La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 6

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Ij Salm[modifiché]

6. Nosgnor! Rimprocc-me nen quand ch’it ses anrabià parèj![modifiché]

Lë scritor a sùplica Nosgnor d’artiré da chiel soa ira e sparmié soa vita. Apress d’avèj arseivù na rëspòsta positiva a soa preghiera, chiel a peul adess afronté ij sò nemis e fé la descrission ëd soa artreta ‘d lor.

1Pr’ ël diretor dël còro: un Salm ëd David da companiesse con në strument a eut còrde. Ant ël ton ëd Seminit. Nosgnor! Rimprocc-me nen quand ch’it ses anrabià parèj! 2Tut mè còrp a tërmola për tëmma ‘d na coression tròp rigorosa! 3A l’é coma se tut mè còrp a fussa an sël pont ëd dësblesse[1]. Vàire ch’i l’avrai ancora da sté an ësta condission? 4Nosgnor! Torna da mi e salv-me! Tirme fòra da costa situassion: i sai che, malgré tut, ti ‘t ses fedel a toe promësse! 5An tra ij mòrt a-i é gnun ch’at arcòrda. Chi podrìa mai laudete da la tèra dij mòr[2]t? 6I son bele che sfinì a fòrsa ‘d sangiutì[3]. Ëd neuit i chito mai ëd pioré[4]: mè cussin a l’é mojà da le lerme. 7Ij mè euj a son gonfi pr’ij patiment; i son tant débol ch’i podrìa pì nen reagì a le mnasse dij mè nemis.

8Slontaneve da mi, tuti vojàutri ch’i feve lòn ch’a l’é mal, përchè Nosgnor a l’ha scotà ‘l son dij mè pior[5]. 9Nosgnor a l’ha scotà mia sùplica e a l’ha arseivù mie preghiere. 10Ij mè nemis, confus e sburdì, bin tòst a torneran andré.

Version ëd Pinuccia Gamba[modifiché]

SALM 6 - ORASSION D’UN MALAVI
Salm ëd David

Nosgnor, an toa zara, castig-me nen
an toa flin-a, puniss-me nen.
Avèj pietà ’d mi, Nosgnor,
përché son tut un torment;
guariss-me, përché tui mè òss a son rot;
e mia ànima l’é tuta bolvërsà.

Ma ti, òh Tut Potent, fin-a a quand...?
vir-te andré Nosgnor, salva mia vita,
giut-me, ti ch’it ses Amor!
përchè tra ij mòrt a-i é gnun ch’a t’arcòrda;
chi ch’at canta ’d làude da ’nt la tomba?

mi na peuss pì për tut ësto gëmme!
Minca neuit bagno ’l pajon ëd pior:
mè let a l’é corm ëd lerme,
j’euj a son frust për tut ësto pioré;
ël temp a passa, dvento vej
pijà ’ntrames a tròpi nemis.

Slontaneve da mi, canaje,
përché Nosgnor De a l’ha sentù ij lament
nassù da mè pioré.
Nosgnor a l’ha dàit da ment a mia sùplica,
a l’ha esaudì costa orassion:
ij mè nemis a resto mortificà e svërgognà,
e dun-a as ritiro, quatà da l’onta.

Nòte[modifiché]

  1. O “i l’hai l’ànima tuta dësblà”.
  2. O “da ‘l Séol”.
  3. O “gëmme”.
  4. O “i anlago mè let ëd lerme”.
  5. O “mia preghiera”.