La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 7

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

March[modifiché]

7[modifiché]

Gesù e le tradission uman-e[modifiché]

1Antlora ij Farisé e 'n quàj magister ëd la Lej ch'a l'ero vnù da Gerusalem, a son radunasse dantorn a chiel. 2A l'avìo 'rmarcà che quaidun ëd Sò dissépoj a pijavo 'l mangé con man impure, visadì sensa aveje prima lavà, 3përchè ij Farisé e j'àutri Giudé a mangio pa sensa prima lavesse le man conforma la tradission religiosa tramandà dai sò antich. 4E quand che lor a torno dal mercà, a mangio nen prima 'd lavesse. A-i é vàire d'àutre osservanse ch’a l'han cariasse, com' a sarìa 'd lavé le cope, ij tupin, ij vas d'aram e ij let conviviàj[1].

5Ij Farisé e ij magister ëd la Lej a l'han ciamaje: "Për còs' é-lo ch' ij tò dissépoj a vivo nen conforma la tradission dj’antich ma a pijo 'l mangé sensa lavesse prima le man?". 6E chiel a-j respond: "Sicur che Isaìa a l'avìa bin profetisà 'd vojàutri ipòcrita, coma chiel a l'ha scrivù: 'Sto pòpol-sì am onora mach con ij làver ma ij sò cheur ‘d lor a l'é bin lontan da mi. 7Am rendo onor për nen, an mostrand ëd dotrin-e ch'a son mach ëd comandament uman’. 8Com é-lo ch' i seve tant scrupolos ant l'osservansa ëd vòsta tradission, ma i troveve sèmper la manera 'd schivié lòn che Nosgnor a l'ha comandà?”.

9Gesù a l'ha 'dcò dije: "Vojàutri i seve propi an gamba a lassé da banda ij comandament ëd Nosgnor për sosten-e vòsta tradission! 10Pr' esempi, Mosè a l'ha dìt: 'Rend onor a tò pare e a toa mare' e 'Che col ch'a maledìss sò pare e soa mare a sia butà a mòrt'. 11Vojàutri, contut, i dise: 'Quand quaidun a l'avrà dit: Tut lòn ch'i podria deve për giuteve a l'è corbàn, visadì 'n don consacrà a Nosgnor. 12Anlora col-lì a sarìa-lo pi nen obligà a fé quaicòsa për sò pare e soa mare? 13A l'é parèj che vojàutri i dësvòide la Paròla 'd Nosgnor con la tradission che voi i l'eve butà 'n pé. Vojàutri, purtròp, i na feve tante 'd còse parèj".

14Peui, a l'ha ciamà 'nsema tuta la gent e a l'ha dije: "Steme a sente, tuti vojàutri, e comprende bin. 15A-i é gnente ch'a staga fòra 'd l'òm che, an intrand an chiel a peussa rendlo impur, ma a l'é lòn ch'a seurt da chiel ch'a lo rend impur. 16Se quaidun a l'ha dj'orije për sente, ch'a staga a sente".

17Peui, quand che Gesù a l'é intrà antëca, artirsasse ch’a l’era da la gent, ij sò dissépoj a l'han ciamaje ch'a-j spieghèissa lòn ch'a vorìa dì con cola paràbola. 18Chiel a l'ha dije: "Seve-ne 'dcò vojàutri tant sensa inteligensa? Coma ch'a l'é-lo che tut lòn ch'a intra ant l'òm da fòra a peul nen rendlo impur? 19Përchè lòn ch'a intra ant l'òm, a intra nen an sò cheur, ma a va ant lë stòmi e pì tard a finìss ant la rian-a". (Sòn a veul dì che tute sòrte ëd mangé a son pure). 20"Ma lòn ch'a rend impur l'òm a l'é col ch'a seurt da chiel. 21Përchè a l'è da 'ndrinta, visadì dal cheur ëd l'òm, ch'a seurto ij cativ pensé, la fornisassion, ij robarissi, j'amassidi, 22j'adulteri, l'angordisa, la malissia, le tromparie, la dësbàucia, l'anvìa, la maldicensa, la superbia e la folairà. 23Tuti coj vissi-là a ven-o da drinta, e a son cole le còse ch'a rendo impur n'òm".

La fej 'd na fomna siro-fenicia[modifiché]

24Apress d’esse partì da là, Gesù a l'é andass-ne ant la region ëd Tiro. Quand ch'a intrava ant na ca, a voria che gnun a lo savèissa, ma a l'ha nen podù resté stërmà. 25Antlora na fomna ch'a l'avìa na fija tormentà da në spirit impur a l'ha sùbit savù 'd chiel, a l'é vnùa e a l'é campasse ai sò pé. 26Cola fomna a l'era greca, sirofenissian-a 'd nassensa. A l'ha ciamaje 'd taparé fòra col demòni da soa fija. 27Ma Gesù a l'ha dije: "Ij fieuj a l’han da mangé për prim, përché a l'é nen giust pijé 'l pan dij fieuj e campelo ai can". 28Chila a l'ha rësponduje: "A l'é vera, Signor, ma fin-a ij can sota la tàula a mangio ‘d lòn ch'a resta dël pan dij fieuj". 29Antlora Gesù a l'ha dije: "Përché 't l'has dìt lòn, ti 't peudes andé. Ël demòni a l'é sortì fòra da toa fija". 30La fomna a l'é tornass-ne a ca e a l'ha trovà che 'l demòni a l'era pròpi andass-ne via da soa fija e che chila a l'era cogià an sò let.

La varision ëd n'òm mut e ciòrgn[modifiché]

31Antlora Gesù a l'é torna sortì da la region ëd Tiro e a l'é vnù për Sidon fin-a 'l lagh ëd Galilea ant la region dle Des Sità. 32A l'han portaje n'òm ch'a l'era ciòrgn e ch'a fasìa fatiga a parlé, e a l'han ciamà a Gesù ch'a-j imponèissa le man. 33Avendlo tirà fòra da la gent, Gesù a l'ha butà ij dì ant l'orije d' col òm e, dòp avej pijà 'd salìva, a l'ha tocaje la lenga. 34Peui Gesù a l'ha aussà j'euj al cél, a l'ha fàit un sospir e l'ha dit: "Effatà", ch'a veul dì "Duverteve" 35E tut sùbit le orije 'd col òm a son dovertasse, sòa lenga a l'é dësgropasse e a l'ha comensà a parlé sensa gnun-a pen-a. 36Gesù a l'ha ordinaje 'd nen contelo a gnun, ma pì ch’a lo proibìa, pì a lo fasìo savèj an gir. 37La gent a l'era pien-a 'd maravija e a disìo: "Tut lòn che col-lì a fa, a lo fa pròpi bin. A fa fin-a sente ij ciorgn e parlé ij mut".

Nòte[modifiché]

  1. Costi "let" a son nen andoa ch'as deurm ma, conforma l'usansa antica, andoa cha la gent as dëstendìa për mangé, ciamà an latin "Lecti Conviviales o Tricliniares", an fransèis la "chaise longue", an italian ciamà 'dcò "greppina" o "cislonga". An piemòntes a podrìa ciamesse 'dcò "cislonga", e, parèj, "let convivial".