La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 2

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

2[modifiché]

Censiment e la Nassensa 'd Gesù[modifiché]

1Ora, an col temp-lì a l'é rivà che n'órdinansa a l'é stàita publicà da part ëd Cesar Augusto[1], che tùit a fusso anregistrà[2]. 2Sta prima consegna a l'é stàita fàita quand che Quirinio a l'era governator dla Siria. 3Tùit a 'ndasìo për fesse anregistré, ognidun an sò pais d'origin. 4Antlora 'dcò Giusèp a l'é montà da la Galilea an Giudea, da la sità 'd Nasaret ant la sità 'd David, ciamà Betlem, për motiv che chiel a l'era 'n dissendent[3] dël rè David. 5A l'é andaje për fesse anregistré ansema a Marìa, ch'a l'era staje prometùa an mariagi[4] e che già a spetava 'n cit.

6Antramentre ch'a j'ero là, a l'é rivà për chila 'l temp dël part, 7e a l'ha butà 'l mond sò fieul prim-génit, a l'ha fassalo, e a l'ha cogialo ant na grëppia, përchè a-i era nen ëd pòst për lor ant l'obergi.

La Visita dij Bergé[modifiché]

8Ora, a-i ero lì davzin ëd bergé ch'a stavo ant ij camp e ch'a goernavo ij sò strop ëd feje ant la neuit. 9E n'àngel dël Signor a l'é presentasse dëdnans a lor e la glòria 'd Nosgnor a l'ha anvlupaje 'd ciàir tant ch’ a na son ëstàit ëstravirà e son ësburdisse nen pòch. 10Ma l'àngel a l'ha dije: "Àbie nen tëmma përchè - sté bin a sente[5] - iv nunsio la neuva 'd lòn ch'a sarà 'n gran motiv d'alegrëssa për tut ël pòpol. 11Ancheuj, ant la sità 'd David, për vojààutri l'é nassù 'l Salvator, ch’a l'é 'l Crist[6], ël Signor. 12Sossì av sarà 'd segn: i trovereve 'n cit fassà e cogià ant na grëppia". 13E 'd colp, ansema a l'àngel, a-i é staje na legion ëd l'armeja dël cél ch'a laudava Nosgnor e ch'a disìa: 14"Glòria sia a Nosgnor ant ij leugh pi àut! Che la pas a sia an sla tèra an mes a coj ch'a-j son agradì!".

15E a l'é rivaje che dòp che j'àngel a son andass-ne për torness-ne 'n cél, ij bërgé a son disse an tra 'd lor: "Andoma donca fin-a a Betleem, e vëdoma còsa ch’a sìa lòn ch’a l’é rivà e che Nosgnor a l'ha fane conòsse". 16A son donca andàit an pressa e a l'han trovà Maria e Giusèp con ël cit cogià ant na grëppia 17E dòp ch’a l’han vëddulo, a son butasse a conté a tuti lòn ch'a-j era stàit dit ëd cola masnà; 18e tuti coj ch'a l'han sentulo, a son ëstàit ëstupì dle còse ch'a contavo ij bërgé. 19Marìa, da soa part, ëd tute ste paròle a na fasìa 'n tesòr e a pensava ant sò cheur còsa ch'a podèisso significhé. 2020 Ij bërgé, peui, a son andass-ne glorificand e laudand Nosgnor për tut lòn che l'avìo sentù e vëddù: tut a l'era stàit pròpi coma ch'a l'era staje contà.

21Quand che peui a son ëstàit passà eut dì për podej fé la sirconcision[7] a la masnà, antlora a l'han daje 'l nòm Gesù, ël nòm indicà da l'àngel[8] prima ch'a fussa concepì ant ël vènter ëd soa mare.

Presentassion ëd Gesù al Templ[modifiché]

22Quand peui ch'a l’è rivaje ‘l témp ëd la purificassion conform' a la Lèj ‘d Mosé, Giusèp e Marìa a l’han portà ël cit a Gerusalem për prësentelo al Signor, 23(conforma lòn ch'a l'é scrit ant la Lèj ëd Nosgnor che ògni mas-cc prim-génit a l’ha da esse consacrà al Signor[9]) 24 e per smon-e an sacrifissi[10] na cobia ‘d tórtole o ‘d colombe giovo com a prescriv[11] la Lèj ‘d Nosgnor.

La Professìa 'd Simeon[modifiché]

25Ora, a-i era a Gerusalem n'òm ch'as ciamava Simeon e ch'a l'era nòm giust e timorà 'd Nosgnor. Chiel a spetava la consolassion[12] d'Israel, e lë Spìrit Sant a l'era an sù chiel. 26Lë Spìrit Sant a l'avìa arvelaje ch' a sarìa nen mòrt prima ch’a l’avèissa vëddù 'l Crist ëd Nosgnor. 27Antlora Simeon, cissà da lë Spìrit, a l'é vnù ant le cort dël templ e a l'é trovasse là pròpi quand ch'a rivavo ël pare e la mare 'd Gesù për porteje 'l cit conforma ‘l costum ch’a l’é la prescrission dla Lèj. 28Simeon as l'ha fass-lo dé an bras e a l'ha benedì Nosgnor Dé[13] con ëste paròle:

29"Nosgnor! Adess, conforma toa paròla, lassa andé 'n pas tò servitor. 30A la fin, ij mè euj a l'han podù vëdde la salvëssa 31ch'it l'has prontà përchè tùit ij pòpoj a la vëddo[14]. 32Chiel a l'é ‘n ciàir pr’ arvelé Nosgnor a le nassion e la glòria 'd tò pòpol Israel[15]".

