La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 23

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

23[modifiché]

Gesù a l'é mnà 'dnans a Pilàt[modifiché]

1Antlora tùit coj ch'a j'ero là[1] a son levasse e a l'han mnalo dëdnans a Pilàt. 2E a son butasse a acuselo e a disìo: "I l'oma trovà chiel-sì ch'a bolversava nòstra nassion, a 'mpedìa 'd paghé l'impòste a l'imperador[2] e a pretendìa d'esse chiel ël Crist, un re". 3Antlora Pilàt a l'ha 'nterogalo e a l'ha dije: "Ses-to 'l re dij Giudé?". E chiel a l'ha risponduje: "It lo dise ti" 4Antlora Pilàt a l'ha dit ai càp dij sacerdòt e a la furfa: "I trovo gnun-e colpe an cost'òm-sì[3]". 5Ma lor a 'nsistìo e a disìo: "Chiel-lì a 'nsiga 'l pòpol an dotrinand për tuta la Giudea. A l'ha comensà da la Galilea e a l'é rivà fin-a sì".

Gesù a l'é portà dëdnans a Eròd[modifiché]

6Ora, Quand che Pilàt a l'ha sentì lòn, a l'ha ciamà se col òm a fussa 'n galilé. 7Verificà ch'a fasìa part dla giurisdission d'Eròd, a l'ha mandalo da Eròd, ch' ant coj dì-lì as trovava 'dcò chiel a Gerusalem. 8Quand che Eròd a l'ha vëddù Gesù, a l'é a'rlegrass-ne tant. përché da temp a l’avìa anvìa ‘d vëddlo për avèjne sentù parlé e a sperava ‘d vëddlo fé ‘n quàich miràcol. 9Antlora Eròd a l'ha 'nterogalo con vàire domande, ma Gesù a-j rispondìa nen. 10Ambelelà a-i ero 'dcò ij cap dij sacerdòt e jë scriba e a lo acusavo con insistensa. 11Anlora Eròd con ij sò soldà, a l'ha 'nsultalo e a-j fasìo le schergne. Peui avend-lo arvestilo con na vesta spatussanta, Eròd a l'ha mandalo torna da Pilàt. 12Ant col dì-lì Eròd e Pilàt a son fin-a dventà amis, mentre prima 'd lòn a l'ero inimis.

Gesù a l'é portà dëdnans a la furfa[modifiché]

13Antlora Pilàt a l’ha convocà ij gran sacerdòt, j’àutri cap religios e ‘l pòpol. 14A l’ha dije: “I l’eve portame cost òm-sì coma un ch’a cissa ‘l pòpol a solevesse. I l’hai falo rësponde dëdnans a vojàutri e i l’hai trovà an cost òm gnente ch’i peussa deje la colpa ‘d lòn ch’i dise. 15A l’istessa conclusion a l’é rivà ‘dcò Eròd ch’a l’ha mandamlo andarera. Për conseguensa, cost òm a l’ha fàit gnente ch’a mérita d’esse condanà a mòrt. 16Donca, Quand ch’i l’avrai falo foaté, i lo lassërai andé”. 17[...] 18Antlora tuta la gent a l’é butasse a crijé: “Col òm a l’ha da esse massà! Lass-ne pitòst andé Baraba!”. 19Baraba a l’era stàit butà an përzon përché a l’avìa organisà ant la sità na sedission e a l’avìa fàit d’amassidi. 20Pilàt a l’ha donca torna parlaje a la gent, përchè a vorìa lassé andé Gesù. 21Ma lor a seguitavo a crijé disand: “Butelo an sna cros! Butelo an sna cros!”. 22E Pilàt a l’ha dije a la gent për la tersa vòta: “Ma che mal ha-lo fàit st’òm-sì? I l’hai trovà gnente ch’i podèissa ancolpelo e condanelo a mòrt. Parèj i lo farai foaté e i lo lassërai andé”. 23Ma lor a insistìo con ëd grand sgari, ciamand che Gesù a fussa butà an cros; e ‘l sò rabel a vnisìa sèmper pì fòrt. 24Antlora Pilàt a l’ha decidù ‘d deje la contenta a la gent, ch’a fussa fàit lòn ch’a ciamavo. 25E a l’ha lassà andé col ch’a l’era stàit butà ‘n përzon për sedission e amassidi e ch’a lo ciamavo. Peui a l’ha bandonaje Gesù, coma ch’a lor a vorìo.

Crosifission ëd Gesù[modifiché]

26Damentre ch’a lo mnavo vìa, a l’han pijà n’òm ch’a vnìa dai camp. As ciamava Simon e a l’era da Cirene, e a l’han cariaje adòss la cros përchè a la portèissa chiel apress a Gesù.

27Ora Gesù a l’era seguità da na gran furfa ‘d pòpol e ‘dcò da vàire fomne ch’as dasìo ‘d bòte an sle stòmi për segn ëd granda aflission e ch’a pioravo. 28Gesù a l’é virasse anvers a lor e a l’ha dije: “Fije ‘d Gerusalem, pioré nen për mi, pioré pitòst për vojàutre mideme e pr’ ij vòstri fieuj. 29Përché vardé: a vniran ij dì ch’as dirà: ‘A son bin fortunà le fomne ch’a son stérile e cole ch’a l’han avù gnun-e masnà, e le pupe ch’a l’han nen dàit ël làit!’ 30Antlora as butran a dì a le montagne: ‘Caschene adòss’ e a le colin-e: ‘Sotrene![4]31Përchè s’a fan cole còse al bòsch verd, còsa sarà-lo fàit al bòsch sech?”.

