La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 4

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Gioann[modifiché]

4[modifiché]

Partensa da la Giudèa[modifiché]

1Ora, quand che Gesù a l'ha savù che ij Farisé a l'avìo sentì dì che chiel a fasìa e batesava da pì 'd dissépoj che Gioann - 2tutun a l'era nen Gesù midem ch'a batesava, ma a j'ero ij sò dissépoj – 3a l'ha lassà la Giudea e a l'é tornà an Galilea.

Conversassion con na fomna dla Samaria[modifiché]

4Ora a ventava che Chiel a passeissa travers la Samaria. 5Donca a l'é vnù ant na sità dla Samarìa ch'as ciamava Sìcar, davzin a la tèra che Giacòb a l'avìa dàita 'n ardità a sò fieul Giusep[1]. 6A-i era là ël poss ëd Giacòb, e Gesù, strach dal viagi, a l'era setasse pròpi là davzin al poss. A l'era apopré mesdì[2].

7E na fomna Samaritan-a a l'é vnùa për tiré d'eva, e Gesù a l'ha dìje: "[Për piasì] dame da bèive". 8[Là a-i era gnun d'àutri] përchè ij sò dissépoj a j'ero andàit an sità për caté da mangé). 9Antlora la fomna Samaritan-a a-j dìs: "Com è-lo che ti, ch'it ses un Giudé, it ciàmes da bèive a mi ch'i son na Samaritan-a?" (përchè ij Giudé a spartìsso gnente con ij Samaritan[3]).

10Gesù a-j rëspond: "Se ti't conossèisse 'l don ëd Nosgnor, e chi ch'a l'é col ch'at dìs: 'Dame da bèive', t'avrìes ciamài-ne ti e chiel at l'avrìa date d'eva viva". 11"Monsù[4]," la fomna a-j dìs, "Ti't l'has nen un sigilìn, e 'l poss a l'é përfond, da dova ciaperìes-to costa eva viva? 12Ses-to pì grand che Giacòb, nòst pare[5], ch'a l'ha dane 'l poss, e chiel medésim a l'ha beivune ansema con soe masnà e bestiam?".

13Gesù a l'ha replicà: "Chionque a bèiv dë st'eva-sì a l'avrà torna sèj, 14ma col ch'a beivrà ëd l'eva che mi i-j daràj, a vnirà an chiel na sors ch'a camprà sù fin-a ant la vita eterna". 15La fomna aj dìs: "Monsù, antlora dame dë st'eva-là për che mi i l'abia pì nen sèj e i l’abia pì nen ven-e ambelessì a tiré dl'eva". 16Gesù a-j dìs: "Va a ciamé tò marì e peui torna sì". 17La fomna a l'ha replicà: "I l'hai gnun marì!". Gesù aj dìs: "It l'has rason ëd dime ch'it l'has gnun marì, 18perché ti't l'has avù sinch òm e col ch'a stà con ti adèss, a l'é nen tò marì. It l'has dìme la vrità!".

19La fomna a l'ha dije: "Monsù, i vëddo che ti t'ses ën profeta. 20Dime 'n pò: Ij nòsti vej a l'han adorà Nosgnor an sù sta montagna-sì, e vojàutri i dise che a venta adoré Nosgnor a Gerusalèm". 21Gesù a l'ha dije: "Chërdme, fomna, a ven l'ora che i adorëreve 'l Pare nì an su sta montagna-sì e gnanca a Gerusalèm. 22Vojàutri i rende l’adorassion a lòn ch'i conosse nen, Nojàutri i adoroma lòn ch'i conossoma, përchè la salvëssa a ven dai Giudé, 23ma l'ora a ven, ànsi, a l'é pròpi adèss, che j'adorator genit a a l'adoreran ël Pare an ëspìrit e vrità. An efet ël Pare a serca 'd gent ch'a lo adoro pròpi parèj. 24Nosgnor a l'é spìrit e coj ch'a l'adoro a venta che l'adoro an ëspìrit e vrità. 25La fomna a-j rëspond: "I sai che 'l Messìa, visadì col ch'a l'é ciama 'l Crist, a l'ha da vnì. quand che chiel a vnirà, an farà savèj tut". 26Gesù a-j dìs: "Mi i son Chiel, giusta col ch'a parla con ti adèss[6]".

Ij dissépoj a artorno[modifiché]

27Ant ël mentre, ij dissépoj a son rivà e a son maravijasse che chiel a parlèissa con na fomna[7], ma gnun a l'ha dije còsa maj chiel a voreissa o përchè a l'avìa parlaje. 28La fomna, donca, a l'ha lassà lì soa doja e a l'é andassne a la sità e a l'ha dit a la gent: 29"Vnì a vëdde n'òm ch'a l'ha dime tut lòn ch'i l'haj mai fàit. Col òm là sari-lo fòrsi nen ël Crist?". 30Parèj lor a son surtì dla sità e a son vnù da Chiel.

