La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 16

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Deuteronòmi[modifiché]

16[modifiché]

La festa 'd Pasca[modifiché]

1Ël mèis d’Abib a l’é ‘n mèis ëspecial ch’i l’eve da selebré an onor dël Signor tò Dé con l’osservansa dla Pasca, përchè na neuit dël mèis d’Abib chiel a l’ha fave seurte da l’Egit. 2nt ël leugh che Nosgnor a l’avrà sernù përch’ a pòrta sò nòm, smon-a ‘n sacrifissi la vìtima pascal an onor dël Signor, tò Dé: a l’avrà da esse n’animal ciapà dal bestiam gròss o mnù. 3Ant ël past ëd Pasca, mangia nen ëd pan fërmentà. Për set dì mangia pan sen’ alvà[1], ël pan d’aflission[2] përchè an tuta pressa it l'has dovù seurte dal pais d'Egit: an costa manera ti 't n'aviseras dël di ch'it ses surtì dal pais d'Egit, për tut ël temp ëd toa vita. 4Për set dì e për tut tò teritori, a l’avrà nen da vëddse d’alvà. Ëd la carn sacrificà la sèira, quand ch’a riva la matin a l’avrà da restene gnente. 5It podras nen sacrifiché la vìtima pascal ant na sità qualsëssìa che ‘l Signor, tò Dé, at darà, 6ma mach ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù për ch’a pòrta sò nòm. Sacrifica ambelelà la vìtima pascal ëd sèira, al calé dël sol, ant l’ora ch’it j’ere surtì d’Egit. 7It la faras cheuse e ‘t podras mangela ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù. Peui, a la matin, it podras tornetne a ca[3]. 8Për ses dì mangia ‘d pan sens’ alvà; ël dì ch’a fà set a l’avrà da essje na radunansa santa ‘d ciusa an onor dël Signor, tò Dé. Ant col dì lì it faras gnun-a sòrt ëd travaj.

La festa ‘d Pancòsta o dle Sman-e[modifiché]

9Conta set ësman-e ancaminand a conteje dal moment ch’as butrà la mëssòira për l’amson, 10peui it podras selebré la festa dle Sman-e an onor dël Signor, tò Dé. Pronta d’oferte volontàrie an proporsion ëd le benedission ch’it l’avras arseivù dal Signor, tò Dé. 11Peui va ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù për ch’a pòrta sò nòm; ambelelà, a la presensa dël Signor, tò Dé, selebra la festa con ij tò fieuj e toe fije, con ij tò servent e toe creade, con ij Levita e ij foresté ch’a l’han residensa an toa sità, con j’orfanin e le vidoe ch’a vivo an mes a ti. 12Arcòrd-te ch’it j’ere stàit në s-ciav an Egit: guerna e buta an pràtica costi decrèt.

La festa dlë Bënne[modifiché]

13Al temp ëd l'archeuita 'd toa èira e 'd tò tòrcc, it selebreras për set di la festa dle Bënne. 14Fane la selebrassion con gòj ansem ai tò fieuj e a toe fije, con ij tò servent e creade, con ij Levita e ij foresté, j’orfanin e le vidoe ch’a l’han residensa an toa sità. 15Për set dì sélebra la festa an onor dël Signor, tò Dé, ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù. Pien ëd gòj, ringrassia ‘l Signor, tò Dé, ch’a l’avrà benedite an tùit ij tò arcòlt e an tùit ij tò travaj.

16Tre vire l’ann, tuti j’òm as presenteran dëdnans al Signor, tò Dé, ant ël leugh che chiel a l’avrà sernù, për la festa dij Pan sens’ Alvà[4], për la festa dle Sman-e[5] e për la festa dle Bënne[6]. Che gnun as presenta dëdnans a Nosgnor a man veuide, 17 ma con d’oferte proporsionà a la benedission ch’a l’avrà arseivù dal Signor, tò Dé.

Tribunaj locaj[modifiché]

18An tute le sità che ‘l Signor, tò Dé, a darà a minca un-a dle toe tribù, stabilissje ‘d giùdess e ‘d publich ofissiaj ch’a l’avran l’ancombensa ‘d giudiché con giustissia ij cas che la gent a-j porterà dëdnans. 19Përvertiss pa ‘l dirit nì sie parsial. Aceta pa ‘d bustarele, përchè ij present a sbòrgno j’euj fin-a dle përsone giudissiose e a compërmëtto la càusa dij nossent[7]. 20Serca mach la giustissia. A l’é parèj ch’it vivras ant ël pais che ‘l Signor, tò Dé, at don-a, e it podras ess-ne padron.

Pràtiche religiose proibìe[modifiché]

21Quand ch’it fas la dedicassion ëd n’autar an onor dël Signor, tò Dé, piantje nen aranda dj’erbo, coma për fete ‘n boschèt sacrà. 22E gnanca buta an pé ‘d pilon sacrà, përchè ‘l Signor, tò Dé, a detesta cole ròbe-lì.

Nòte[modifiché]

  1. מַצּ֖וֹת (matsòt).
  2. O “ëd miseria”.
  3. O “an toe tende”.
  4. חַ֧ג הַמַּצֹּ֛ות (hag hamatsòt).
  5. חַ֥ג הַשָּׁבֻעֹ֖ות (hag hashavuòt).
  6. חַ֣ג הַסֻּכֹּ֑ות (hag hasuchòt).
  7. O “le paròle dij giust”.