32Doi àutri ch’a j’ero ‘d malfator a son ëstàit ëdcò mnà an cola ocasion për feje meuire ansema a Gesù. 33Quand ch’a son rivà al leugh ch’a-i diso “la Testa ‘d mòrt[5]”’, a l’han anciodalo ansilì a la cros. Ëdcò ij malfator a son  ëstàit butà ans’ ëd cros: un a soa drita e l’àutr a soa snistra. 34Ma Gesù a disìa: “Pare përdonje, përchè a san nen lòn ch’a fan”. Apress, a son spartisse an tra ‘d lor soe vestimente tirandje a sòrt.[6]  

35E la gent a së tnisìa lì davzin e a vardava, ma ij cap a lo mincionavo disand: “A l’ha salvà dj’àutri, adess ch’as salva chiel istess, se përdabon a l’é ‘l Crist, col che Nosgnor a l’ha sernù!”. 36Ëdcò ij soldà a lo mincionavo e a-j s’avzinavo, sporzendje d’asil da bèive, 37e a disìo: “Se ti ‘t ses ël rè dij Giudé, salv-te da ti istess!”.

38Ora, a j’era dzora ‘d chiel un cartel ëscrit an letre gheche, roman-e e ebràiche, ch’a disìa: “Sto-sì a l’è ‘l rè dij Giudé”.

39E un dij malfator ch’a l’ero pendù a lo ingiuriava disand: “Se ti ‘t ses ël Crist, salv-te da ti midem, e nojàutri con ti. 40Ma l’àutr malfator, pijand la paròla, a lo rimprociava fòrt, disandje: “L’has-to gnanca ‘n pò ‘d timor ëd Nosgnor, tì ch’it patisse l’istessa pen-a? 41A l’é con giusta rason che nojàutri i soma ambelessì, përchè bin i meritoma sti patiment për motiv dël mal ch’i l’oma fàit, ma stossì a l’ha fàit gnente ch’a dovèissa nen fé”. 42Peui a l’ha dit a Gesù: “Gesù, arcòrdte ‘d mì quand ch’it rivras an tò Regn”. 43E Gesù a l’ha dije: “An vrità[7] it diso, che ancheuj it saras ansem a mi an paradis”.

Mòrt ëd Gesù[modifiché]

44A l’era squasi mesdì quand ch’a l’é spantiasse për tuta la tèra na granda scurità ch’a l’é durà fin-a a tre bòt dël dòp-mesdì. 45Ël sol a l’é scurisse e 'l ridò[8] dël templ a l’é s-ciancasse për mes[9]. 46Antlora Gesù a l’ha crijà con tuta la fòrsa: “Pare, i armëtto mè spirit an toe man!”, e avend dit lòn a l’é spirà[10].

47Ora, Quand che l’ufussial roman[11] a l’ha vëddù lòn ch’a l’era rivà, a l’ha dàit glòria a Nosgnor disand: “A l’é pròpi vera che st’òm-sì a l’era nossent[12]”. 48Tuta la gent ch’a j’era radunasse a col ëspetàcol, an vedand le còse ch’a l’ero rivà, as na tornavo dasendse ‘d bòt an slë stòmi. 49E tuti coj ëd soa conossensa, e le fomne ch’a l’avìo seguitalo da la Galilea, a së tnisìo lontan, vardand lòn ch’a-i rivava[13].

Sepoltura ‘d Gesù[modifiché]

50Ora, a-i era n’òm bon e giust ch’as ciamava Giusèp. A l’era ‘n consijé[14] dël Sinedri. 51Chiel a l’avìa nen consentì con la decision e j’assion dj’àutri ij sò colega. A l’era da Arimatèa, sità giudèa, e ‘dcò chiel a sperava ch’ ël Regn ëd Nosgnor a rivèissa tòst. 52Parèj a l’é andàit ëd përsona a trové Pilàt, e a l’ha ciamaje ‘d podèj arlevé ‘l còrp ëd Gesù. 53Quand ch’a l’ha avune la licensa, a l’ha calalo giù dla cros e a l’ha anvlopalo ant un linseul, peui a l’ha butalo ant na tomba[15] tajà ant ël ròch, anté che gnun a l’era ancora stàit butà. 54Ora, sossì a l’era stàit fàit ant la sèira dël vënner, ël dì dla preparassion, dàit che ‘l dì dël Saba a andasìa a prinsipié.

55Le fomne ch’a l’avìo compagnà Gesù da la Galilèa a l’han seguità Giusèp fin-a ansilà, e a l’han vëddù la tomba anté ch’a l’avìo butaje andrinta ‘l còrp ëd Gesù. 56Peui, essend tornass-ne vìa, a l’han prontà dj’euli aromàtich e ‘d përfum për onze sò còrp. Durant ël dì ‘d Saba, nopà, loràutre a l’han oservà l’arpòs che la Lèj a comandava[16].

Nòte[modifiché]

  1. O "tuta l'assemblea", "tut ël grop ëd lor".
  2. Let. "a César".
  3. "I trovo gnun-e rason për acusé cost'òm".
  4. Cfr. Osea 10:8; Arvelassion 6:16.
  5. O “ël crani”, “Calvari”.
  6. Cfr. Salm 22:18.
  7. O "amen".
  8. O “tenda”.
  9. Cfr. Surtìa 26:31-33.
  10. Cfr. Salm 31:5.
  11. O “ël centurion”.
  12. O “giust”.
  13. Cfr. Luca 8:2-3.
  14. O “member”.
  15. O “sepolcr”.
  16. Cfr. Surtìa 20:10; Deuteronomi 5:14.