La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levitich/Levitich 23

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Levìtich[modifiché]

23[modifiché]

Calendari dle feste d’Israel[modifiché]

1Nosgnor a l’ha parlà ancora a Mosè. A l’ha dije: 2Faje savèj sossì a j’Israelita. Coste-sì a son le feste ch’i l’eve da solenisé coma adunanse[1] sacrà - le mie feste sacrà:

Ël Saba[modifiché]

3I l’eve ses dì për travajé, ma ‘l dì ch’a fà set a l’é ‘l Saba, un dì d’arpòs, un dì d’adunansa sacrà. An col dì-lì i fareve gnun travaj. A l’é ‘l dì d’arpòs dedicà al Signor da solenisé an tùit ij leugh anté ch’i abitereve.

4E coste-sì a son j’àutre feste dël Signor, j’adunanse sacrà ch’i l’eve da convoché ant ij temp stabilì:

La Pasca e la festa dij Pan sensa Alvà[modifiché]

5Al calé dël sol dël dì ch’a fà quatòrdes dël prim mèis i solenisereve la Pasca an onor dël Signor. 6Ël dì ch’a fà quindes dël midem mèis a comenserà la festa dij Pan Sensa Alvà an onor ëd Nosgnor. Për ses dì i l’eve da mangé ‘d pan sens’ alvà. 7Ël prim dì a l’é për vojàutri n’adunansa sacrà: an col dì-lì i fareve gnun travaj. 8Minca dì ‘d cola sman-a i smonreve ‘d sacrifissi an onor dël Signor. Ël dì ch’a fà set a l’ha torna da esse un dì d’adunansa sacrà: i l’eve da fé gnun-a sòrt ëd travaj.

La festa dle Primissie (Bichurim)[modifiché]

9Nosgnor a l’ha ancora parlaje a Mosè. A l’ha dije: 10Faje savèj sossì a j’Israelita: ‘Quand ch’i voi i sareve intrà ant ël pais ch’i l’hai dave e i comensereve la mësson, porté ai sacerdòt na brancà dle primissie ‘d lòn ch’i l’eve mëssonà. 11Ël sacerdòt a presenterà la gerba dëdnans a Nosgnor l’indoman dël Saba, e parèj ‘l Signor a sarà compiasù ‘d vojàutri. 12L’istess dì ch’i l’avreve presentà la gerba, i smonreve an olocàust un babero d’un ann sensa difèt. 13i presentereve ‘dcò n’oferta ‘d ses chilo ‘d fior ëd farin-a ampastà d’euli: a l’é n’oferta d’odor agreàbil, brusà an onor dël Signor; i la companiereve con na libassion d’un lìter ëd vin. 14I mangereve pa ‘d costa mësson, nì ‘d pan, nì ‘d gran brusatà an ëspì, ni panada, fin-a che i l’avreve presentà l’oferta a vòst Dé. I osservereve costa lej an përpètuo për tute le generassion an tùit ij leugh anté ch’i stareve.

La festa ‘d Pancòsta o dle Sman-e[modifiché]

15Dal dì ch’i solenisereve la festa dle Primissie, l’indoman dël Saba, conté set sman-e antreghe. 16Ëd costa manera, fin-a a l’indoman dël Saba ch’a fà set i contereve sinquanta dì. Ël dì ch’a fà sinquanta i presentereve a Nosgnor n’oferta da la neuva mësson. 17Da vòstre ca i portereve doi micon ampastà con d’alvà e preparà con ses chilo ‘d fior ëd farin-a. Cole-lì a son le primissie për ël Signor. 18Ansema al pan, i smonreve an olocàust al Signor set agnej d’un ann sensa difèt, un veilèt e doi moton, con l’oferta ‘d fior ëd farin-a e le libassion corispondente: coste-sì a son d’oferte d’odor agràbil brusà an onor dël Signor. 19I smonreve ‘dcò un boch an sacrifissi pr’ ël pëccà e doi agnej d’un ann an sacrifissi ‘d comunion. 20Ansema ai pan dle primissie, ël sacerdòt a smonrà ‘l boch e ij doi agnej con ël rit ëd presentassion dëdnans a Nosgnor. Coste oferte a son la porsion santa dël Signor arzervà ai sacerdòt. 21An col midem dì convoché për vojàutri n’adunansa sacrà: i l’eve pa da angageve an minca sòrt ëd travaj. I osservereve costa lej an përpètuo për tute le generassion, a na fà nen andoa ch’i stareve. 22Quand ch’i fareve la mësson ëd lòn ch’a-i sarà da cheuje an vòstre campagne, andé pa a meje fin-a a a la broa dël camp; mëssoné pa le gèrbole restà dòp ch’i l’eve mëssonà, ma lasseje ai pòver e ai foresté. Mi i son ël Signor, ël vòst Dé”.

