La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 18

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

18[modifiché]

Paràbola dël giùdes e dla vìdoa[modifiché]

1Gesù a l’ha ‘dcò proponuje na paràbola për feje vëdde ch’a venta sèmper preghé sensa strachess-ne. 2A l’ha dije: “A-i era ant na sità  un giùdes ch’a l’avìa gnun timor ëd Nosgnor, nì ‘d considerassion për j’àutri. 3Ant l’istessa sità a-i era na vidoa ch’a andasìa soens a trovelo për dije: ‘Fame giustissia contra l’òm ch’i l’hai faje na plenta’. 4Durant un pes, col giùdes a l’ha vorsune fé nen ëd cola plenta. 4Tutun, apress ëd lòn, a l’ha dit an tra chiel: ‘Bele s’i l’àbia gnun timor ëd Nosgnor nì ‘d considerassion për j’àutri, 5ach përchè costa vidoa am dà fastidi i-j rendrai giustissia: parèj a vnirà pì nen sì a romp-me ij ciap’. 6E’ l Signor a l’ha dit: “Sté a sente lòn ch’a dis sta canàja ‘d giùdes[1]. 7alacad che Nosgnor a-j rendrà nen giustissia ai sò sernù ch’astossì lo prego dì e neuit? É-lo che chiel a-j farà speté për nen? 8A l’é sicur che Nosgnor a-j rendrà giustissia dlonch. Contut, ël Fieul ëd l’Òm, quand ch’a sarà d’artorn an sla tèra, trovrà-lo ancora ‘d fej?”.

Paràbola dël Farisé e dël gablé[modifiché]

9Gesù a l’ha proponù n’àutra paràbola a certidun ch’a chërdìo d’esse giust e a meprisavo j’àutri: 10Doi òm a son montà al templ për preghé; un a l’era ‘n Farisé e l’àutr un gablé. 11Ël Farisé tenend-se da banda, a pregava an tra chiel ëd sta manera: ‘Nosgnor! It ringrassio ëd lòn ch’i son nen parèj dj’àutri, ch’a son ëd làder, ëd gent nen giusta e ch’a comëtto d’adulteri. Ëd sicur i son nen coma col gablé là giù an fond. 12Mi i faso digiun doi dì a la sman-a e i dago ‘l décim ëd tut lòn ch’i vanio o ciapo’. 13Tutun, ël gablé, tenend-se da leugn, as ancalava gnanca d’aussé j’euj anvers al cél, ma as dasìa ‘d bòte an slë stòmi disand: ‘Nosgnor! Përdonme, ch’i son un pecador’”. 14Iv diso ch’a l’é stossì, ël gablé, ch’a l’é tornass-ne a soa ca giustificà, pitòst che l’àutr; përchè chionque as eleva a sarà sbassà, e chionque as ësbassa a sarà elevà[2]”.

Gesù e le masnà[modifiché]

15Un dì, quaidun a l’ha ‘dcò presentaje a Gesù ‘d masnà përchè ch’a-j tochèissa e a-j dèissa soa benedission. Ma ij dissépoj, quand ch’a l’han vëddù lòn, a l’han arprocìà coj ch’a-j presentavo. 16Ma Gesù, avend fàit avziné a chiel le masnà, a l’ha dit: “Lassé che le masnà a ven-o da mi, ampedije nen, përchè ‘l Regn ëd Nosgnor a l’é për coj ch’a-j ësmijo. 17An vrità iv diso che chionque a arseivrà nen ël Regn ëd Nosgnor parèj ëd na masnà, a podrà nen intreje”.

Gesù e lë sgnor[modifiché]

18Na vira në sgnor a l’ha faje a Gesù: “Signor, ti ch’it ses bon, còsa farai-ne për arsèive[3] la vita eterna?”. 19Gesù a l’ha dije: “Përchè t’im ciames-to bon? A-i é gnun ch’a sia bon, mach un sol, ch’a l’é Nosgnor”. 20Ti’t conòsses ij comandament, nen vera? Ti ‘t comëtras nen d’adulteri[4]; ti ‘t masseras nen[5]; ti ‘t roberas nen[6]; ti’t rendras nen na fàussa testimoniansa[7]; rendje onor a tò pare e toa mare[8]”. 21E chiel a l’ha dije: “I l’hai osservà tute cole ròbe-lì fin-a da mia gioventù”.

