La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 7

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

7[modifiché]

Giudiché nen j’àutri[modifiché]

1Giudiché pa, për nen esse giudicà. 2Përchè dël midem giudissi ch’i fareve, i sareve giudicà voi, e dla midema mzura ch’i mzurereve, i na sareve mzurà voi. 3Com a l'é ch’it vëdde la busca ch’a-i é 'nt l’euj ëd tò frel, e ‘t ancòrze nen ch’it l’has un trav ant ël tò? 4Opura, com a l'é ch’it dise a tò frel: 'Permëtt-me ch’it gavo cola busca d’ant l’euj' s’it l’has ti un trav ant ël tò? 5Ipòcrita ch’it ses! Comensa a gavé 'l trav dal tò euj, e apress ëd lòn it vëdras coma 't podras fé për gavé la busca da l’euj ëd tò frel.

6Dà nen ëd còse sante ai can, e campé nen vòste perle 'dnans ai crin, për tëmma ch’a jë scarpiso, e che arvirandse, a vë s-cianco a tòch.

Ciamé, serché, tambussé[modifiché]

7Ciamé e av sarà dàit, serché e trovreve; tambussé e av deurbiran; 8përchè chionque ch'a ciama a 'rsèiv; e chionque ch'a serca a treuva; e a deurbiran a col ch’a tambussa. 9Chi a l'é ‘d vojàutri, ch’a-j dà na pera a sò fieul, s’a-j ciama 'd pan? 10E s’a-j ciama ‘n pess a-j darà miraco na serp? 11Se donca vojàutri, ch’i seve gram, i seve dé ‘d còse bon-e a vòstre masnà, pensé ‘n pòch coma vàire ‘d pì vòst Pare ch’a l’é an cél a darà ‘d còse bon-e a coj ch’a-j na ciamo!

La régola d’òr[modifiché]

12Fé a j’àutri tut lòn ch’i vorerìe che lor av fèisso: a l’é sto-sì ‘l compendi ëd tut lòn ch’a l’é mostrà ant la Lege e ant ij profeta.

Ij doi senté[modifiché]

13Intré për la pòrta strèita, përchè a l’é larga la pòrta e spassiosa la stra ch’a men-a a la përdission, e a-i é motobin ëd gent ch’a-i intra. 14Përchè la pòrta e la stra ch’a men-o a la vita a son ëstrèite e a-i na j’é pòchi ch’a-j treuvo.

L’erbo e ij sò frut[modifiché]

15Ora, pijeve varda dai profeta fàuss, ch’a ven-o da vojàutri con ël vestì ‘d moton ma che 'ndrinta a son ëd luv ravass. 16I-j arconossreve dai sò frut. Miraco as cheujo 'd rape d’uva dai cardass, o ‘d fì da le spin-e?

17Minca bon erbo a fà ‘d bon-a fruta, ma j’erbo gram a fan ëd fruta grama. 18L’erbo bon a peul nen fé ‘d fruta grama, nì l’erbo gram ëd fruta bon-a. 19Tuti j’erbo ch’a fan nen ëd bon-a fruta a saran tajà e campà ant ël feu. 20Parèj, donca, i-j conossreve dai sò frut.

Dì e fé[modifiché]

21Nen tuti coj ch’am diso: ‘Nosgnor! Nosgnor!’ A intreran ant ël regn dël cel. Ma a intrerà col ch’a fà la volontà ‘d mè Pare dël cel. 22Ant ël Dì dël Giudissi a saran vàire ch’a diran: ‘Nosgnor! Nosgnor! L’omne pa profetisà a tò nòm? E l’omne pa scassà ‘d demòni a tò nòm? E l’omne pa fàit ëdcò vàire miràcoj a tò nòm?’. 23Ma mi i dirai antlora tut franch: ‘I l’hai mai arconossuve; artireve da mi, vojàutri ch’i feve mach ël mal!’.

Le doe ca[modifiché]

24Chionque ch’a senta coste mie paròle e ch’a-j buta ‘n pràtica, i lo comparisionrai a n’òm ëd bon sens ch’a l’ha fabricà soa ca dzora la ròca. 25E quand che la pieuva a l’é tombà, e che ij torent a son rivà, e che ‘l vent a l’ha bofà, e ch’a l’han daje contra, cola ca a l’é nen cascà giù përchè ch’a l’era fondà sla ròca. 126Ma chionque ch’a senta coste mie paròle, e ch’a-j buta nen an pràtica, a smijerà a n’òm sensa ‘d servel, ch’a l’abia fabricà soa ca dzora la sabia. 27Quand che la pieuva a l’é tombà, e ch’ij torent a son rivà, e che ij vent a l’han bofà, e ch’a l’han daje contra, cola ca a l’é cascà giù, e soa ruin-a a l’é stàita compìa.

L’autorità ‘d Gesù[modifiché]

28Ora a l’é rivà che quand che Gesù a l’ha finì sto dëscors, la gent a l’é restane pien-a d’amirassion për soa dotrin-a, 29përché ch’a-j mostrava con autorità, e nen parèj dij magìster ëd la lege.