La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 15

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

15[modifiché]

Comandament e tradission uman-e[modifiché]

1Antlora certi perì ant la lej[1] e ‘d Farisé a son vnù da Gerusalem a Gesù e a l'han dije: 2"Për còs' é-lo ch' ij tò dissépoj a rispeto nen la tradission dj'antich? Përch’ i l’oma bin vëddù che lor as lavo nen le man ëdnans ëd mangé". 3Ma Gesù a l'ha risponduje: "E përchè vojàutri, con vòstra tradission, rispeteve nen lòn ch'a Nosgnor ha l'ha comandà e ch'a l'é bin ciair?". 4Nosgnor a l'ha ‘dcò bin comandà: 'Onora tò pare e toa mare'; e a l'ha 'dcò dit: 'Chionque a dirà mal ëd sò pare o 'd soa mare a dovrà esse butà a mòrt'"[2]. 5Ma vojàutri i dise: 'Chionque a l'avrà dit a sò pare o a soa mare: L'agiut ch'i l'avrìa podù deve i l'hai consacralo a Nosgnor', 6e col-lì a l'é pì nen obligà a giuté sò pare'. Parèj vojàutri con vòstra tradission i rende veuida la Paròla 'd Nosgnor. 7Ipòcrita ch’i seve! Isaia a l'ha bin profetisà 'd voi, quand ch'a l'ha dit: 8'Cost pòpol as avzin-a a mi mach con la boca, e am onora mach con ij làver, ma sò cheur a l'é bin lontan da mi: 9a l'é parèj che soa adorassion a val pròpi gnente, përché a mostro coma s'a fussa la dotrina mach ëd comandament uman"[3].

La vera impurità[modifiché]

10E peui a l'ha ciamà 'l pòpol e a l'ha dije: "Sté a sente e fé 'n manera 'd comprende lòn ch'iv diso: 11A l'é nen lòn ch'a intra ant la boca ch'a spòrca na përson-a, ma a l'é lòn ch'a seurt da la boca ch'a la spòrca". 12Su lòn, ij dissépoj a son avzinasse a chiel e a l'han dije: "Ses-to nen ancorzute ch' ij Farisé a son ofendusse[4] quand ch'a l'han sentì lòn ch'it l'has dije?". 13E chiel a l'ha replicà: "Na pianta quala ch'a sìa, ch'a l'é nen stàita piantà da me Pare, a sarà dësreisà. 14Lasseje sté: a son ëd bòrgno ch'a men-o anans d'àutri bòrgno. Se ‘n bòrgno a men-a anans n'àutr bòrgno a tombo tùit e doi ant un fòss".

15Antlora Pero a l'ha dije: "Dëspiegh-ne sta paràbola!". 16E Gesù a-j dis: "Apress ëd tut sòn, i capisses ancora nen?[5] 17Eve ancora nen capì che tut lòn ch'a intra 'n boca a cala 'nt lë stòmi e peui a va 'nt ël poss nèir? 18Le còse ch'a seurto dla boca, nopà, a ven-o dal cheur e a son cole-lì le còse ch'a spòrco na përson-a. 19Përché ch’a l'é dal cheur ch'a seurt la gramìssia[6], l'amassidi, l'adulteri, la fornicassion, ij robarissi, le fàusse testimonianse, le maldicense. 20Coste-sì a son le còse ch'a spòrco na përson-a, ma mangé sensa lavesse le man a spòrca nen na përson-a.

La fej d'una fomna cananita[modifiché]

21Antlora Gesù a l'é partì da lì e a l'é artirasse da le part ëd Tiro e Sidon. 22Na fomna cananea ch'a l'era vnùa da cole part-lì, a l'é butasse a crijeje dapress fòrt an disanda: ‘Signor, fieul ëd David, it ciamo pietà! Mia fija a l'é tormentà an manera orìbil da un demòni!". 23Ma chiel a l'ha gnanca daje na rispòsta; e ij sò dissépoj, ch'a l'avìo avzinassje a Gesù, a lo pregavo e a disìo: "Mandla via, përché a chita nen ëd crijene dapress". 24Ma Gesù a l'ha rësponduje: "Mi i son stàit mandà mach a le feje perdue dla ca d'Israel". 25Ma chila a l'é vnùa e a l'é campasse ai Sò pé e a l'ha dije: "Signor, giutme!". 26Chiel a-j dis: "A l'é nen giust[7] ëd pijé 'l pan dij fieuj e campelo ai cagnin". 27Ma chila a-j rëspond: "Vera, Signor, però ij cagnin a mangio bin lòn ch’a tomba[8] da la tàula dël padron". 28Antlora Gesù a l'ha risponduje: "Fomna, toa fej a l'é granda! Ch'at sia fàit conform a lòn ch'at ësta tant a cheur". E soa fija a l'é stàita varia pròpi an col' moment lì"

La varision ëd vàire d'àutri[modifiché]

29E Gesù a l'é partì da lì e a l'é vnù da le bande dël lagh ëd Galilea, e peui a l'é montà an sna colin-a[9], e a l'é setasse-lì. 30Antlora na gran' furfa a l'é vnùa da chiel an portand con lor dij sòp, dij bòrgno, dij stropià, dij mut e varie d'àutri. A l'han butaje ai pé 'd Gesù e chiel a l'ha varije, 31ëd manera che sta furfa a l'é stàita bin stupìa ëd vëdde ij mut ch'a parlavo, ij stropià arsanà, ij sòp ch'a marciavo bin e ij bòrgno ch'a s-ciairavo, e tùit a dasìo glòria[10] al Dé d'Israel.

Gesù a dà da mangé ai quatr mila[modifiché]

32Antlora Gesù a l'ha ciamà ij sò dissépoj e a l'ha dije: "I l'hai compassion ëd sta gran' massa 'd gent, perchè ch’a l'é già tre dì ch'a l'han mai chitame dë vnime dapress e a l'han gnente da mangé. I veuj nen mandeje via afamà. I l'hai tëmma ch'i l'àbio dij mancament për la strà". 33E ij sò dissépoj a l'han dije: "Coma sarìa-lo possibil an còst desert d'avèj pro 'd pan për sodisfé na tal massa 'd gent?". 34E Gesù a-j dis: "Vàire ‘d pan l'eve-ne?", e a l'han rësponduje: "Set, e quai pòch ëd pess". 35Antlora a l'han dàit l’ordin a la furfa 'd setesse a tèra. 36Gesù a l'ha pijà ij set pan e ij pess, a l'ha butaje a tòch, e apress d’avèjne rendune grassie[11], a l'ha daje ai sò dissépoj, e sti-sì al pòpol. 37A l'han tuti mangiane e a l'han avune pro, ansi, ëd lòn ch'a l'era vansane a l'han ampinì ancora set cavagne. 38Coj ch'a l'avìo mangià a l'ero quatr mila òm, sensa conté le fomne e le masnà. 39Apress che Gesù a l'ha congedà tuta sta gent, a l'é montà an sna barca e a l'é andàit ant la region ëd Magadan.

Nòte[modifiché]

  1. O "scriba".
  2. Esod 21:17; Levitich 20:9.
  3. Isaia 29:13.
  4. O "a son stàit ëscandalisà".
  5. O "ancora seve-ne tant stùpid?".
  6. O "le idèje grame".
  7. O "a conven nen".
  8. O “le frise”.
  9. O "montagna".
  10. O "a làudavo".
  11. O "ringrassià Nosgnor", "pregà Nosgnor”.