La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 2

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Luca[modifiché]

2[modifiché]

Censiment e la Nassensa 'd Gesù[modifiché]

1Ora, an col temp-lì a l'é rivà che n'órdinansa a l'é stàita publicà da part ëd Cesar Augusto[1], che tùit a fusso anregistrà[2]. 2Sta prima consegna a l'é stàita fàita quand che Quirinio a l'era governator dla Siria. 3Tùit a 'ndasìo për fesse anregistré, ognidun an sò pais d'origin. 4Antlora 'dcò Giusèp a l'é montà da la Galilea an Giudea, da la sità 'd Nasaret ant la sità 'd David, ciamà Betlem, për motiv che chiel a l'era 'n dissendent[3] dël rè David. 5A l'é andaje për fesse anregistré ansema a Marìa, ch'a l'era staje prometùa an mariagi[4] e che già a spetava 'n cit.

6Antramentre ch'a j'ero là, a l'é rivà për chila 'l temp dël part, 7e a l'ha butà 'l mond sò fieul prim-génit, a l'ha fassalo, e a l'ha cogialo ant na grëppia, përchè a-i era nen ëd pòst për lor ant l'obergi.

La Visita dij Bergé[modifiché]

8Ora, a-i ero lì davzin ëd bergé ch'a stavo ant ij camp e ch'a goernavo ij sò strop ëd feje ant la neuit. 9E n'àngel dël Signor a l'é presentasse dnans a lor e la glòria 'd Nosgnor a l'ha anvlupaje 'd ciàir tant ch’ a na son ëstàit ëstravirà e son ësburdisse nen pòch. 10Ma l'àngel a l'ha dije: "Àbie nen tëmma përchè - sté bin a sente[5] - iv nunsio la neuva 'd lòn ch'a sarà 'n gran motiv d'alegrëssa për tut ël pòpol. 11Ancheuj, ant la sità 'd David, për vojàutri a l'é nassù 'l Salvator, ch’a l'é 'l Crist[6], ël Signor. 12Sossì av sarà 'd marca: i trovereve 'n cit fassà e cogià ant na grëppia". 13E 'd colp, ansema a l'àngel, a-i é staje na legion ëd l'armeja dël cél ch'a laudava Nosgnor e ch'a disìa: 14"Glòria sia a Nosgnor ant ij leugh pi àut! Che la pas a sia an sla tèra an mes a coj ch'a-j son agradì!".

15E a l'é rivaje che dòp che j'àngel a son andass-ne për torness-ne 'n cél, ij bërgé a son disse an tra 'd lor: "Andoma donca fin-a a Betleem, e vëdoma còsa ch’a sìa lòn ch’a l’é rivà e che Nosgnor a l'ha fane conòsse". 16A son donca andàit an pressa e a l'han trovà Maria e Giusèp con ël cit cogià ant na grëppia 17E dòp ch’a l’han vëddulo, a son butasse a conté a tuti lòn ch'a-j era stàit dit ëd cola masnà; 18e tuti coj ch'a l'han sentulo, a son ëstane ëstupì dle còse ch'a contavo ij bërgé. 19Marìa, da soa part, tute ste paròle a-j tnisìa coma 'n tesòr drinta al cheur e a pensava còsa ch'a podèisso significhé. 20Ij bërgé, peui, a son andass-ne glorificand e laudand Nosgnor për tut lòn che l'avìo sentù e vëddù: tut a l'era stàit pròpi coma ch'a l'era staje contà.

21Quand che peui a son ëstàit passà eut dì për podej fé la sirconcision[7] a la masnà, antlora a l'han daje 'l nòm Gesù, ël nòm indicà da l'àngel[8] prima ch'a fussa stàit concepì ant ël vènter ëd soa mare.

Presentassion ëd Gesù al Templ[modifiché]

22Quand peui ch'a l’è rivaje ‘l témp ëd la purificassion conform a la Lèj ‘d Mosé, Giusèp e Marìa a l’han portà ël cit a Gerusalem për prësentelo anor, 23(conforma lòn ch'a l'é scrit ant la Lèj ëd Nosgnor che ògni mas-cc prim-génit a l’ha da esse consacrà al Signor[9]) 24 e per smon-e an sacrifissi[10] na cobia ‘d tórtole o ‘d colombe giovo com a prescriv[11] la Lèj ‘d Nosgnor.

La Professìa 'd Simeon[modifiché]

25Ora, a-i era a Gerusalem n'òm ch'as ciamava Simeon e ch'a l'era nòm giust e timorà 'd Nosgnor. Chiel a spetava la consolassion[12] d'Israel, e lë Spìrit Sant a l'era an sù chiel. 26Lë Spìrit Sant a l'avìa arvelaje ch' a sarìa nen mòrt prima ch’a l’avèissa vëddù 'l Crist ëd Nosgnor. 27Antlora Simeon, cissà da lë Spìrit, a l'é vnù ant le cort dël templ e a l'é trovasse là pròpi quand ch'a rivavo ël pare e la mare 'd Gesù për porteje 'l cit conforma ‘l costum ch’a l’é la prescrission dla Lèj. 28Simeon as l'ha fass-lo dé an bras e a l'ha benedì Nosgnor Dé[13] con ëste paròle:

29"Nosgnor! Adess, conforma toa paròla, lassa andé 'n pas tò servitor. 30A la fin, ij mè euj a l'han podù vëdde la salvëssa 31ch'it l'has prontà përchè tùit ij pòpoj a la vëddo[14]. 32Chiel a l'é ‘n ciàir pr’ arvelé Nosgnor a le nassion e la glòria 'd tò pòpol Israel[15]".

