La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 6

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

6[modifiché]

Na discussion an sël dì ‘d Saba[modifiché]

1Na vira a l’é rivà che, damentre che Gesù a passava për un camp ëd gran, ij sò dissépoj a na gavavo dij spi, a na sfrisavo quaidun ant le man[1] e a na mangiavo[2]. A l’era ‘d Saba, 2e quaidun dij Farisé a l’han dije: “Përchè feve na còsa ch’a l’é nen consentìa ‘d fé ‘d Saba?”.

3E Gesù a-j rëspond: “Eve nen lesù ëd lòn ch’a l’ha fàit David quand ch’a l’ha avù fam, chiel e coj ch’a-j ero ansema? 4David a l’é intrà ant la ca ‘d Nosgnor e l’ha pijà ij pan ch’a l’ero n’oferta sacra che mach ij sacerdòt a peudo mangene? Chiel a l’ha dane ‘dcò a coj ch’a-j ero ansema[3]”. 5E Gesù a l’ha giontà: “Ël Fieul ëd l’Òm a l’é Signor fin-a dël Saba[4]”.

N’òm varì ant un dì ‘d Saba[modifiché]

6A l’é ‘dcò rivà, n’àutr Saba, che Gesù a l’é intrà ant la sinagòga, e ch’a-i dotrinava. A-i era là n’òm ch’a l’avìa la man drita paralisà[5]. 7Ora, ij magìster ëd la Lèj e ij Farisé a lo beicavo për vëdde s’a l’avria varilo ant un dì ‘d Saba për pijene peui l’ocasion ëd feje d’acuse. 8Tutun, Gesù, ch’a conossìa lòn ch’a pensavo, a l’ha dije a l’òm ch’a l’avìa la man paralisà: “Àuss-te e tente sì drit an mes”, e chiel a l’é butasse an pé an mes ëd lor. 9Peui Gesù a l’ha dije a loràutri: “I veuj ciameve na còsa: ‘É-lo consentì ‘d fé dël bin quand ch’a l’é Saba o ‘d fé dël mal? Ëd salvé na përson-a o ‘d lassela meuire[6]?’”. 10Antlora Gesù a l’ha vardà tuti coj ch’a j’ero d’antorn, un për un, peui a l’ha dit a col òm: “Sporz toa man!”. L’òm a l’ha falo e soa man a l’é dventà san-a coma l’àutra. 11Lor, contut, amborgnà da la ràbia, a l’ha tenù consej an tra ‘d lor sù lòn ch’a l’avrìo podù feje a Gesù.

Sernìa dij Dódes[modifiché]

12Ora, an coj dì-lì, a l’é rivà che Gesù a l’é andàit an s’un mont për preghé, e ch’a l’ha passaje la neuit antrega a preghé Nosgnor. 13E dì ch’a l’é stàit, a l’ha ciamà ij sò dissépoj e a l’ha sernune dódes e a l’ha daje ‘l nòm d’apòstoj: 14Simon, ch’a l’ha ‘dcò ‘l nòm ëd Pero. Andrea, sò frel, Giaco e Gioann, Flip e Bërtromé; 15Maté e Tomà, Giaco d’Alfèo, e Simon ch’a diso Zelòta; 16Giuda, frel ëd Giaco, e Giuda Iscàriot, ch’a l’é ‘dcò stàit ël traditor ëd Gesù.

Na gran furfa a séguita Gesù[modifiché]

17Peui, an caland dal mont ansem a lor a l’é fërmasse ant na pian-a con la partìa dij sò dissépoj e na gran furfa ‘d pòpol da tuta la Giudea, da Gerusalem e da le part dla còsta ‘d Tir e ‘d Sidon, a l’era vnùita për sentilo e për esse varì da soe maladie ‘d lor. 18A-i ero ‘dcò coj ch’a j’ero tormentà da ‘d spirit maléfich, e a na son ëstàit varì. 19Tuta la furfa a sercava ‘d tochelo, përchè da chiel a seurtìa na fòrsa ch’a varìa tuti.

Le beatitudin[modifiché]

20Antlora Gesù a l’é virasse anvers ij sò dissépoj e a l’ha dije: “I seve beat, voi, ij pòver, për motiv che ‘l Regn ëd Nosgnor a l’é për vojàutri. 21I seve beat, vojàutri che adess i l’eve fam, përchè vòstra fam a sarà pasià. I seve beat vojàutri che adess i piore, përchè i sareve ant la gòj. 22I sareve beat quand, për càusa dël Fieul ëd l’Òm, ëd gent av vorerà mal, av campëran fòra, av faran d’ingiurie e a dëscreditran ël nòm ch’i pòrte[7]. 23An col dì lì arlegreve e feve festa, përchè vòstra arcompensa a l’é granda an cél. Ij sò pare ‘d lor a l’han fàit autërtant ai profeta[8].

24Tutun, maleur a vojàutri, jë sgnor, përchè i l’eve già vòstra consolassion. 25Maleur a vojàutri ch’i l’eve la pansa pien-a, përchè un dì i l’avreve fam. Maleur a vojàutri che adess i rije, përchè i gëmreve e piorereve! 26Maleur a voi quand tuti a parlëran bin ëd vojàutri; përchè ij sò pare ‘d lor a na fasio autërtant con ij fàuss profeta.

