La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 14

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Isaia[modifiché]

14[modifiché]

Ij deportà a ‘rtoneran[modifiché]

1Ëd sicur Nosgnor a l’avrà compassion dij dissendent ëd Giacòb. J’Israelita a saran ancora ij sò preferì, e a-j farà torné a soa tèra ‘d lor. Dij foresté as giontran a lor, as uniran al pòpol ëd Giacòb. 2D’àutri pòpoj a l’avran soen ëd lor e a-j mneran a sò pais. Ambelelà, ant la tèra ‘d Nosgnor, ëd coj foresté j’Israelita a na faran ij sò servitor. Coj medésim ch’a l’avìo faje ‘d përzoné a dventran ij sò përzoné e coj ch’a l’avìo crasaje a saran dominà da lor.

Sàtira contra ‘l rè ‘d Babilònia[modifiché]

3Israel, ël dì che Nosgnor at farà arposé apress ëd tanti patiment e sagrin, apress dla dura s-ciavensa ch’it në ses ëstàit sogetà, 4it antoneras costa sàtira contra ‘l rè ‘d Babilònia:

“Vardé coma ‘l craseur a l’é peui finì! A l’ha chità ‘d fé l’arogant! 5Nosgnor a l’ha s-ciapà la cavija regal dij malign, ël baston regal dij dominator, 6col ch’a l’avìo dovrà për patlé furios ij pòpoj, ch’a dominava con rabia le nassion e a-j corìa dapress sensa treva. 7A la fin la tèra antrega a l’ha ‘d rechie e a s-ciata an crij d’eviva. 8Ëdcò ij sipres e ij sitron dël Lìban as alegreran e a diran: ’A la fin it ses mòrt e pì gnun boscajant a vnirà a tajene giù! 9Ant ël pais dij mòrt tuti a son già an agitassion e për ti a l’han prontà n’arseiviment. Për ti a son dësvijasse j’ombre dij mòrt, cole ‘d tùit ij potent dla tèra; për ti a son aussasse dai sò scagn. 10Tuti at saluto e at diso: ‘Ëdcò ti ‘t ses dventà débol tanme nojàutri! Ora ‘dcò ti it ses coma nojàutri!”.

11Toa arogansa a l’ha fate fonghé ant ël pais dij mòrt al son ëd toe arpe. I të stas dëstèis ant un let ëd marseugna e ‘d verm at quato tanme na coerta.

12Coma ch’it ses tombà dal cél, tì, sbërlusanta stéila matinera. Ora it l’has da stetne dëstèis a tèra, ti, ch’it j’ere ‘l conquistador ëd nassion! 13Ti ‘t pensave: ‘I montrai fin-a al cél, i butrai bin àut mè tròno dzura dle stèile ‘d Dé. Im butrai a sté an sël mont anté ch’as riuniss la cort divin-a e i tocrai ‘l cél[1]. 14I cavalcrai dzura dle nivole, e i sarai tanme ‘l Dé Pì-Àut”.

15It ses tombà, contut, ant ël pais dij mòrt; it ses spërfondà fin-a al fond dl’infern. 16Coj ch’a l’han vëdute intreje, a l’hai beicàte fiss e a l’han dit: ‘É-lo col-li përdabon col ch’a fasìa sopaté la tèra, col ch’a fasìa tërmolé ‘d regn? 17É-lo col-li përdabon col ch’a cangiava ‘l mond ant un desert, ch’a dësblava ‘d sità e ch’a negava la libertà ai sò përzoné?”. 18Tùit ij rè dle nassion a ‘rposo con onor, minca un ëd lor an soa tomba. 19Ma ti, a l’opòst, it ses ëstàit tirà fòra da toa tomba tanme na creà malformà, tanme na caròpa scarpisà; at quato ij cadàver dij guerié trapassà da la spa; it ses ëstàit campà an tra coj ch’a j’ero destinà a le pere dla tampa, coma s’it fusse ‘n còrp ëstriplonà. 20Tutun, pa nen dintra la tomba it giontras con lor, përchè ch’it l’has vastà tò pais, it l’has sassinà tò pòpol medésim. Gnun a përnunsierà pì ‘l nòm ëd toa dinastìa criminal. 21Për colpa dij pare, prontete ora pr’ ël massacri dij tò fieuj. Ch’as àusso pì a conquisté la tèra o pr’ ampinì ‘d sità la superfice dël mond antregh”.

22I lo diso mi, ël Signor dl’univers: ”Im aussarai contra ‘d Babilònia, i na sterminrai ël nòm e minca na memòria. I dëstruerai tut sò pòpol, comprèisa la dissendensa ch’a pòrta. 23I cangerai Babilònia ant un pautass, domini d’ariss. Im dësbarasserai ‘d lor coma ch’as ramassa vìa dë mnis. I lo diso mi, ël Signor dl’univers”.

Dërota dj’Assir[modifiché]

24Scoté ‘l giurament ch’a fà ‘l Signor dl’univers: “Mi i butrai an efet tut lòn ch’i l’hai deliberà; as compirà tut lòn ch’i l’hai decretà: feve gnun-e ilusion ch’a sìa nen parèj. 25I sfriserai j’Assir dintra ‘l mè pais; i-j scarpiserai an sij mè mont. A l’é parèj che mè pòpol a sarà liberà dal giov, dal pèis ch’a l’han carijaje adòss”. 26Costa-sì a l’é la decision dël Signor dl’univers për la tèra antrega; soa man a mnassa tute le nassion. 27Quand chiel a pija na determinassion, chi podrìa mai rendla veuida? Quand soa man a mnassa, chi podrìa mai fela artiré?

Contra ij Filisté[modifiché]

28Cost presagi a l’é dl’ann ch’a l’é mòrtje ‘l rè Acas. 29“Filisté! Arlegreve nen ëd vëdde s-ciapà ‘l baston ch’av dasìa ‘d lëgnà, përchè na vìpera a chërserà da la rèis dla serp, e sò frut a sarà në scurs[2]. 30Ai pì pôver a-j saran dàite mie pasture, ij bzognos a trovran na sosta pr’ arposesse, ma i masserai vòstra rèis con la famin-a e i butrai a mòrt tùit ij vòstri dzurvivù. 31Crijé e fé ‘d plente, sità fortificà! Filistìa, fonda da la pàu, përchè a ven dal Nord na nivola ‘d fum, n’armada an formassion satìa. 32Lòn ch’i l’om-ne da rôsponde a j’ambassador filisté? Che Nosgnor medésim a l’ha fondà Sion, e che ambelelà a trovo na sosta ij póver ëd sò pòpol.

Nòta[modifiché]

  1. O “an sle colin-e lontan-e ‘d Safon”.
  2. O “un dragon ch’a vola”.