Ël prim dì dël mèis ch’a fà set[modifiché]

23Nosgnor a l’ha parlà ancora a Mosè. A l’ha dije: 24“Faje savèj sossì a j’Israelita: “Ël prim dì dël mèis ch’a fà set a sarà për vojàutri un dì d’arpòs, un dì ‘d comemorassion nunsià dal son dël còrn. A l’é un dì d’adunansa sacrà. 25An col dì-lì i fareve gnun travaj e i presentereve n’oferta ch’a sarà brusà an onor ëd Nosgnor.

Ël dì dl’Espiassion[modifiché]

26Nosgnor a l’ha ancora parlà a Mosè: 27“Ël des dë sto mèis ch’a fà set a l’é ‘l dì dl’Espiassion. I convochereve n’adunansa sacrà, i fareve digiun e i presentreve n’oferta ch’a sarà brusà an onor ëd Nosgnor. 28An cola giornà-lì i fareve gnun-a sòrt ëd travaj, përchè ch’a l’é ‘l dì dl’espiassion dle colpe, ël dì ch’as fà an vost favor ël ritual d’espiassion dëdnans a Nosgnor, vòst Dé. 29An col dì-lì, tuti coj ch’a faran pa digiun a saran rajà dal pòpol d’Israel, 30e mi medésim i farai dësparì d’an mes a Israel tuti coj ch’a fan ëd travaj. 31I fareve gnun-a sòrt ëd travaj. I osservereve an përpètuo costa lej për tute le generassion an tùit i post anté ch’i stareve. 32Për vojàutri a sarà ‘n gran dì d’arpòs e ‘d digiun. Da la sèira dël dì ch’a fà neuv fin-a a la sèira dl’indoman, i chitereve tùit ij travaj”.

La festa dle Bënne[modifiché]

33Ël Signor a l’ha ancora parlaje a Mosè. A l’ha dije: 34“Faje savèj sossì a j’Israelita: ‘Ël dì ch’a fà quindes dëll mèis ch’a fà set a comensa la festa dle Bënne[2] dedicà a Nosgnor e për na sman-a. 35Ël prim dì a l’é ‘n dì d’adunansa sacrà e i fareve gnun-a sòrt ëd travaj. 36I brusereve n’oferta an onor ëd Nosgnor minca ‘n dì dla sman-a. Ël dì ch’a fà eut a tornerà a d’esse për vojàutri un dì d’adunansa sacrà e i brusereve torna n’oferta an onor ëd Nosgnor. Cola lì a l’é l’adunansa sacrà ‘d ciusa: i l’eve da fé gnun-a sòrt ëd travaj.

37Coste-sì a son le feste dël Signor ch’i ciamereve ansema j’Israelita a l’adunansa sacrà e i presentereve ‘d don an onor ëd Nosgnor: i presentereve dj’olocàust e d’oferte, ëd sacrifissi ‘d comunion e ‘d libassion, conform al ritual ëd minca festa. 38Costi sacrifissi as giontran a coj ch’i smon-e a Nosgnor minca ‘n Saba e a tùit ij don e sacrifissi ch’i presentereve a Nosgnor ëd manera volontària o pr’ ël compiment d’un vot.

39D’àutra part, ël dì ch’a fà quindes dël mèis ch’a fà set, cora ch’i l’avreve cojì ij frut dla tèra, i selebrereve na sman-a ‘d festa an onor ëd Nosgnor. Ël prim e ‘l dì ch’a fà eut a saran dì d’arpòs. 40Ël prim dì i pijereve ‘d bela fruta da le piante con l’onor ëd soe rame: branch ëd palmera, d’erbo brondù, sales dij torent, e i fareve festa për set di a la presensa dël Signor, vòst Dé . 41Da generassion a generassion i selebrereve minca n’ann costa festa ‘d set dì dedicà a Nosgnor. I osservereve an përrpètuo costa lej për tute le generassion. I selebrereve la festa ‘l dì ch’a fà set: 42Për set dì i l’avreve da vive sota ‘d bënne. Vojàutri, ij nassù an Israel, i vivreve sota ‘d bënne, 43përchè ij vòstri dissendent a sapio che i l’hai faje vive sota ‘d bënne j’Israelita, quand i l’hai faje seurte da l’Egit. Mi i son ël Signor, vòst Dé.

44Përparèj Mosè a l’ha fàit la promulgassion a j’Israelita dle feste ‘d Nosgnor.

Nòte[modifiché]

  1. O “convocassion”.
  2. O “dj Tabernacoj”, o “caban-e”.