La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 3

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

3[modifiché]

Predicassion ëd Gioann Batìsta[modifiché]

1Ora, ant col temp-là a l’è vnùje 'nt ël desert ëd la Giudèa Gioann Batista e a l’ha comensà a prediché. 2Sò mëssagi a l’era: “Pentive dij vòsti pëccà, përchè ‘l Regn dij cej a s’é fasse press”[1] , 3Ëd Gioann a parlava ‘l profeta Isaìa, quand ch’a disìa: “A l’é la vos d’un ch’a crija ant ël desert: ‘Pronté la strà ‘d Nosgnor, spiané ij sò vieuj’”.

4Gioann a l’era vēstì con na vestimenta antërsùa ëd pèil grossé ‘d gamel e na sëntura ‘d coram antorn ai fianch. Sò mangé a l’era ‘d cravëtte e d’amel sarvaj. 5A 'ndasìo a trovelo ‘d gent ëd Gerusalem, da tuta la Giudèa e da tuta la region dël Giordan; 6a-j confessavo ij sò pëccà ‘d lor e as fasìo batesé da chiel ant ël fium Giordan.

7Ma quand ch’a vëddìa vàire dij Farisé e dij Sadducé ch’a vnisìo ‘dcò lor a fesse batesé, Gioann a l’ha dije: “Rassa ‘d vipre ch’i seve! Chi a l'é ch’a l’ha avisave dë schivié ël giudissi[2] ch’a l’é press a ven-e? 8Dimostré, donca, con lòn ch’i feve ch'i seve pentì përdabon dij vòstri pëccà[3]. 9A l’é nen pro ch’i dise l’un a j’àutri: ‘I l’avoma Abraham për pare’, përchè iv diso che Nosgnor a podrìa fé seurte[4] magara da ste pere-sì 'd fieuj d’Abraham. 10Ora l’àpia a l’é già butà a la rèis ëd j’erbo, ëd manera che minca d’erbo ch’a fà nen ëd bon frut a và a esse tajà e campà ant ël feu. 11Për mi, iv bateso d’eva an segn ëd pentiment; ma col ch’a ven apress ëd mi a val pì[5] che mi, i son gnanca degn ëd porteje soe sàndole: a sarà col-là ch’av batësrà dlë Spirit Sant e dël feu. 12A l’ha sò val an man e a farà soa àira neta ‘d pianta, e a ambaronrà sò furment ant ël grané, ma a farà brusé la paja al feu ch’as dëstissa mai pì.

Batesim ëd Gesù[modifiché]

13Antlora a l’è vnuje Gesù da la Galilea al Giordan, vers Gioann, për esse batesà da chiel. 14Ma Gioann as parava fòrt an disandije: “A l’é mi ch’i l’hai da manca d’esse batesà da ti, e ti ‘t ven-es da mi?”. 15E Gesù, rëspondendje, a l’ha dije: “Lass-me fé për adess; përchè parèj i l’oma da compì tut lòn ch’a veul Nosgnor[6]”, e antlora Gioann a l’ha lassajlo fé. 16E quand che Gesù a l’é stàit batesà e a l’é sùbit sortì da ‘nt l’eva, ël cél a l’é duvertasse e chiel a l’ha vdù lë Spirit ëd Nosgnor ch’a calava giù tanme na colomba ch’a l’era vnuje a còl. 17E na vos a l’ha dije dal cél: “Sto-sì a l’é mè Fieul, a chiel i veuj tant bin: a l’é ‘d chiel ch’i son compiasume,

Nòte[modifiché]

  1. O “davzin”, “a la portà ‘d man”.
  2. O “l’ira” (‘d Nosgnor).
  3. O “Fé donca d’euvre ch’a vado d’acòrdi con ël pentiment”.
  4. O “nasse”.
  5. O “a l’é pì fòrt”.
  6. O “minca giustissia”.