Amor për ij nemis[modifiché]

27Ma për vojàutri ch’i veule steme a sente, i diso: volèje bin ai vòstri nemis, fé ‘d bin a coj ch’av veulo mal. 28Dé ‘d benedission a coj ch’av maledisso, e preghé për coj ch’av fan ëd tòrt. 29Si quaidun av dà në sgiaflon an sna ciafela, spòrzje ‘dcò l’àutra; e se quaidun av leva vòst mantel, ampedissje nen ëd pijeve ‘dcò vòstra camisa. 30Dé a tuti coj ch’av ciamo e reclamé nen ch’av dago andré lòn ch’a l’han pijave. 31Traté j’àutri coma ch’i vorie che lor av tratèisso[9].

32S’i veule bin mach a coj ch’av veulo bin, che ‘d mérit i n’eve? Ëdcò ij pecador a veulo bin a coj ch’a-j veulo bin, 33E s’i feve ‘d bin mach a coj ch’a l’han fave ‘d bin, che ‘d mérit i n’eve? A lo fan ëdcò ij pecador. 34E s’i preste mach a coj da chi i conte d’arsèive, che ‘d mérit i n’eve? Ëdcò ij pecador a presto përchè a n’arsèivo la parìja. 35Ma vojàutri, voleje bin ai vòstri nemis, e fé ‘d bin e presté sensa sperene gnente; antlora granda a sarà vòstra arcompensa: i sareve fieuj dël Pì-Àut, përchè chiel a l’é bon fin-a ai malarconossent e ai gram. 36Sie misericordios tanme vòst Pare a l’é misericordios”.

Giudiché nen j’àutri[modifiché]

37Giudiché nen, e i sareve nen giudicà; condané nen e i sareve nen condanà; përdoné e iv sareve përdonà. 38Dé, e av sarà dàit: na bon-a mzura, bin sgnacà, socrolà e dësbordanta av sarà vërsà an fàuda, përchè dla mzura ch’i mzurereve, i sarà mzurà ‘dcò a vojàutri”.

39Peui Gesù a l’ha contaje n’àutra paràbola: “É-lo possibil ch’un bòrgno a peussa mné n’àutr bòrgno? É-lo ch’a tomberan nen tùit e doi ant na tampa? 40Ël dissépol a l’é nen da pì che sò magìster[10], ma tùit ij dissépoj, ch’a l’han mostraje bin, a vniran tanme sò magìster ëd lor[11].

41E përchè vardes-to la busca ch’a-i é ant l’euj ëd tò frel, e ti t’ancorzes nen che tl’has un trav ant l’euj? 42O coma peudes-to dì a tò frel: ‘Frel, përmet ch’it levo la busca ch’a l’é an tò euj, ti ch’it vëddes nen un trav ch’a l’é an tò euj? Ipòcrita ch’it ses! Leva prima la trav da tò euj e peui, apress, it vëdras coma levè la busca ch’a-i é ant l’euj ëd tò frel.

L’erbo e ij sò frut[modifiché]

43N’erbo bon a peul nen porté ‘d frut gram, nì n’erbo gram a peul porté ‘d frut bon. 44Ògni erbo as conòss dai sò frut;  an efet as peudo nen cheuje ‘d fì dai card servaj, nì as peul cheuje d’uva da le ronze[12]. 45Na person-a bon-a a tira ‘d bon-e còse dal bon tesòr ëd sò cheur; e la përson-a grama a tira ‘d còse grame dal tesòr gram ëd sò cheur; përchè ch’a l’é da l’abondansa dël cheur che la boca a parla[13]”.

Le doe ca[modifiché]

46“Përchè mai ch’im ciame: ‘Signor, Signor!’ e i feve nen lòn ch’iv diso? 47I vad a mostreve a chi ch’a smija col ch’a ven da mi e che, quand ch’a l’ha sentì mie paròle, a-j buta an pràtica.

48A smija a n’òm che, për fabriché na ca a l’ha scavà përfond e a l’ha pogià soe fundassion dzora ‘d ròca sòlida, ëd manera che quand ch’a-j rivo j’aque d’inondassion e ch’a sbato contra cola soa ca, a resta frema përchè ch’a l’era stàita fabricà bin an sla ròca. 49D’àutra part, col ch’a l’ha sentì mie paròle e a l’ha nen butaje an pràtica, a smija a n’òm ch’a l’àbia fabricà soa ca al pian dla tèra, sensa ‘d fondassion. Quand che l’inondassion a fà d’ìmpit contra cola ca, a podrà nen che crodé giù ëd colp e a vnirà mach un baron ëd ruin-e.

Nòte[modifiché]

  1. O “mëssonavo”.
  2. Cfr. Deuteronomi 23:25.
  3. Cfr. Levitich 24:9; 1 Samuel 21:1-6.
  4. Soa sgnorìa as ëstend fin-a an sle régole dël Saba.
  5. O “sëcca”.
  6. O “‘d lassela perde”.
  7. Cfr. 1 Pero 4:14.
  8. Cfr. 2 Cronache 36:16; At 7:52.
  9. Cfr. Maté 7:12.
  10. Cfr. Maté 10:24-25; Gioann 13:16; 15:20.
  11. Cfr. Maté 15:14.
  12. Cfr. Maté 12:33.
  13. Cfr. Maté 12:34.