Dij travajeur për la mësson[modifiché]

31Ant ël mentre, ij dissépoj a lo pregavo e a-j disìo: "Rabbi, mangia quajcòsa!". 32Ma Chiel a-j dis: "I l'hai da mangé na ròba che vojàutri i seve nen". 33Parèj i dissépol a disìo an tra 'd lor: "quaidun a l'ha-lo forse portaje da mangé?". 34Gesù a-j dìs: "Mè mangé a l'é 'd fé la volontà 'd Col ch'a l'ha mandame e porté a compiment Soa euvra. 35É-lo nen vera che vojàutri i dise ché a-i é ancora quatr mèis e peui a l'é 'l temp dl'archeujta? Iv diso: Aussé j'euj e vardé le campagne coma ch'a son madure për la mëssoun. 36I mëssonor a arsèivo 'n salari e a cheujo 'd frut an vita eterna përchè col ch'a sëmna e col ch'a mëssona a peusso arlegresse ansema. 37Ora lòn ch'as dis ëd sòlit, a st'ocasion, a l'é vera: 'Un a sëmna e l'àutr a mëssona'. 38Mi i l'hai mandave a mëssoné lòn ch'i l'eve nen travajà; d'àutri a l'han travajà e vojàutri i l’eve pijà sò post ant sò travàj”.

Ij Samaritàn a rëspondo bin[modifiché]

39Ora motobin ëd Samaritan ëd cola sità a l'han chërdù an Chiel grassie a la paròla dla fomna ch'a l'avia testimonià: "Vnì a vëdde n'òm ch'a l'ha dime tut lòn ch'i l'hai mai fàit". 40Parèj che quand ch'ij Samaritan a son rivà da Chiel, a l'han pregalo dë sté ansema a lor, e Chiel a l'é restaje doi dì, 41e motobin ëd pì 'd gent a l'ha chërdù an soa paròla. 42Lor a disìo a cola fomna: "A l'é pì nen grassie a toa paròla che adèss nojàutri i chërdoma, ma përchè noi medésim i l'oma sentìlo ëd person-a. Antlora i podoma bin dì[8] che sto-sì a l'é përdabon ël Crist, ël Salvator dël mond”.

An marcia vers la Galilea[modifiché]

43Ora, doi dì apress, Gesù a l'é partì da lì e a l'é 'ndàit an Galilea, 44përchè Gesù[9] medésim a l'avìa diciarà ch' un profeta a l'é nen onorà ant sò pais. 45Quand ch'a l'é rivà an Galilea, ij Galilé a l'han arseivulo përchè a l'avio vëddù tut lòn ch'a l'avìa fàit a Gerusalem ant ël dì dla festa[10], përchè 'dcò lor a j'ero andàit a la festa.

La varision dël fieul d'un fonsionari real[modifiché]

46A l'é donca tornà a Cana 'd Galilea andov' a l'avìa cambià l'eva an vin[11]. A Capernaum a-i era 'n fonsionari real ch'a l'avìa 'n fieul ch'a l'era malavi. 47Quand ch'a l'ha sentì che Gesù a l'era vnù an Galilea da la Giudea, a l'é andàit da Chiel e a l'ha pregalo 'd calé për varì sò fieul, përchè a l'era press a meuire. 48Ma Gesù a-j dis: "Com é-lo che s'i vëdde nen ëd miràcoj e 'd prodis i chërde nen?". 49Ël funsionari a l'ha replicà: "Signor, ëd grassia, cala prima che mè fieul a meuira". 50Gesù a-j dis: "Va, tò fieul a viv". Antlora col òm a l'ha chërduje an sla paròla che Gesù a l'avìa dije, e a l'é andassne.

51Antant che già a calava a Capernaum, ij sò servidor a son ëvnuje anans a porteje 'd neuve, e a l'han dije: "Tò fieul a viv!". 52E a l'ha ciamaje a che ora sò fieul a l'era trovasse mej, e a l'han dije: "Ier, a un bòt dël dòp-mesdì, la frev a l'ha chitalo". 53Ël pare, donca, a l'ha 'rconossù ch'a l'era pròpi a col' ora-lì che Gesù a l'avìa dije: "Tò fieul a viv". E a l'ha chërdù chiel e tuta soa famija. 54Gesù a l'ha 'ncora fàit col second segn miracolos quand ch'a l'era vnù an Galilea da la Giudea.

Nòte[modifiché]

  1. Génesi 33:19; Giosué 24:32.
  2. Let. "a l'era l'ora ch'a fa ses".
  3. O "a dòvro gnente che l'àbio tocà ij Samaritan", "a trato nen coj Samaritan". Ezra 4:1-5; Neemìa 4:1-2.
  4. O "Sor", an grech "Monsù" e "Signor" a l'é la midema paròla.
  5. O "vej".
  6. O "I lo son mi, ch'a parlo con ti".
  7. A l'era nen quajcosa da fé an coj temp-là.
  8. O "i savoma".
  9. Maté 13:57; March 6:4; Luca 4:24.
  10. Gioann 2:23.
  11. Gioann 2:1-11.