La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 13

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

1 Corint[modifiché]

13[modifiché]

Ël senté dl’amor[modifiché]

1S’i parlèissa tute le lenghe dël mond[1], e fin-a cole dj’àngej, s’i l’hai nen d’amor, i sarìa mach un cuèrcc che fà ‘d fracass o ‘n tarabass ch’a stroma. 2E s’i l’avèissa ‘l don ëd professìa, s’i conossèissa tùit ij misteri e ògni sòrt ëd siensa; e s’i l’avèissa tanta ‘d cola fej da podèj bugé fin-a ‘d montagne, s’i l’hai nen d’amor, i sarìa gnente. 3E s’i fèissa part ai pòver ëd tùit ij mè beni, e s’i dèissa mè còrp an sacrifissi[2], i l’avrìa ‘n motiv për feme bel[3] dëdnans a la gent, ma s’i l’hai nen d’amor, lolì am serv a nen.

4L’amor a l’ha ‘d passiensa e ‘d bel deuit[4]; l’amor a patiss nen d’anvìa, as vanta nen e a l’ha gnun-a superbia, 5a l’é nen grossé e a agiss nen pr’ interesse; a s’anrabia[5] nen e as la pija nen. 6A l’é nen content d’ingiustissie, ma a s’arlegra dla vrità. 7L’amor a s’arend mai[6], a perd mai la fej[7], a l’ha sèmpre dë speransa, e a ten dur an minca circostansa[8].

8A vnirà ‘l dì che ‘l don ëd professìa, ‘d lenghe e ‘d conossense foravìa a serviran pì nen, ma l’amor a seguitrà për sèmper[9]. 9Ancheuj ij nòstri don ëd conossensa e ‘d professìa a son limità, 10ma quand ch’a vnirà ‘l temp dël compiment[10], lòn ch’a l’era limità e parsial a servirà pì nen.  11Quand ch’ j’ero na masnà, i parlavo parèj ëd na masnà, i pensava e i fasìa ‘d rasonament parèj ëd na masnà, ma quand ch’i son dventà n’òm, le ròbe da cit i l’hai butaje da banda, a son servime pì nen. 12Ancheuj i vëddoma ‘d manera fosca, nen ciàira, com an ëspeciandse ant l’eva[11], ma un dì i vëdroma tut con ciarëssa përfeta[12]. Ancheuj mia conossensa a l’é limità; contut, un bel dì, i conossrai dël tut, pròpi tanme Nosgnor am conòss.

13A son tre le còse ch’a duro për sèmper: la fej, la speransa e l’amor, ma la pì granda a l’é l’amor.

Nòte[modifiché]

  1. O “dj’òm”.
  2. O “pr’ esse brusà”.
  3. O “pr’ anglorieme”.
  4. O “gentilëssa”.
  5. O “s’inaspriss”.
  6. O “tut a scusa”.
  7. O “a chërd a tut”.
  8. O “tut a soporta”.
  9. O “a passrà mai”, “a vnirà mai a manch”.
  10. O “dla përfession”.
  11. Let. “coma as fa quand ch’as varda ant në specc” (antich).
  12. O “facia a facia”.