La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 12

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

J’At dj’apòstoj[modifiché]

12[modifiché]

Giaco massà e Pero butà an përzon[modifiché]

1An col temp istess, ël rè Eròd a l’é butasse a maltraté quaidun ëd coj dla cesa, 2a l’ha fàit tajé ‘l còl[1] ëd Giaco, frel ëd Gioann. 3vëdend che lolì a-j piasìa ai Giudé, a l’ha seguità, fasand ëdcò ciapé Pero. Sossì a l’é rivà durant le selebrassion ëd Pasqua[2]. 4Quand ch’a l’ha avulo fàit ciapé, a l’ha butalo an përzon, e a l’ha dalo an guerna a quat ësquadre ‘d quat soldà a për un-a, con ël propòsit ëd felo comparì[3] dëdnans al pòpol apress la Pasqua. 5Damentre che Pero a l’era guernà ant la përzon, la comunità cristian-a[4] a pregava fòrt për chiel.

Pero liberà da la përzon[modifiché]

6La neuit anans che Eròd a l’era pront a mandelo al suplissi, Pero a durmìa an mes a doi soldà, stacà con doe caden-e, e le guardie ch’a l’ero dëdnans a la pòrta a guernavo la përzon. 7A l’improvista a l’é rivà n’àngel ëd Nosgnor e ant la përzon a l’é fasse fòrt ciàir. L’àngel a l’ha daje ‘n còlp al fianch ëd Pero e a l’ha dësvijalo. A l’ha dije: “Àuss-te an pressa!” e le caden-e ch’a l’avìa a son cascaje dai pols. 8Peui l’àngel a l’ha dije: “Buttëte la sintura e causs-te le sàndole” e chiel a l’ha falo. Peui a l’ha dije: “Adess buttëte adòss ël mantel e venme dapress!”. 9Antlora Pero a l’é seurtì fòra e a-j andasìa dapress. Për tut ël temp, contut, Pero a pensava ch’as tratèissa ‘d na vision, d’un seugn e pa ‘d quaicòsa ch’a-j capitèissa përdabon. 10Quand ch’a l’han passà la prima e la sconda guardia, a son rivà a  la pòrta ‘d fer da ‘ndoa ch’as andasìa a la sità, e cola pòrta a l’é deurbisse a lor daspërchila. Parèj, a son ancaminasse për na contrà, e tòst l’àngel a l’ha chitalo.

11Antlora Pero a l’é arpijasse e a l’ha dit: “A l’é pròpi vera! Nosgnor a l’ha mandà sò àngel ch’a l’ha liberame da la man d’Eròd e da tut lòn che ij cap[5] dij Giudé a l’avìo sperà ch’am passèissa”.

12Quand ch’a l’é rendusse cont dla situassion, Pero a l’é andass-ne a la ca ‘d Marìa, mare ‘d Gioann, conossù con lë stranòm ëd March. Ambelelà diversi a-i ero radunasse e a fasìo d’orassion. 13Quand ch’a l’ha avù tambussà a la pòrta dla cort, na serva ch’as ciamava Ròda a l’é andàita a ciamé ch’i ch’a fussa. 14Quand ch’a l’ha arconossù la vos ëd Pero, për la gòj a l’ha gnanca dovertaje la pòrta, ma a l’é butasse a core fin-a ant la ca, e a l’ha nunsià che Pero a l’era dëdnans a la pòrta an sla stra. 15J’àutri a l’han dije: “Ti ‘t ses fòla!”, ma chila a ansistìa ch’a l’era propi parèj. E lor a replicavo: “A deuv esse sò àngel”.

16Ma Pero a seguitava a tambussé, e, a la fin, quand ch’a l’han dovertaje, a l’han vëddulo, e a son restane motobin ësbërlondì. 17E chiel, avendje fàit segn con la man ch’as na stèisso chiet, a l’ha contaje coma Nosgnor a l’avìa falo seurte da la përzon, e a l’ha dije: “Felo savèj a Giaco e ai frej”. Peui Pero a l’é seurtì e a l’é andass-ne ant n’àutr leugh.

18Quand ch’a l’é fasse dì, a l’é staje na confusion granda an tra ij soldà sù lòn ch’a n’era stàit ëd Pero. 19Parèj, Eròd, avendlo fàit serché e trovandlo nen, dòp d’avèj fàit ël process a le guardie a l’ha faje condané a mòrt. Pì tard Eròd a l’é calà da la Giudea a Cesarea andoa ch’a l’é stass-ne për un pò ‘d temp.

La mòrt d’Eròd[modifiché]

20Ora, Eròd a l’avìa ‘l progèt ëd fé guera a coj ëd Tiro e ‘d Sidon. Dàit che, tutun, coste sità a dipendìo dal pais d’Eròd për soa sossistensa ‘d lor, a l’han decidù ‘d presentesse ansema dëdnans a Eròd. Ij delegà a l’han vanià l’apògg ëd Blasto, ciambërlan dël rè e a l’han ciamaje al rè na solussion d’amicissia. 21Ant ël dì convnù, Eròd, vestì dla vestimenta regal, a l’è astasse an sël tròno e a-j adressava ‘n discors. 22Ël pòpol a l’aclamava an crijand: “Cola lì a l’é la vos d’un dio, e pa nen d’un òm!”. 23E tut sùbit n’àngel ëd Nosgnor a l’ha colpilo[6] përchè ch’a l’avìa nen dàit glòria a Nosgnor, e a l’é stàit rusià dai verm e a l’é spirà.

24Ma la Paròla ‘d Nosgnor a fasìa ‘d progress e a së spantiava. 25Bàrnaba e Sàul, quand ch’a l’han peui compì soa mission ëd lor, a son tornass-ne a Gerusalem, avend ëdcò pijà ansema a lor Gioann, col ch’a l’era conossù con lë stranòm ëd March.

Nòte[modifiché]

  1. O “a l’ha fàit meuire con la spa”.
  2. O “ant ij dì dij pan sena alvà”, o "dla Festa dle Frascà.
  3. O “ëd presentelo al suplissi”.
  4. O “la cesa”.
  5. O “ël pòpol dij Giudé”.
  6. O “ferilo a mòrt”, “colpì con na maladìa”.