33La mare e 'l pare 'd Gesù a së stupìo dle cose ch'as disìo 'd chiel. 34Peui Simeon a l'ha benedije e a l'ha dit a Marìa, Soa mare: "Stà bin a sente: sto cit a l'é destinà a d'esse càusa 'd croa e d’arlev ëd tanti an Israel e pr’ esse 'n segn ch'a-j faran oposission[16]. 35A n'arzulterà ch' a saran arvelà ij pì përfond pensé 'd tanti cheur e na spa at trapasserà l'istèssa toa ànima!"

La testimoniansa d'Anna[modifiché]

36A-i era 'dcò na profetëssa, Anna, la fija 'd Fanuel dla tribù d'Aser. A l'era motobin veja. Sò marì a l'era mòrt quand ch' a l'ero stàit sposà mach set agn. 37D'antlora chila a l'avìa vivù da vidoa fin-a a l'età 'd otanta-quatr agn. A stasìa sèmper ant ël templ e a servìa Nosgnor dì e neuit e con ëd digiun e d'orassion. 38Pròpri ant col moment-lì chila a l'é avzinasse a lor, a l'é butasse a ringrassié Nosgnor e a parlava dël cit a tuti coj ch'a spetavo la redension ëd Gerusalem.

39Quand ch'a l’han compì tut conform a la lege ‘d Nosgnor, a son tornass-ne an Galilea, a Nasaret, sò pais[17]. 40E 'l cit a chërsìa e vnisìa fòrt ant lë spìrit pien ëd sapiensa, e la grassia 'd Nosgnor a l'era 'n su chiel.

Gesù ant ël Templ[modifiché]

41Ora, sò pare e soa mare a 'ndasìo tùit j'agn a Gerusalem a la festa 'd Pasqua. 42Quand ch'a l’ha compì dódes agn, a son torna andàit sù a selebré la festa coma ch'a l'era ‘d costum[18], 43ma, pen-a passà ij dì dla festa, mentre as ancaminavo për la stra për torness-ne a cà, ël fiolin, Gesù, a l’é restà andarera a Gerusalem sensa che sò pare e soa mare as na rendèisso cont[19]. 44Pensand ch’a fussa an tra dij compagn ëd viage ant la caroan-a, a l’han marcià na giornà prima 'd butesse a sërchelo an tra ij parent e ij conossent. 45Avendlo nen trovà, a son tornass-ne a Gerusalem an serca ‘d chiel.

46Dòp tre dì a l’han trovalo ant le cort dël templ, setà an mes ai magìster dla Lèj[20], antramentre ch'a-j ëstava a sente e a-j fasìa ‘d domande. 47E tuti coj che a lo scotavo as maravijavo 'd soa inteligensa e 'd soe rispòste. 48Quand ch'a l'han vëddulo, a savìo pì nen còsa pensene. Soa mare a l’ha dije: “Fieul, përchè it l’has fane parej? Varda, tò pare e mi, i l'avìo pròpri 'd crussi e it sercavo con afann!". 49E chiel a l’ha rësponduje: “Perché mai sercheme? Seve nen ch'i l'avìa da sté ant la ca 'd mè Pare?[21]”. 50Ma a l'han nen capì lòn ch'a volèissa dì. 51Antlora a l'é calà con lor e a l'é vnù a Nasaret e a-j era sogetà. Tutun, soa mare a tnisìa tute ste còse an sò cheur. 52E Gesù a chërsìa an sapiensa, an statura e ant ël favor ëd Nosgnor[22] e dla gent[23].

Nòte[modifiché]

  1. L'imperador Otavian (27 AC - 14 AD).
  2. O "Ch'a fussa fàit un censiment ëd tut l'amperi".
  3. Let. "dla casà e dla famija 'd David".
  4. O "soa sposa" (dal pont ëd vista legal).
  5. O "Vardé-sì".
  6. Col che Nosgnor a l'ha consacrà, onzù, për esse 'l Messia.
  7. Cfr. Lévitich 12:3.
  8. Cfr. Luca 1:31.
  9. Cfr. Surtia 13:2,12.
  10. O "oblassion".
  11. Cfr. Lévitich 12:6-8.
  12. O "ël di che Israel a sarìa stàit ristabilì", o liberà.
  13. O "a l'ha ringrassià e laudà Nosgnor".
  14. O "an presensa 'd tùit ij pòpoj", "dë 'dnans a tùit ij pòpoj"
  15. Cfr. Isaia 42:6; 49:6; 52:10.
  16. O "contradission".
  17. Cfr. Maté 2:23.
  18. Cfr. Surtia 12:1-27; Deuteronomi 16:1-8.
  19. O "se n'andèisso".
  20. O "dotor".
  21. O "ch'i l'avìa d'ocupeme dj'afé 'd mè pare?".
  22. O "grassia".
  23. Cfr. 1 Samuel 2:26; Proverbi 3:4.