La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 6

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

March[modifiché]

6[modifiché]

Gesù dëspresià a Nàsaret[modifiché]

1Apress ch'a l'é partì da là, a l'é vnuit an sò pais; e ij sò dissépoj a son andaje dapress. 2Essend rivà ël dì ‘d Saba, a l'é butasse a mostré ant la sinagòga; e vàire ëd coj ch'a lo sentìo a savìo pì nen còsa disse. A disìo an tra 'd lor: "Da 'ndoa ch’a-j ven-o ste còse a chiel-sì? E cò a l'é sta saviëssa ch'a l'han daje, che fin-a ‘d prodis përparèj as faso da soe man? 3Chiel-sì, é-lo nen ël mèistr da bòsch, fieul ëd Marìa, frel ëd Giaco, e ëd Giose, e ëd Giudé, e ëd Simon? E soe seur, son-ne pa sì, ansem a nojàutri?" E lolì a trovavo ch’a l’era në scandol. 4Ma Gesù a l'ha dije: "Un profeta a l'é disonorà mach an sò pais, e an mes ai sò parent, e ‘d coj ëd soa famija". 5Parèj, ambelelà a l'ha podù pa fé ‘d miràcoj, gavà ch'a l'ha varì dontré malavi, an amponendje le man. 6E a së stupìa motobin ëd l’incredulità ‘d cola gent, e a girava le borgià dj'anviron, an dotrinanda.

Gesù a manda ij sò dissépoj an mission[modifiché]

7Antlora Gesù a l'ha ciamà ij dódes, e a l'ha ancaminasse a mandeje doi për doi. A lor a l'ha daje la potensa dë scassé jë spìrit maléfich. 8A l'ha comandaje ëd pijé gnente për ël viage, mach un baston, e ëd porté ni 'd sach, ni 'd pan, ni ‘d sòld ant la sëntura; 9ma ëd caussesse dë scarpe, e ‘d nen portesse 'n cambi 'd vestimenta. 10A l'ha 'dcò dije: “Quand ch’i intrereve ant na ca, steje fin-a ch'i parte dal col pais. 11Tuti coj ch'av arseivran nen, e ch'a vë scotran nen, quand ch'i parte da lì, sopaté la póer dai vòstri pé. Lolì a sarà na testimoniansa contra 'd lor. An vrità iv diso, che, ant ël Dì dël Giudissi, j’abitant ëd Sòdoma e ëd Gomora a l’avran un castigh pì leger che la gent ëd cola sità-là. 12Essenda donca partì, as son butasse a prediché ch'as arpentisso dij sò pëccà 'd lor. 13A l'han taparà via vàire demòni da j'ampossessà, a l'han onzù d’euli vàire malavi e a l'han varije.

La mòrt ëd Gioann Batista[modifiché]

14Ora, ël re Eròd ëd Gesù a l'avìa sentine parlé, përchè ël nòm ëd Gesù a l'era dventà motobin famos. Antlora Eròd e a l'ha dit: "As trata d' Gioann, col ch'a batesava e ch'a l'é arsussità d'ij mòrt; a l'é për lòn che la virtù ëd fé ‘d miràcoj a l'è bin fòrta an col-lì". 15D'àutri a disìo: As trata d'Elìa; e d’àutri ancora a disìo: ‘A l'é un profeta’, o ‘l'istess che un dij profeta’.

16Parèj, quand quand che Eròd a l'ha savulo, a l'ha dit: "Col òm a l'é Gioann, ch’i l’avìa faje tajé la testa e che adess a l'é arsussità d'ij mòrt". 17Përchè Eròd a l'avìa mandà a pijé Gioann, e a l'avìa falo gropé ant na përzon, për via d'Eròdiade, fomna ëd Flip, so frel, përchè ch’a l'avìa mariala. 18Gioann, an efet, a disìa a Eròd: “It peudes nen pijete la fomna ëd tò frel”. 19A l'é për lòn che Eròdiade a l'avìa ël fot contra 'd chiel, e a vorìa felo meuire; ma a podìa nen 20përchè Eròd a l’avìa tëmma ‘d Gioann, savenda ch'a l'era n'òm giust e sant, e a l'avìa 'd rëspet për chiel; e quand ch'a l'avìa sentilo, a fasìa vàire còse che Gioann a l'avìa dit ëd fé, përchè a lo scotava volonté.

21Un dì a l'é rivaje l'ocasion che Eròd a dasìa na festa për l'aniversari ëd soa nassensa, na festa për ij grand, ij capitani e ij prinsipaj ‘d Galilea. 22La fija d'Eròdiade a l'é intrà, e a l'ha fàit ëdnans a tuti na dansa; e a Eròd e a coj ch'a-i ero a tàula con chiel chila lolì a l’era bin piasuje. Parèj ël rè a l'ha dije a la giovnòta: “Ciam-me lòn ch'it veule, e it lo darai”. 23E a l'ha giuraje, disend: “Tut lòn ch'it am ciameras, it lo darai, fin-a s’a fussa la mità ‘d mè regn”. 24E chila, essend surtìa, a l'ha dije a soa mare: “Lòn ch'i l’hai da ciamèje?” E soa mare a l'ha dije: “Ciamje la testa ëd Gioann Batista”. 25E peui, essend donca tornà an pressa dal rè, a l'ha faje soa arcesta, disendje: “I vorërìa ch'it ëm dèisse dun-a la testa ëd Gioann Batista ant un piat”. 26Ël rè a l'é restane motobin nech; ma a l'ha nen vorsù arfudejlo për via dël sarament ch’a l’avìa faje che coj ch'a j'ero a tàula con chiel a n’ero stàit ij testimòni. 27Antlora a l'ha mandà dlongh un ëd soa guardia, e a l'ha comandaje ëd porté la testa ëd Gioann; la guardia a l'é andàita, e a l'ha tajà la testa ëd Gioann ant la përzon. 28A l'ha portajla ant un piat e a l'ha dajla a la giovnòta, e la giovnòta a l'ha dajla a soa mare. 29Ij dissépoj ëd Gioann, avend-lo savù, a son ëvnuit e a l'han portà via sò còrp e a l'han butalo ant na tomba.

