La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Coelet/Coelet 1

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Coèlet[modifiché]

1[modifiché]

Titol e soget[modifiché]

1Paròle 'd Coèlet, fieul ëd David, rè 'd Gerusalem. 2Van e fat[1], a dis Coèlet, van e fat, tut a l'é mach ëd vanità.

Pròlogh: tut a l’é mach futilità[modifiché]

3Còs che a-j në ven a l'òm da tut ël desse da fé sota 'l sol[2]? 4Na generassion a va, na generassion a ven, ma la tèra a dura për sèmper. 5Ël sol as leva e 'l sol a cala, as dësgagia vers ël pòst dova che a tornerà a nasse. 6Ël vent a sofia da mesdì peui a vira a tramontan-a, a vira, a vira 'l vent, e dzora ij sò gir a torna. 7Tùit ij fium a van al mar, pura 'l mar a l'é mai pien: rivà andova ch'a l'han da andé ij fium a arpijo soa marcia. 8Tut a tribula, e gnun a peul ciairine 'l motiv. L'eui a n'ha mai pro 'd vardé, ni l'orija a n'ha basta dë scoté.

9Lòn ch'a l'é stàit a sarà, e lòn ch'a l'é fasse as farà torna. A-i é gnente ‘d neuv sota ‘l sol[3]. 10"Varda: é-lo na novità costa?". Pròpi sòn a l'é già stàit ant ël passà! 11A-i resta pì nen memòria dij grand, ma gnanca 'd coj ch'a-i saràn as goernërà l'arcòrd për coj-lì ch'a vniran peui.

Tanti travaj për gnente[modifiché]

12Mi, Coèlet, i son stàit rè a Gerusalem. 13I son proponume d'arsërché e anvestighé con saviëssa tut lòn ch'as fà sota 'l cel. E costa a l'é n'ocupassion greva[4] che Nosgnor a l'ha amponù a j'òm përchè a-i fatigo. 14I l'hai vedù tut lòn ch'as fà sota 'l sol e varda-lì: tut a l'é vanità e seguitament ëd vent. 15"Lòn ch'a l'é stòrt as peul pa drissesse e lòn ch'a-i é nen as peul pa contesse[5]". 16I pensava an tra 'd mi e im disìa: "Varda, i l'hai avù na saviessa pì àuta e pì ancreusa 'd cola ch'a l'han avù tùit coj ch'a l'han regnà prima 'd mi a Gerusalem[6]. Mia testa a l'ha soagnà motobin la sapiensa e la siensa". 17Antlora i son decidume 'd conòsse la sapiensa e la siensa coma la folarìa e la matarìa, e i l'hai capì che 'dcò sòn a l'é seguité un buf ëd vent, 18përché con tanta sapiensa a-i é tanti sagrin; col ch'a chërs sò savèj a chërs sò dolor.

Nòte[modifiché]

  1. Lét. "vanità dle vanità", vanità al gré pì àut. Lòn ch'a podrìa voltesse coma "buf ëd vent", a ven dal tèrmin ebràich "habal" e a pòrta l'idèja ëd quejcòsa ch'a l'é inùtil, van, veuid, vanità, ch'a l'ha nen ëd sostansa, ch'a l'ha bin pòch o gnun valor, ch'a val nen na cica, ch'a val pròpi nen la pen-a, ch'a l'é na delusion, un gnente, ch'a l'é frìvol, fùtil, coma 'd vapor, ch'a sodisfa nen, ch'a dura pòch, ch'a passa prest, transitori, dij buf ëd vent, a dis Coèlet, buf ëd vent dij buf ëd vent, tut a l'é vanità.
  2. L’espression poética “sota ‘l sol” o “sota ‘l cél” a veul dì “an sla tèra”.
  3. Miraco ch'a-i sìa queicòsa ch'as peussa dì: "Varda, costa-sì a l'é na novità"? Pròpi costa a l’é già stàita ant ij sécoj cha son ëvnù anans.
  4. L’esistensa uman-a a l’é ‘dcò fàita ‘d coj fardej che Dé a l’ha amponù (Genesi 3:16:19; Roman 8:22-23). A l’é ‘l Salvator Gesù Crist ch’a-j rend soportàbij.
  5. Sto-sì a l’é l’arzultà nen mach dël mal ch’a ven da l’òm, ma ‘dcò da da maledission divin-a (7:13; Genesi 3:16-19).
  6. Da la prospetiva ‘d Salomon, sti-sì a son ij rè ch’a-i ero prima ch’a-i fusso j’israelita (Genesi 14:18; Giosuè 10:1).