33La mare e 'l pare 'd Gesù a së stupìo dle cose ch'as disìo 'd chiel. 34Peui Simeon a l'ha benedije e a l'ha dit a Marìa, Soa mare: "Stà bin a sente: sto cit a l'é destinà a d'esse càusa 'd croa e d’arlev ëd tanti an Israel e pr’ esse 'n segn ch'a-j faran oposission[16]. 35A n'arzulterà ch' a saran arvelà ij pì përfond pensé 'd tanti cheur e na spa at trapasserà l'istèssa toa ànima!"

La testimoniansa d'Anna[modifiché]

36A-i era 'dcò na profetëssa, Anna, la fija 'd Fanuel dla tribù d'Aser. A l'era motobin veja. Sò marì a l'era mòrt quand ch' a l'ero stàit sposà mach set agn. 37D'antlora chila a l'avìa vivù da vidoa fin-a a l'età 'd otanta-quatr agn. A stasìa sèmper ant ël templ e a servìa Nosgnor dì e neuit e con ëd digiun e d'orassion. 38Pròpri ant col moment-lì chila a l'é avzinasse a lor, a l'é butasse a ringrassié Nosgnor e a parlava dël cit a tuti coj ch'a spetavo la redension ëd Gerusalem.

39Quand ch'a l’han compì tut conform a la lege ‘d Nosgnor, a son tornass-ne an Galilea, a Nasaret, sò pais[17]. 40E 'l cit a chërsìa e vnisìa fòrt ant lë spìrit pien ëd sapiensa, e la grassia 'd Nosgnor a l'era 'n su chiel.

Gesù ant ël Templ[modifiché]

41Ora, sò pare e soa mare a 'ndasìo tùit j'agn a Gerusalem a la festa 'd Pasqua. 42Quand ch'a l’ha compì dódes agn, a son torna andàit sù a selebré la festa coma ch'a l'era ‘d costum[18], 43ma, pen-a passà ij dì dla festa, mentre as ancaminavo për la stra për torness-ne a cà, ël fiolin, Gesù, a l’é restà andarera a Gerusalem sensa che sò pare e soa mare as na rendèisso cont[19]. 44Pensand ch’a fussa an tra dij compagn ëd viage ant la caroan-a, a l’han marcià na giornà prima 'd butesse a sërchelo an tra ij parent e ij conossent. 45Avendlo nen trovà, a son tornass-ne a Gerusalem an serca ‘d chiel.

46Dòp tre dì a l’han trovalo ant le cort dël templ, setà an mes ai magìster dla Lèj[20], antramentre ch'a-j ëstava a sente e a-j fasìa ‘d domande. 47E tuti coj che a lo scotavo as maravijavo 'd soa inteligensa e 'd soe rispòste. 48Quand ch'a l'han vëddulo, a savìo pì nen còsa pensene. Soa mare a l’ha dije: “Fieul, përchè it l’has fane parej? Varda, tò pare e mi, i l'avìo pròpri 'd crussi e it sercavo con afann!". 49E chiel a l’ha rësponduje: “Perché mai sercheme? Seve nen ch'i l'avìa da sté ant la ca 'd mè Pare?[21]”. 50Ma a l'han nen capì lòn ch'a volèissa dì. 51Antlora a l'é calà con lor e a l'é vnù a Nasaret e a-j era sogetà. Tutun, soa mare a tnisìa tute ste còse an sò cheur. 52E Gesù a chërsìa an sapiensa, an statura e ant ël favor ëd Nosgnor[22] e dla gent[23].

Nòte[modifiché]

  1. L'imperador Otavian (27 AC - 14 AD).
  2. O "Ch'a fussa fàit un censiment ëd tut l'amperi".
  3. Let. "dla casà e dla famija 'd David".
  4. O "soa sposa" (dal pont ëd vista legal).
  5. O "Vardé-sì".
  6. Col che Nosgnor a l'ha consacrà, onzù, për esse 'l Messia.
  7. Cfr. Lévitich 12:3.
  8. Cfr. Luca 1:31.
  9. Cfr. Surtia 13:2,12.
  10. O "oblassion".
  11. Cfr. Lévitich 12:6-8.
  12. O "ël di che Israel a sarìa stàit ristabilì", o liberà.
  13. O "a l'ha ringrassià e laudà Nosgnor".
  14. O "an presensa 'd tùit ij pòpoj", "dë 'dnans a tùit ij pòpoj"
  15. Cfr. Isaia 42:6; 49:6; 52:10.
  16. O "contradission".
  17. Cfr. Maté 2:23.
  18. Cfr. Surtia 12:1-27; Deuteronomi 16:1-8.
  19. O "se n'andèisso".
  20. O "dotor".
  21. O "ch'i l'avìa d'ocupeme dj'afé 'd mè pare?".
  22. O "grassia".
  23. Cfr. 1 Samuel 2:26; Proverbi 3:4.