La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 31

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Surtìa[modifiché]

31[modifiché]

J’arté de l’euvra dël Santuari[modifiché]

1Nosgnor a l’ha parlà ancora a Mosè. A l’ha dije: 2“Varda, i l’hai sernù a tìtol përsonal Bessalel, fieul d’Uri e novod d’Ur, dla tribù ‘d Giuda. 3I l’hai ampinilo dlë spirit ëd Dé[1] përché ch’a l’abia ‘d talent, inteligensa e conossensa, e ch’as n’antenda an tute sòrt ëd travaj: 4creassion artistica; sislé l’òr, l’argent e ‘l bronz; 5tajé ‘d pere da monté an òr; antajé ‘l bòsch e ‘d fé qualsëssìa àutr travaj.

6I l’hai daje për agiutant Oliab, fieul d’Achisamach, dla tribù ‘d Dan, e i l’hai dotalo ‘d bon-e man për fé tùit j’àutri mësté artesan, përch’ a buta an esecussion tut lòn ch’i l’hai comandate: 7la Tenda dël Rëscòntr[2], l’Érca dl’Aleansa, ël Cover-cc dël përdon ch’a-i ëstà dzora, tuti j’asi dla tenda, 8la tàula con tùit ij sò asi, l’autar dl’ancens, 9l’autar dj’olocàust con tùit ij sò asi, ël lavàbos con sò sòco, 10le decorassion religiose, le vestimente sacrà dël sacerdòt Aron e dij sò fieuj për l’esercissi dël sacerdòssi, 11l’euli dl’unsion santa e l’ancens aromàtich për ël santuari. J’arté a l’han da fé tut conform a tut lòn ch’it l’hai comandate.

Ël Saba e j’àutri dì d’arpòs[modifiché]

12Nosgnor a l’ha ancora dije a Mosè: 13“A j’Israelita dije ch’a sio diligent ant l’osservansa dij mè dì d’arpòs, përchè da na generassion a l’àutra, coj dì-lì a saran na marca dl’Aleansa antra mi e vojàutri. A son dàit a vojàutri parèj ch’i arconòsse che mi i son ël Signor, col ch’av rend sant. 14Ël Saba a sarà sacrà për vojàutri, i l’eve da osservelo. Coj ch’a lo profano a saran condanà a mòrt: tuti coj ch’a travajeran an col dì-lì a saran tajà fòra dal pòpol. 15A-i é ses dì për travajé, ma ‘l dì ch’a fà set a l’é ‘l Saba, consacrà a mi, ël Signor. Chi ch’a travaja ‘d Saba a sarà condanà a mòrt. 16J’Israelita, donca, a osserveran ël Saba e a na faran un dì d’arpòs da na generassion a l’àutra. Sto-sì a l’é n’òbligh ch’a l’ha da fé con l’Aleansa e ch’a resta për sèmper. 17A sarà na marca përpètua an tra mi e j’Israelita, dagià che an ses dì, mi, ël Signor, i l’hai fàit ël cél e la tèra, e ‘l dì ch’a fà set i son arposame e i l’hai tirà ‘n sospir ëd soliev.

18Quand che Nosgnor a l’ha finì ‘d parlé con Mosè an sla montagna dël Sinai, a l’ha daje le doe tàule dl’Aleansa, le tàule ‘d pera, scrite da soa man medésima[3].

Nòte[modifiché]

  1. L’espression “ampinì dlë spirit ëd Dé” a veul dì che a na përson-a a l’é dàita n’abilità stravisa, dzurnatural. për fé lòn che Nosgnor a veul ch’a sia fàit. As dis parèj soens  për quaidun ch’a l’ha capacità o potensa strasordinaria. L’imagine ‘d “ampinì” ëd sòlit a veul dì “esse sota a ’l contròl dlë Spirit”, parèj che lë Spirit ëd Nosgnor a sia la fòrsa dominanta an soa vita.
  2. o “Tabernàcol”.
  3. O “dal dil ël Nosgnor”.