La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 24

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

24[modifiché]

L'arsurression[modifiché]

1Ël prim dì dla sman-a, a la matin bonora, le fomne a son andàite a la tomba[1], an portand le spessie aromàtiche[2] ch’a l’avìo prontà (për onze 'l còrp ëd Gesù). 2E a l’han trovà la pera robatà[3] davzin a la tomba. 3E aprèss ess-ie intrà, a l’han nen trovà là ‘l còrp dël Signor Gesù. 4Ora a l'é rivà che, antramentre ch'a savìo nen còsa pensé ‘d lòn, a l'improvista a son ancòrzusse ch'a-i ero davzin a lor doi òm con ëd vestimente ch'a sbërlusavo 'd lus. 5Le fomne a son restà d'autut sburdìe e a l'han bassà la testa fin-a tèra[4], e coj-lì a l'han dije: "Përchè i serche antrames ij mòrt col ch'a l'é viv? 6A l'é nen sì, ma a l'é arsussità! Arcordeve 'd lòn ch'a l'ha dive quand che chiel a l'era ancor an Galilea, 7visadì che 'l Fieul ëd l'òm a fussa consegnà an man ai pecador, ch'a fussa butà 'n cros e ch’arsusitèissa ‘l ters di”. 8Antlora le fomne a son arcordasse 'd cole paròle[5]. 9Peui, tornà da la tomba, a l'han nunsià tute ste còse a j'óndes e a tuti j'àutri. 10A l'ero Maria ‘d Magdala, Gioana, Maria ‘d Giaco, e j'àutre ch'a l'ero ansema lor, ch'a l'han contalo a j'apòstoj. 11Le paròle dë ste fomne a-jë smijavo ‘d còse sensa sens, dij seugn, e a l’han nen chërduje, 12Pero, nopà, a l'é aussasse e a l'é corù a la tomba. A l'é chinasse për vardé, ma a l'ha mach vedù le binde 'd lin. Peui a l'é tornass-ne a ca, tut antërdoà për lòn ch'a l'era rivà.

Gesù a marcia an sla strà ch'a va a Èmmaus[modifiché]

13Ora, an col midem dì, doi ëd lor[6] a l'ero 'n marcia për na borgià 'd nòm Èmaus ch'a l'era anviron óndes chilométer da Gerusalem, 14A discorìo tra 'd lor ëd tut lòn ch'a l'era capità an coj dì lì. 15Antramentre che lor a discorìo e a fasìo 'd discussion, Gesù an përsona a l'é avzinass-je e a l'ha comensà a feje companìa për la stra, 16ma j'euj 'd lor a l'ero nen a la portà d'arconòss-lo[7]. 17E chiel a l'ha dije: "Còsa a son-ne sti discors-sì ch'i ten-e an tra ‘d vojàutri antramentre ch’i marce?". Anlora ij doi a son fermasse con la tristëssa scrita 'n facia. 18Un ëd lor, ch'as ciamava Clèopa, a l'ha rëspondù e a l'ha dije: "Ses-to l'ùnich foresté an ësti dì-sì a Gerusalem ch'a sa nen lòn ch'a l'é capitaje?". 19E chiel a l'ha dije: "Còsa?". A l'han responduje: "Tut lòn ch'a rësguarda Gesù ëd Nasaret, ch'a l'era ‘n profeta, potent ant j'euvre e ant le paròle dëdnans a Nosgnor e a tut ël pòpol; 20e coma ch’ ij nòstri prinsipaj sacerdòt e cap a l'han consignalo për felo condané a mòrt e a l'han falo meuire an sna cros. 21Nojàutri i speravo ch'a fussa chiel ch’a l’avrìa liberà Israel, ma con tut lòn, a son già passaje tre di da quand ëste còse a son capità. 22E peui, quai fomne dle nòstre, a l'han motobin sburdì-ne: a son andàite la matin a la tomba, 23a l’han pì nen trovaje sò còrp e a son vnùe a conté-ne d'avèj avù na vision d'àngej ch'a disìo che chiel a l'é viv. 24E quaidun dij nòstri a son andàit a la tomba e a l'han trovà pròpi com a l'avio dije le fomne, ma chiel a l'han nen vëddùlo". 25Antlora a l'ha dije: " Che 'd gent ëstupida ch’i seve![8] Coma ch'i seve meusi 'd cheur ant ël chërde a la paròla dij profeta! 26Ventava-lo nen che 'l Crist a suportèissa tuti coj patiment-là për intré an soa glòria?". 27Peui, an comensand da Mosè e an seguitand con tùit ij profeta, a l'ha dëspiegaje an tute le Scriture lòn ch'a fasìa 'd riferiment a chiel. 28E quand ch'a son ëstàit davzin a la borgià andoa ch'a 'ndasìo, chiel a l'ha fàit coma s'a dovèissa andé pì anans. 29Ma lor a l'han dije con ansistensa: "Resta con noi, përché as avzin-a la sèira e 'l dì a l'é press a la fin". Chiel, donca, a l'é intrà ant la borgià e a l'é restà con lor. 30Anlora a l'é rivà che antramentre ch'a l'era a tàula con lor, a l'ha pijà 'l pan, a l'ha benedilo, a l'ha brisalo a tòch e a l'ha dane 'n pòch a pr'un. 31A l'é stàit pròpi an col moment-lì che j'euj dij dissépoj a son dovertasse e a l'han arconossulo, ma chiel a l'é dësparì da 'dnans a lor. 32E lor a l'han dit un con l'àutr: "I sentìo-lo nen coma 'n feu an nòstr cheur antramentre che chiel an parlava për la stra e an dëspiegava le Scriture?". 33Antlora a son sùbit aussasse e a son tornà a Gerusalem, andoa ch'a l'han trova j'óndes radunà, ansema j'àutri ch'a l'ero con lor. 34Tùit a-j disìo: " Ël Signor a l'é arsussità përdabon e a l'é fasse vëdde a Simon". 35Lor, peui, a l'han contaje lòn ch'a l'era rivà ëdcò a lor për la stra e coma ch'a l'avìo arconossulo quand che chiel a l'avìa brisà 'l pan a tòchetin.

