La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 1

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

J’At dj’apòstoj[modifiché]

1[modifiché]

L’ascension ëd Gesù al cél[modifiché]

1I l’hai scrivù ‘l prim racont, ò Teòfil, al rësguard ëd tut lòn che Gesù a l’ha fàit e mostrà 2fin-a ‘l dì ch’a l’é stàit portà sù ‘n cel, aprèss d’avèj dàit, për ël mojen dlë Spirit Sant, ëd disposission[1] a j’apòstoj ch’a l’avìa sernù. 3A j’istess apòstoj, aprèss ij sò patiment, chiel medèsim a l’ha ‘dcò presentasse viv con vàire preuve përsuasive. Chiel a l’é stàit vëddù da lor vàire vire durant quaranta dì e a l’ha parlaje ‘d question relative al regn ëd Nosgnor. 4Quand che Chiel a l’era con lor, a l’ha fortì: “Chité pa Gerusalem, ma speté ambelelà ch’as compissa la promëssa dël Pare, ch’i l’eve sentù da mi. 5Përché Gioann a l’avìa batesà con d’eva, ma vojàutri i sareve batesà con lë Spìrit Sant da sì a pòchi dì”.

6Ora, quand ch’a son radunasse, a l’han comensà a ciameje: “Signor, sarà-lo adèss ch’it ristabliras ël regn d’Israel?”. 7Chiel a l’ha dije: “Ël Pare a veul nen che vojàutri i conòsse ‘l temp o ‘l moment che lòn Chiel a l’ha stabilì ‘d manera sovran-a, 8ma i arseivreve potensa quand che lë Spìrit Sant a vnirà an sù voi. Antlora im sareve testimòni a Gerusalem e an tuta la Giudèa e la Samarìa, fin-a a l’estremità dla tèra”.

9Dòp ch’a l’ha dit ëste còse, antramentre ch’a vardavo, Gesù a l’é stàit elevà, e na nivola a l’ha stërmalo da la vista. 10J’euj dj’apòstoj, dòp che Chiel a l’era andass-ne, a l’ero restà fiss al cél, ma a l’improvista a son ancorzusse ch’a-i ero davzin a lor doi òm vestì ‘d bianch 11ch’a l’han dije: “Gent ëd Galilèa, perché i seguiteve a vardé anvers al cél? Col Gesù medésim ch’a l’é stàit portà sù an cél, a ‘rtornërà dl’istèssa manera ch’i l’eve vëddulo monteje”.

La sostitussion ëd Giuda[modifiché]

12Antlora a son tornass-ne a Gerusalem dal mont[2] ch’a l’é ciamà dj’Olivé, lontan-a da Gerusalem la distansa ch’a l’é consentìa ‘d fé ‘d saba[3]. 13E quand ch’a-i son intrà, a son montà ant la stansia ch’a l’é dzura dla ca andoa ch’a stasìo Pero e Giaco, Gioan e Andrea, Flip e Tomà, Bërtromé e Matè, Giaco fieul d’Alfèo, Simon ël Zelòta e Giuda, frel ëd Giaco. 14Tùit ësti-sì a seguitavo concòrdi a preghé, ansema a le fomne, e con Maria, mare ‘d Gesù, e con ij sò frej.

15An coj dì lì Pero a l’é ausasse an pé an mes ai dissépoj, ch’a l’ero radunà an nùmer ëd apopré sent e vint, e a l’ha dije: 16“Frej! A l’era da manca che lòn ch’a l’é stàit scrivù a l’avèissa sò efet, visadì la predission che lë Spìrit Sant a l’avìa fàit për boca ‘d David, al rësguard ëd Giuda, ch’a l’é stàit la guida ‘d coj ch’a l’han ciapà Gesù. 17Pròpi chiel ch’a l’era dla nòstra compagnìa e a l’avìa arseivù soa part an ës ministeri". 18Ora Giuda, con ij sòld ch’a l’avìa arseivù ëd compens për sò malfé, a l’avìa catà ‘n camp e peui chiel a l’è stàit sfracelà[4]. Sò còrp a l’è squarsasse a metà e soe ventraje a l’han spantiasse. 19St’aveniment-sì a l’avìa peui savusse an tuta la sità ‘d Gerusalem, parèj che, an soa lenga, col camp a l’è stàit ciamà Hakeldama, ch’a veul di “camp ëd sangh”. 20Përché a l’é scrivù ant ël liber dij Salm: “Che soa abitassion a sia bandonà, che gnun a l’abita, e che n’àut a pija soa posission ëd responsabilità[5]”. 21“A venta, donca, che un dj’òm ch’a l’han compagnane durant tut ël temp che ‘l Signor Gesù a l’ha vivù antrames nojàutri, 22an comensand dal batésim che Gioann a l’avìa ministraje fin-a al dì che a l’è stàit levà d’ansema a noi, queidun ëd lor a dventa con noi un testimòni ‘d soa arsurression”. 23Antlora a l’han fàit la propòsta ‘d doi candidà: Giusèp, ciamà Barsabba (e për stranòm: ël Giust), e Matìa. 24Peui a l’han pregà an disenda: “Nosgnor! Ti, ch’it conòsse ij cheur ëd tuti, fane vëdde col ch’a sia dë sti doi-sì ch’it l’has sernù 25për pijé l’incàrich ëd cost servissi e apostolà che Giuda a l’ha bandonà për andess-ne a sò leugh”. 26Peui a l’han tirà a sòrt, e la sòrt a l’é tocà a Matìa, che parèj a l’é stait contà coma un dj’apòstoj ansema a j’undes.

Nòte[modifiché]

  1. O ordin, comand, comission.
  2. O “àuta colin-a”.
  3. Apopré tre kilométer (da le nòrme ebraiche).
  4. Giuda a l’avìa ampicasse e a peul esse che, an fesand parèj, la còrda o l’erbo a l’era s-ciapasse, chiel a l’era robatà con la facia a tèra e quaicòsa a l’avia dovertaje lë stòmi.
  5. Let. Dignità ‘d vësco, sovrintendent dla comunità.