Gesù a dà da mangé a sinch-mila person-e[modifiché]

30Antlora j'apòstoj as son radunasse dantorn a Gesù, e a l'han contaje tut lòn ch'a l'avìo fàit e mostrà. 31A l'ha dije: "Vnì e artireve da part ant un leugh desert, e pijeve 'n pò d'arlass!". A-i disìa parèj përchè a-i era tanta ‘d cola gent ch'a andasìa e a vnisìa, ch'a l'avìo gnanca 'l temp ëd mangé".

32Ansì a son andasne daspërlor con un barchèt ant un leugh artirà. 33Ma tanti a l'avìo vëddù che as n'andasìo e l'han arconossùje. Alora a l'han pressasse a pé da tùit ij paìs d'antorn e a son rivà là prima 'd lor. 34E Gesù, seurtì ch’a l’era da la bàrca, a l'ha vëddù ch'a-i era na gran furfa ch'a lo spetava e a l'ha sentì na gran' compassion për cola gent, përché a j'ero coma 'd fèje sensa ‘n bërgé, e a l'ha butasse a mostreje tante ròbe.

35Dal moment che a l'era già tard, ij sò dissépoj a son avzinasse a chiel e a l'han dije: "Sto leugh-si a l'é desert[1], e a l'é già tard. 36Manda vìa sta gent[2] perch' as na vado ant ij paìs e ant le borgià d'antorn a catesse cheicòsa da mangé". 37Gesù a l'ha rësponduje: "Deje vojàutri cheicòsa da mangé!". E lor a l'han dije: "Androm-ne fòrsi a caté 'd pan për dosent dné d'argent për deje da mangé?". 38Chiel a l'ha dije: "Vaire 'd pan ch'i l'eve vojàutri? Andé a vardé!". Quand ch'a l'han savulo, a l'han dìt: "Sinch - e doi péss". 39Antlora a l'ha comandaje 'd fé seté la gent për grop an sl'erba vërda. 40Antlora a son setasse për grop ëd sent e 'd sinquanta përson-e. 41Peui Gesù a l'ha pijà coj sinch pan e coj doi pèss e, an vardanda vers ël cel, a l'ha ringrassià Nosgnor e a l'ha rompù 'l pan a tòch. Peui a l'ha dajlo ai sò dissépol përché a lo buteisso dnans a la gent, e a l'ha 'cò spartì ij doi pèss ëntra tuti. 43A l'han mangiane tuti e a son restane sodisfàit. 43A l'han ëdcò rabastà ij tòch vansà 'd pan e 'd pèss - dodes cavagne pien-e! 44Coj ch'a l'avìo mangià 'l pan a l'ero sinch mila òm, sensa conté le fomne e ij cit.

Gesù a marcia an sl'eva[modifiché]

45Tut sùbit Gesù a l'ha fàit monté an barca ij sò dissépoj e a l'ha dije d'andé anans (dëspërlor) da l'àutra part dël lagh a Betsàida, antant che chiel a l'avrìa congedà la furfa. 46Apress d’avejla congedà, a l'é andass-ne an sla montagna a preghé. 47Al ambrunì, la barca a l'era an mes al lagh e chiel a l'era restà daspërchiel a tèra. 48E a l'ha vëddù che lor a l'avìo motobìn ëd pen-a a fé andé la barca, përché 'l vent a-j era contrari. Quand che la neuit a l'era press che finìa, Gesù a l'é andàit anvers a lor, an marciand an sël lagh e a vorìa passeje dnans! 49Ma quand ch'a l'han vëddulo ch'a marciava an sl'eva, a l'han chërdù ch'a fussa 'n fantasma e a son butasse a crijé. 50përché tuti a l'han vëddulo e a son sbaruvasse, ma chiel a l'ha sùbit parlaje e a l'ha dije: "Sté chiet, i son mi, abie gnun-a tëmma". 51Anlora a l'é montà con lor ant la barca e 'l vent a l’é chitasse. A l'ero dël tut sbërlondì, a savìo pì nen còsa disse, 52përché ch’a l'avìo nen capì ël miràcol dij pan, da già che ancora a l'avìo 'l cheur andurì.

Gesù a varìss ij malàvi[modifiché]

53Apress ch’a l'avìo travërsà 'l làgh, a son rivà a Genesaret e là a l'han ormegià. 54Quand ch'a son calà giù da la barca, coj dël leugh a l'han arconossulo sùbit 55e a son butasse a core da tuta la region, e a l'han ancomensà a porteje ij malavi an su dle steure andoa ch'a sentìo dì che chiel a l'era. 56E daspërtut andoa ch'a l'era intrà - ant ij borg, o ant le sità, o ant ij paisòt - a-j portavo ij malavi ant le piasse dij mercà e a lo suplicavo che almanch a podeisso toché la frangia ëd soa vestimenta, e tuti coj ch'a la tocavo a l'ero varì.

Nòte[modifiché]

  1. Desert = O "un pòst isolà".
  2. Mandje vìa = "Daje 'l congé". Quaicòsa da mangé = o "'d pan përché a l'han gnente da mangé".