La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 14

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

14[modifiché]

Gesù a variss n’òm un dì ‘d Saba[modifiché]

1A l’é rivà che, un dì ‘d Saba, Gesù a l’é andàit a mangé a ca d’un dij prinsipaj Farisé, e la gent a lo beicava. 2Dëdnans a chiel a j’era n’òm malà d’idropisìa[1]. 3E Gesù a l’ha ciamà ai magìster ëd la Lèj e ai Farisé: “É-lo consentì o nò ëd fé na varision ant un dì ‘d Saba?”. 4E lor a l’han pa dit gnente. Antlora Gesù a l’ha tocà col òm malavi, a l’ha varilo e peui a l’ha mandalo vìa. 5Peui, adresandse a lor, a l’ha dije: “Chi é-lo col ëd vojàutri che, s’ha l’ha n’aso o ‘n beu ch’a ven-a a tombeje ant na tampa[2] ëd Saba, a lo tira nen feura sùbit[3]?”. 6A lòn, contut, a savìo nen còsa rëspondje.

Na lession d’umiltà[modifiché]

7Gesù a l’avìa ‘dcò armarcà che j’anvità a col disné a sercavo d’astesse ant ij pòst d’onor davzin al cap-tàula[4]. Antlora a l’ha daje cost consèj[5]: 8“Quand ch’it saras anvità da quaidun a nòsse, butte nen daspërti ant un pòst d’onor. A podrìa essje dj’anvità pi amportant che ti, 9e col ch’a l’ha anvitate a podrìa vni a dite: ‘Daje tò pòst a stossì’. Ti tl’avrìes antlora d’andé a ciapé un dj’ùltim pòst ch’a son restaje al fond dla tàula. Che onta lolì at sarìa! 10Ma quand ch’it saras anvità, va e butte a l’ùltim pòst, përchè quand ch’a vnirà col ch’a l’ha anvitave, at disa: ‘Mè amis, monta pì ansù!’. Antlora lolì at farà onor dëdnans a tuti coj ch’a saran a tàula con ti[6]. 11Përchè chionque a s’eleva a sarà sbassà, e chionque a së sbassa[7], a sarà elevà[8]”.

12Gesù disìa ‘dco a col ch’a l’avìa anvitalo: “Quand ch’it fas un disné o na sin-a, anvita nen ij tò amis, nì ij tò frej, nì ij tò parent, nì ij tò vzin ëd ca ch’a son dij sgnor. Lor a podrìo a sò torn anvitete e mach lolì a sarìa toa arcompensa. 13Ma quand ch’it faras un festin, anvita ij pòver, j’invàlid, jë stròpi e ij bòrgno. 14Quand ch’a-i sarà l’arsurression dij giust, Nosgnor a t’arcompenserà për avèj anvità coj ch’a podìo nen arcompensete.

Paràbola dij convità a la gran festa[modifiché]

15Un ëd coj ch’a j’ero a tàula con Gesù, quand ch’a l’han sentì ste paròle, a l’ha dije: “Che benedission a sarà cola ‘d pijé part al gran festin dël Regn ëd Nosgnor!”.

16Gesù a-j rëspond con na conta: “N’òm a l’avìa organisà na gran festa e a l’avìa anvitaje motobin ëd gent. 17E a l’ora dla sin-a a l’ha mandà sò servidor për dije ai convità: “Vnì, përché tut a l’é pront”. 18Ma tuti, sensa ecession, a l’han comensà a tiré feura dlë scuse për nen venje. Ël prim a l’ha dije: “I l’hai pen-a catà ‘n camp e a venta për fòrsa ch’i parta për andelo a vëdde. It prego, tenme për scusà”. 19N’àutr a l’ha dije: “I l’hai catà sinch cobie ‘d beu, e i vado a proveje. It prego, tenme për scusà”. 20E n’àutr ancora a l’ha dije: “I son pen-a maridame e për lòn i peudo nen ven-e”. 21Parèj ël servidor a l’é tornass-ne e a l’ha riferì a sò padron lòn ch’a l’avìo dije. Antlora a col padron a l’é montaje la flin-a e a l’ha dit a sò servidor: “Seurt an pressa për le piasse e le contrà dla sità, e mena sì ij pòver, j’invalid, ij sòp e ij bòrgno”. 22Pì tard ël servitor a l’ha dije: “Signor, a l’é fasse lòn ch’it l’has comandà, e a-i é ancora ‘d pòst”. 23E ‘l padron a l’ha dije al serviidor: “Seurt ancora për le strà e giù për j’òrt e coj ch’it trovras ansist[9] ch’a j’intro ‘d gent fin-a che mia ca as ampinissa, 24përchè coj ch’i l’avìa anvità ij prim a podran pì gnanca tasté le delissie ‘d mia sin-a”.

Lòn ch’a costa ‘d seguité Gesù[modifiché]

25Ora, n a gran massa ‘d gent a j’andasìa ansema, e chiel, virandse anvers a lor a l’ha dije: 26“S’i voleve dventé ij mè dissépoj[10]. i l’eve da volèjme tant ëd col bin che, an comparision, col chi l’eve për vòst pare e mare, vòstra fomna e vòstre masnà, vòstri frej e vostre seur, e fin-a vòstra vita, a l’ha da smijé n’òdio. S’a l’é nen parèj, i peude nen esse ij mè dissépoj[11]. 27E chionque a pòrta nen soa cros e am ven nen dapress, a peul nen esse mè dissépol[12].

28Chi é-lo col ëd vojàutri che, s’a veul fabriché na tor, a as seta nen prima a calcolene le spèise, për vëdde s’an n’ha pro për terminela? 29Autrimenti se, apress d’avèjne fàit le fondassion, e nen avendla podù terminé, tuti coj ch’a la vëdran as butran a mincionelo, 30disand: “Collì a l’ha comensà a fabriché e a l’ha nen podù terminé”. 31Opura, chi é-lo col rè ch’a part për dé bataja a n’àutr rè, che, anans ëd tut, as seta nen e a fà ‘d consultassion s’a podrà con des mila òm andé a l’incontr ëd col ch’a-j ven ancontra con vint-mila? 32Sëdësnò a-j manda n’ambassador, mentre ch’a l’é ancora da leugn, e a ciama la pas.

33Partèj, donca, ognidun ëd vojàutri ch’arnunsia nen a tut lòn ch’a l’ha, a peul nen esse mè dissépol.

La sal sensa savor[modifiché]

34La sal a l’é bon-a, ma se la sal a perd sò savor, con còs é-lo ch’un a-j lo rendrà? 35A l’é pì nen bon-a nì për la tèra, nì për la drugia, ma as campa mach vìa. Col ch’a l’ha d’orije për scoté, ch’a scota.

Nòte[modifiché]

  1. Ch’a l’avìa le gambe e ij bras gofie, eivose.Ch’a l’avìa le gambe e ij bras gofie, eivose.Ch’a l’avìa le gambe e ij bras gofie, eivose.
  2. O “ant un poss”.
  3. Cfr. Maté 12:11.
  4. O “ai prim pòst”.
  5. O “a l’ha proponuje costa paràbola”.
  6. Cfr. Proverbi 25:6-7.
  7. O “umilià”.
  8. Cfr. Maté 23:12; Luca 18:14.
  9. O “sfòrsa”.
  10. O “Se quaidun a ven da mi”.
  11. Cfr. Maté 10:37.
  12. Cfr. Maté 10:38; 16:24; March 8:34; Luca 9:23.