L'ùltima apparission ëd Gesù[modifiché]

36Coma ch'a parlavo dë ste còse, Gesù 'n përson-a a l'é presentasse antrames a lor e a l'ha dije: "Che la pas a sia con voi!". 37Ma lor, sburdì e spaventà, a chërdìo 'd vëdde 'n fantasma. 38E a l'ha dije: "Përché i seve sburdì? E përché son-ne montà 'd dubi ant ij vòsti cheur? 39Vardé mie man e ij mé pé: i son pròpe mi! Tocheme e constaté bin: përché 'n fantasma a l'ha nen ëd carn e dj'òss com' i vëdde che mi i l'hai[9]. 40E an disend lòn a-j smonìa le man e ij pé. 41Ma sicoma che për la gòj a chërdìo ancora nen e ch'a l'ero tant sbalordì, a l'ha dije: "Eve sì quaicòsa da mangé?". 42E a l'han sporzuje 'n tòch ëd pess rostì. 43Chiel a l'ha pijàlo e l'ha mangialo dëdnans a lor.

Ël mandà final ëd Gesù[modifiché]

44Peui a l'ha dije: "Coste a son le paròle ch'iv disìo quand ch'i ero ancora con vojàutri: a ventava che tut lòn ch'a l'é scrit ëd mi ant la Lèj ëd Mosè, ant ij Profeta e ij Salm a fussa realisà". 45Anlora a l'ha duvertaje la ment[10] a l'inteligensa[11] dle Scriture. 46e a l'ha dije: "Parèj a resta scrit: ël Crist a patièissa e ch'arsussitèissa dij mòrt ël ters dì, 47e ch'as predichèissa a sò nom la conversion a tute le gent e 'l përdon dij pecà, an ancaminand da Gerusalem. 48Vojàutri i seve ij testimòni 'd cole còse. 49Vardé: i son an camin ëd mandé an sù vojàutri lòn che mé Pare a l'ha promëtù. Ma vojàutri resté ant la sità fin-a ch'i sie arvestì dla potensa da l'àut".

La partensa ëd Gesù[modifiché]

50Aprèss ëd lòn Gesù a l'ha mnaje fòra vers Betania e, an aussand le man al cel, a l'ha benedije. 51Antramentre ch'a-j benedìa, as s’é slontanasse[12] da lor e a l'é stàit alvà al cel[13]. 52E lor, apress avèjlo adorà, a son tornass-ne a Gerusalem con na gran letissia. 53E a stasìo sèmper ant ël templ an benedisend Nosgnor.

Nòte[modifiché]

  1. O "sepolcr".
  2. Spessie aromàtiche ò përfomà ch'a servìo për onze 'l còrp (mort) ëd Gesù, coma ch'as fasìa antlora.
  3. O "anrolà".
  4. Na pòsa ëd rispet e dë tëmma anvers n'aparission divin-a.
  5. Luca 9:22; Maté 16:21; 17:22-23; 20:18,19; March 8:31; 9:31; 10:33-34; Luca 9:22; 18:31-33.
  6. Visadì: doi dissépoj ëd Gesù.
  7. O "a l'ero artenù, ëd manera ch'a lo arconossìo nen".
  8. Tard ëd comprendònio, ch'a capiss nen.
  9. Cfr. At 1:4.
  10. O: "l'ëspìrit".
  11. O "Për comprende".
  12. O: "separasse".
  13. Cfr. At 1:9-11.