La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 7

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Deuteronòmi[modifiché]

7[modifiché]

Israel a l’é ‘l pòpol ëd Nosgnor[modifiché]

1Ant ël moment che 'l Signor, tò Dé, a l'avrà fate intré ant ël pais che adess it vade a pijene ‘l possess, chiel a-i dëspiass-rà motobin ëd nassion da ‘dnans a ti: j'Eté, Ij Gherghesé, j'Amorita, ij Canané, ij Perissita, j'Evé e ij Ghebusé, set nassion ch’a son pì gròsse e pì potente che ti. 2Ël Signor, tò Dé, a darà coste nassion an tò podèj e it l’avras da buteje ‘n derota e da anienteje dël tut. Fà pa ‘d pat con lor e abiene gnun-a pietà[1]. 3Va pa a 'nparentete con lor, daje nen toe fije a sò fieuj, nì pija soe fije për ij tò, 4përchè coste nassion a dëstornerìo ij tò fieuj da mi e a rendrìo l’adorassion a d’àutri dio. An col cas-lì l’ira ‘d Nosgnor as anvischerìa contra ‘d vojàutri e chiel a tarderìa pa a dëstruve ‘dcò vojàutri.

5Sossì a l’é lòn ch’it l’has da fé con ëste nassion: dësblé ij sò autar, campé giù ij sò pilion sacrà, tajé ij sò boschèt sacrà e brusé ij sò idoj. 6Përchè ti ‘t ses un pòpol consacrà al Signor, tò Dé. Chiel a l’ha sernute da ‘n tra tùit ij pòpoj dla tèra përch’ i sie soa proprietà preferìa.

Nosgnor a l’é fedel a soa aleansa[modifiché]

7Ël Signor a l’é annamorasse[2] ‘d vojàutri e a l’ha sernuve da ‘n tra tùit ij pòpoj, nen përchè voi i fusse ‘n pòpol pi numeros che j’àutri - an efet i seve ‘l pì cit ëd tuti, 8ma a l’é përchè av veul bin e ch’a resta fedel al giurament ch’a l’avìa fàit ai vòstri antich. A l’é për lòn che ‘l Signor, con man fòrta, a l’ha fave seurte dl’Egit, la tèra andova ch’i j’ere dë s-ciav, e a l’ha riscatave dal podèj dël Faraon, rè d’Egit.

9Arconòss, donca, che ‘l Signor, tò Dé, a l’é ‘l Dé ver, ch’a mantniss soa aleansa e sò amor fin-a a milanta generassion anvers a coj ch’a-j veulo bin e ch’a guerno ij sò comandament. 10e ch’a-j la fà paghé com as mérito - a-j dëstruv - a coj ch’a l’han an ghignon soa përson-a. Nosgnor a fà nen finta ‘d gnente: col ch’a l’ha an òdio Nosgnor a sarà tratà coma ch’a mérita. 11Donca, guerna ij comandament, le lej e prescrission che ancheuj it comando për ch’it jë bute an pràtica.

12Quand it ëscotras coste prescrission e it jë faras obediensa butandje an pràtica, ël Signor, tò Dé, a mantnirà con ti ‘l Pat e l’amor ch’a l’ha fane giurament ai tò antich. 13Chiel at farà conòsse sò amor, at benedirà e a moltiplicherà ij tò fieuj. A benedirà ‘l frut ëd tò sen e ‘l frut ëd toa tèra, tò forment, tò vin e tò euli, ij nassù ‘d toe vache e ‘d toe feje, ant ël pais ch’a l’ha giurà ai tò antich ëd dete. 14It saras benedì da pì che tute j’àutre gent; gnun òm e gnun-a fomna, an mes a ti, a sarà stéril, nì a saran ëstéril le bes-cie ‘d vòstri strop. 15Nosgnor a tnirà lontan da ti ògni sòrt ëd maladìe; a farà tombete adòss gnun-a infession maléfica tanme cole d’Egit che già it conòsse, ma a-j farà tombé ansima a coj ch’at t’han an òdio.

16Tùit ij pòpoj che ‘l Signor, tò Dé a-j buta an toe man, ti ‘t t’has da stërmineje[3]. Abie ‘d lor gnun-a compassion, nì rend l’adorassion ai sò dio, përchè për ti a dventerìo na langassa[4].

Israel a l’ha nen da avèj tëmma[modifiché]

17A peul desse che ti ‘t penseras: “Coste nassion a son pì numerose che mi. Coma podrìane mai dësproprieje?” 18Gnun-e tëmme ‘d lor! Arcòrdte ‘d lòn che ‘l signor, tò Dé, a l’ha fàit al Faraon e a tuti j’Egissian; 19le gran preuve ch’it l’has vëddù con ij tò euj medésim, ij segn, ij prodis, la man fòrta e ‘l brass poderos che ‘l Signor tò Dé a l’ha dovrà për fete seurte da col pais. Ël Signor, tò Dé, a traterà dl’istessa manera tùit ij pòpoj che adess at fan pàu. 20Nen mach lòn, ma ‘l Signor, tò Dé, a-j manderà contra ‘dcò scòp ëd calabron, për arduve a gnente coj ch’a saran restà e chi a l’era stërmasse për ëscapé da ti. 21Tërmola pa nen ëdnans a lor, perché ‘l Signor, tò Dé, a l’é an mes ëd ti: chiel a l’é ël Dé grand e afros. 22Ël Signor, tò Dé, an pòch per vòta a taparerà via coste gent da dnans a ti; it podras pa feje fòra tut d’un colp, dësnò le bes-cie ferose dij camp a podrìo moltiplichesse a tò dann. 23An tùit ij cas, ël Signor, tò Dé, tute coste nassion a-j butrà an toe man, bolversàndje motobin fin-a ch’a sìo dël tut dësparie. 24Chiel a butrà ij sò rè an tò podej e ti ‘t faras dëscomparì ij sò nòm da sota ‘l cél. Gnun a podrà fete front, fin-a che ti ‘t t’abie dël tut dëstruvije. 25Brusa tute le statue dij sò dio; abie gnun’ anvìa ‘d caparete dl’òr e dl’argent ch’a l’han ansima, perchè lolì a sarìa për ti un trabucèt për cascheje andrinta, perchè costi idoj a son na ròba abominàbil pr’ ël Signor, tò Dé. 26Fà intré an toa gnente dë ste ròbe abominàbij. S’it lo fase, ti medésim it sarie destinà a lë stermini tanme lor. Aborissje e detestje, përchè tute cole ròbe-lì a son sota antërdission[5].

Nòte[modifiché]

  1. O “it jë consacreras a lë stermini”.
  2. O “a l’ha fàit ëd vojàutri soa delissia”.
  3. Let. “mangg-tje”, “consumeje”.
  4. O “un trabucèt”.
  5. O “consacrà a lë stermini”.