22Quand che Gesù a l’ha sentì cola rispòsta, a l’ha dije: “At manca mach na còsa: vend tut lòn ch’it l’has e dajlo ai pòver. Antlora it l’avras un tesòr al cél. Apress ëd lòn, ven e stame dapress!”. 23Ma quand ch’a l’ha sentì lòn, a l’é restà motobin nèch, përchè ch’a l’avìa motobin ëd richësse.

24Quand che Gesù a l’ha vedù soa reassion[9], a l’ha dit: “A l’é pròpi malfé che jë sgnor[10] a intro ant ël Regn ëd Nosgnor! 25Ëd sicur a l’é pì belfé ch’un gamel a intra për ël pertus ëd n’agucia che në sgnor a intra ant ël Regn ëd Nosgnor!”.

26Coj ch’a l’han sentì lòn a l’han dit: “Donca, chi é-lo ch’a podrà mai esse salv?”. 27E chiel a l’ha dije: “Lòn ch’a l’é pa possibil a j’òm a l’é possibil a Nosgnor”.

28E Pero a l’ha dije: “Varda, nojàutri i l’oma chità tut e i soma vnute dapress”. 29Gesù a l’ha replicà: “In vrità iv diso ch’a-i na j’é pa un ch’i l’àbia chità soa ca, o ij sò parent, o ij sò frej, o soa fomna, o soe masnà, për amor dël Regn ëd Nosgnor, 30ch’a n’arsèiva nen motobin ëd pì ant cost temp-sì e, ant ël mond a vnì, la vita eterna.

Gesù a nunsia për la tersa vira soa mòrt e arsurression[modifiché]

31Peui Gesù a l’ha pijà da banda ij dódes e a l’ha dije: “Vardé, i montoma a Gerusalem, e tut lòn che ij profeta a l’han scrivù riguard al Fieul ëd l’Òm, a sarà compì. 32Përchè chiel a sarà dàit ant le man dij pagan, a-j faran le schergne, a l’ofendran, a-j ëscracëran an facia, 33e apress d’avèje dàit ëd foatà, a lo faran meuire; ma chiel a arsussiterà ‘l ters dì”.

34Tutun ij dódes a capìo gnente ‘d tut lòn; për lor col discors a l’era motobin ëscur e a l’avìo capì gnente ‘d lòn ch’a-j disìa.  

Gesù a variss un mandiant bòrgno[modifiché]

35Ora a l’é rivà che ant ël mentre ch’as avzinava a Gérico, a-i era un bòrgno setà davzin a la stra ch’a ciamava la limòsna. 36Quand ch’a l’ha sentì passé la gent, a l’ha ciamà còsa ch’a-i rivèissa. 37E a l’han dije ch’a l’era Gesù ‘d Nasaret ch’a passava. 38Antlora ‘l mandiant a l’é butasse a crijé: “Gesù, Fieul ëd David, àbie compassion ëd mi!”. 39La gent ch’a-i era là dnans a lo rusava përchè a stèissa ciuto, ma chiel a crijava ancora pì fòrt: “Fieul ëd David, àbie compassion ëd mi!”. 40Antlora Gesù a l’é fërmasse e a l’ha comandà ch’a-j portèisso col òm. Quand ch’a l’é stàit davzin, Gesù a l’ha ciamaje: 41“Còsa veules-to ch’it fasa?”. Chiel a l’ha rësponduje: “Ch’i l’àbia torna la vista!”. 42E Gesù a l’ha dije: “Va bin, arsèiv toa vista! Toa fej a l’ha salvate”. 43E su ‘l moment col òm a podìa torna vëdde, e a andasìa dapress a Gesù, rendend glòria a Nosgnor. Ëdcò la gent ch’a l’avìa vëddù lòn, a laudavo Nosgnor.

Nòte[modifiché]

  1. O “ës giùdes ch’a l’é nen giust”.
  2. Cfr. Maté 23:12; Luca 14:11.
  3. O “avèj”, o “ardité”.
  4. Cfr. Surtìa 20:14; Deuteronòmi 5:18.
  5. Cfr. Surtìa 20:13; Deuteronòmi 5:17.
  6. Cfr. Surtìa 20:15; Deuteronòmi 5:19.
  7. Cfr. Surtìa 20:16; Deuteronòmi 5:20.
  8. Cfr. Surtìa 20:12; Deuteronòmi 5:16.
  9. Ch’a l’é restà motobin nech.
  10. O “coj ch’a l’han ëd richesse.