La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 4

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

4[modifiché]

Le tentassion ëd Gesù[modifiché]

1Gesù, pien dë Spirit Sant, a l’é tornass-ne dal Giordan e lë Spirit a l’ha falo andé[1] ant ël desert, 2andoa che ‘l diav a l’ha sogetalo a ‘d tentassion durant quaranta dì. Për tut coj dì-lì Gesù a l’ha mangià gnente, ma passaje ch’a j’ero, a l’é sentisse fam. 3E ‘l diav a l’ha dije: “Se ti’t ses ël Fieul ëd Nosgnor, disje a cola pera ch’a ven-a ‘d pan”, 4Ma Gesù a l’ha rësponduje: “Lë Scritura a dis: ‘L’òm a viv nen mach ëd pan’”[2]. 5Antlora ‘l diav a l’ha portalo an àut[3] e a l’ha mostraje ant un moment tùit ij regn dël mond, 6e al l’ha dije: “It darai tuta l’autorità e la glòria dë sti regn-sì: a l’han fidala a mi e mi i la dago a chi i veui. 1Rendme l’adorassion e tut a sarà tò”. 8Gesù a l’ha rësponduje: “Lë Scritura a dis: ‘T’adoreras Nosgnor, tò Dé, e ‘t serviras mach a chiel’”[4]. 9A l’ha ‘dcò mnalo a Gerusalem, a l’ha butalo an sël pont pì àut dël templ e a l’ha dije: “Se ti ‘t ses ël Fieul ëd Nosgnor campte giù da sì. 10përchè la Scritura a dis che Nosgnor a darà l’órdin ai sò àngej ëd guernete[5]. 11E ancora: “Lor at porteran an soe man përchè ij tò pé as antrapo nen contra na quaich pera”. 12Ma Gesù a-j rëspond: “Lë Scritura a dis ëdcò: “Ti ‘t butras nen a la preuva[6] ‘l Signor tò Dé”[7]. 13Terminà ch’a son ëstàite tute le tentassion, ël diav a l’ha lassalo sté pr’ un pò”[8].

Gesù a l’é arfusà da coj ëd Nasaret[modifiché]

14Antlora Gesù, pien ëd la potensa dlë Spirit Sant, a l’é tornass-ne an Galilea. Soa arnomansa a l’é spantiasse për tut ël pais d’antorn 15përchè a mostrava ant le sinagòghe ‘d lor e tùit a lo laudavo. 16Quand ch’a l’é rivà a Nasaret, andova ch’a l’era chërsù, com a l’era sò costum a l’é intrà ant la sinagòga e a l’é levasse për lese le Scriture. 17E a l’han daje ‘l lìber dël profeta Isaìa e, dovert ch’a l’ha avulo, al l’ha trovà ‘l passage anté ch’a l’é scrit: 18“Lë Spirit ëd Nosgnor a l’é dzora ‘d mi, për motiv ch’a l’ha onzume; a l’ha mandame a porté la Bon-a Neuva[9] ai pòver, për nunsié ai përzoné la libertà, ai bòrgno ch’a torno a s-ciairé, e a coj ch’a son crasà ch’a saran liberà; 19a proclamé l’ann ëd grassia ‘d Nosgnor”[10]. 20Peui a l’ha sarà ‘l lìber[11] e a l’ha dalo andarera a l’ëstant e a l’é setasse. J’eui ‘d tuti coj ch’a j’ero ant la sinagòga a j’ero fissà an sù chiel. 21Antlora a l’é butasse a dije: “Ël tòch ëd Ëscritura ch’i l’eve giusta sentì a l’é compisse bele ancheuj!”. 22Tuti a parlavo bin ëd chiel[12] e a së stupìo dle paròle ‘d grassia ch’a surtìo da soa boca. A disìo: “Com a peul esse? Sto-sì é-lo nen ël fieul ëd Giusèp?”. 23E chiel a l’ha dije: “Bin sicur am arciamrìe a la ment ël proverbi ch’a dis: ‘Médich, variss-te da ti’, l’é a dì, fà sì, an tò pais, lòn ch’i l’avoma sentì dì ch’a l’ha fàit a Capernaum. 24Ma an vrità iv diso che gnun profeta a l’é bin arseivù an sò pais[13]. 25A-i ero ‘d sicur diverse pòvre vidoe an Israel ant ël temp ëd Elìa, quand che ‘l cél a l’é stàit sarà për tre agn e ses mèis; ëd manera ch’a l’é stàje na gran famin-a për tut ël pais[14]. 26Pura, Elìa a l’é nen stàit mandà da gnun-e ‘d lor; ma mach da na forestera, na fomna ch’a l’era vidoa an Sarepta, ant la tèra ‘d Sidon[15]. 27A-i era ‘dcò diversi lebros an Israel al temp dël profeta Elisé e gnanca un ëd lor a l’é stàit varì, ma mach Naaman, un ch’a l’era da la Sìria”[16]. 28Quand ch’a l’han sentì sòn, tuti coj ch’a j’ero ant la sinagòga a son anfuriasse[17], 29a son alvasse e a l’han campalo fòra ‘d la sità. A l’han mnalo fin-a a la broa dla montagna dont la sità a l’era fabricà, con l’intension ëd campelo giù. 30Ma Gesù a l’é riussì a passé da ‘n mes a lor e a l’é andass-ne.

