La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Colosseis/Colosseis 4

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Colossèis[modifiché]

4[modifiché]

1Vojàutri, ij padron, traté con giustissia e equità ij vòstri servitor, savend che ‘dcò vojàutri i l’eve un padron[1] ant ij céj.

Arcomandassion a tuti[modifiché]

2Abie ‘d costansa ant ël preghé, vijé an col esercissi con rendiment ëd grassie. 3E preghé ‘dcò për nojàutri, përché Nosgnor an doverta ‘d pòrte a nòstra predicassion për nunsié ‘l misteri dël  Crist. A l’é për col misteri-lì ch’i son ëstàit butà an përzon. 4Ch’i peuda felo conòsse sèmper ëd pì, përchè i lo stimo n’òbligh[2].

5Comporteve con saviëssa anvers coj ëd fòra ch’a chërdo nen, an profitand dël temp ch’i l’eve a disposission[3]. 6Che vòstre paròle a sio sèmper sensà[4] e grassiose, përchè i sàpie com i l’eve da rësponde a ognidun.

Conclusion[modifiché]

7Tìchico, nòstr frel, ch’a n’é motobin car, sërvent fedel e compagn ëd servissi ant l’euvra ‘d Nosgnor, av darà le neuve ‘d coma ch’a van le còse da nojàutri. 8I l’hai mandavlo espress përchè ch’av disa coma nojàutri i stoma e ch’av fasa coragi. 9Con chiel i l’hai mandave ‘dcò Onèsim, un frel fedel ch’a-j voloma tant bin, vòst compaisan. Chiel e Tìchico av faran savèj tute le còse d’ansissì. 10Aristàrch, mè compagn ëd përzon, av manda ij sò salut, e parèj a fà March, ël cusin ëd Bàrnaba: a n’han arcomandane ch’ a-j daghe ‘l bin ëvnù quand ch’a rivrà da vojàutri. 11Av saluta ‘dcò Gesù, col ch’a l’ha lë stranòm ëd Giust. An tra j’israelita, costi-sì a son j’ùnich mè colaborator ant la càusa dël Regn ëd Nosgnor; për mi a son ëstàit ëd granda consolassion. 12Av saluta Epafras, sërvent ëd Gesù Crist, ch’a l’é ‘dcò vòst compaisan; chiel a combat sëmpre për vojàutri con soe orassion, an ciamand a Nosgnor ch’av renda fòrt e compì ‘d manera përfeta, fiusos che vojàutri i séguite ‘l volèj antregh ëd Nosgnor. 13I peudo rende mi testimoniansa che chiel as sagrin-a për vojàutri coma ‘dcò për ij cristian ëd Laodicea e Ieràpoli.

14Av manda ij sò salùt Luca, ël médich bin amà, e ‘dcò Déma. 15Mandé ij mè salùt ai frej ch’a son a Laodicèa, e a Nimfa, con la cesa ch’as riuniss an soa ca.

16Quand ch’i l’avreve lesùa costa letra-sì, fé ch’a sìa lesùa ‘dcò ant la cesa ‘d Laodicèa, e vojàutri lese ‘dcò la letra ch’i l’hai mandà a coj ëd Laodicèa.

17E dije a Archippo: ‘Compiss con fidelità ‘l ministeri ch’it l’has arseivù da Nosgnor’.

18Sto-sì a l’é mè salut, ëd Pàul, scrivù con mie man midème. Arcordeve ‘d mie caden-e. Che la grassia a sìa con vojàutri. Amen!

Nòte[modifiché]

  1. O “un Signor”.
  2. O “a venta ch’i na parlo”.
  3. O “riscatand ël temp”, riscaté’l temp, lassé nen ch’a sia sgairà.
  4. Let. “condie con ëd sal”.