda vira soa mòrt e arsurression[modifiché]

22Coma ch’as trovavo torna ansema an Galilèa, Gesù a l’ha dije ai sò dissépoj: “A rivrà che ‘l Fieul ëd l’Òm a sarà tradì e dàit ant le man dij sò nemis[3]. 23a lo faran meuire, ma da lì a tre dì chiel a arsussitrà”. Ëd lòn ij sò dissépoj a son motobin sagrinasse.

Ël pagament dla taja dël templ[modifiché]

24Quand ch’a son ëstait rivà a Cafàrnao, coj ch’a arseivìo le taje a son andàit a trové Pero e a l’han ciamaje: “Vòst magister paga-lo nen la taja dl Templ?”. 25Pero a l’ha rësponduje: “Chiel a la paga bin”. Quand ch’a son intrà antëcà, Gesù a l’ha prevenulo e a l’ha dije: “Còsa na dis-to, Simon?” Ij rè dla tèra, da chi é-lo ch’a pijo la taja: dai sò fieuj o dai foresté?”. 26Pero a-j rëspond: “Dai foresté”. E Gesù a-j dis: “Siché ij fieuj a na son nen obligà. 27Foma parèj, antlora: për nen creé dij scandoj, vatne al mar, campa tò lamon e ‘l prim pess ch’it ciaperas dovertje la boca: it-i trovras la moneda ch’a serv për paghé la taja; pìela e dàila a coj dël pedagi për mi e për ti.

Nòte[modifiché]

  1. O “fé tre caban-e”.
  2. O “për ststabilì ògni còsa”.
  3. O “dj’òm”.