Varision d’un indemonià[modifiché]

31Antlora Gesù a l’é calà a Capernaum, sità dla Galilèa, e lì chiel a dotrinava minca dì ‘d Saba. 32 Ëdcò ambelelà la gent a së stupìa ‘d soa dotrin-a, për motiv ch’a-j parlava con autorità[18]. 33Ora, ant cola sinagòga a-i era n’òm possedù da ‘n demòni, në spirit maléfich, ch’a l’é butasse sùbit a crijé con tuta soa forsa: 34“Ah![19] Còsa i é-lo fra noi e ti, Gesù ‘d Nasaret? Ses-tu vnù për nòstra përdission? I sai ch’it ses ti, ël Sant ëd Nosgnor!”. 35Ma Gesù a l’ha rimprocialo fòrt disandje: “Sta ciuto e seurt da st’òm-sì!”. Antlora ‘l demòni a l’ha campà col òm a tèra bele là an mes a tuti e a l’é seurtì da chiel sensa feje ‘d mal. 36Tuti a son restà a boca doverta[20] e, parland an tra ‘d lor, a disìo: “Ma varda ‘n pò che potensa ch’a l’ha la paròla dë st’òm-sì[21]! Fin-a jë spirit maléfich a j’ubidisso e lor a peudo nen fé d’àutr che andess-ne!”[22]. 37E soa arnomansa a l’é corùa daspërtut da cole part-là.

Varision ëd la madòna ‘d Simon e d’àutri malavi[modifiché]

38Quand che Gesù a l’é andass-ne da la sinagòga, a l’é intrà ant la ca ‘d Simon. La madòna ‘d Simon a l’avìa la frev àuta e a l’han ciamaje a Gesù ‘d fé quejcòsa për chila. 39Gesù antlora a l’é avzinasse a chila[23] e a l’ha comandà a la frev d’andess-ne, e la frev a l’ha chitala. Tut sùbit cola fomna a l’é alvasse e a l’é butasse a servije.

40Parèj, al calé dël sol, tuti coj ch’a l’avìo ‘d malavi ‘d vàrie sòrt, a l’han mnaje da Gesù, e chiel, posand la man an su minca un ëd lor, a-j varìa. 41Ij demòni ‘dcò a seurtìo  da diversi ‘d lor an crijand: “Ti ‘t ses ël Crist, ël Fieul ëd Nosgnor”, ma chiel a-j rimprociava fòrt e a-j consentìa nen ëd parlé, përchè a savìo che chiel a l’era ‘l Messia[24].

Gesù a prédica për tuta la Galilèa[modifiché]

42E dì ch’a l’é stàit, Gesù a l’é partì, e a l’é andass-ne ant un pòst desert. La gent a lo sercava e quand ch’a l’han savù anté ch’a l’era, a l’é vnùa da chiel e a lo tenìa për nen ch’as n’andèissa vìa. 43Ma chiel a l’ha dije: “A l’é necessari ‘d nunsié la Bon-a Neuva[25] dël Regn ëd Nosgnor ëdcò a d’àutre sità; për motiv ch’i son ëstàit mandà pròpi për lòn. 4:44 Parèj, Gesù a seguitava a viagé tut d’antorn e a predicava ant le sinagòghe për tuta la Giudea.

Nòte[modifiché]

  1. O “possalo”, “mnalo”.
  2. Cfr. Deuteronòmi 4:3.
  3. O “an sna montagna”.
  4. Cfr. Deuteronòmi 6:13.
  5. Cfr. Salm 91:11.
  6. O “ti ‘t tentras nen”.
  7. Cfr. Deuteronòmi 6:16.
  8. O “fin-a che n’àutra ocasion a seurta”.
  9. O “l’Evangel”.
  10. Cfr. Isaia 61:1-2.
  11. O “anrolà la bërgamin-a”.
  12. O “A-j davo l’aprovassion”.
  13. Cfr. Gioann 4:44.
  14. Cfr. 1 Rè 17:1.
  15. Cfr. 1 Rè 17:8-16.
  16. Cfr. 2 Rè 5:1-14.
  17. O “a son anfiamasse ‘d rabia”.
  18. Cfr. Maté 7:28-29.
  19. O “Vatne!”.
  20. O “a son ëstàit stupì”.
  21. O “Che paròla é-la sta-sì?”.
  22. O “A-j fà seurte”.
  23. O “essend-se chinà sù chila”.
  24. O “ël Crist”.
  25. O “l’Evangel”.