La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 8

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Gioann[modifiché]

8[modifiché]

Na fomna ciapà a comëtte n’adulteri[modifiché]

1Gesù, peui, a l'é andass-ne al mont dj'Ulivé. 2Contut, ëd bon matin, a l'é ancora presentasse al templ. Tut ël pòpol a andasìa da Chiel, e, essend-se astà, Gesù a-j dotrinava. 3E ij magister ëd la lej[1] e ij Farisé a l'han ëmnaje na fomna ch'a l'era stàita ciapà an sël fàit mentre ch’a comëttìa n’adulteri. A l'han butala là 'n mes 4e a l'han dije a Gesù: "Magister, sta fomna a l'é stàita ciapà an sël fàit mentre ch’a comëttìa n’adulteri. 5Mosè, ant la Lej, a l'ha comandane 'd prassé a mòrt ëd fomne parèj. Ma ti, còsa na dis-to?". 6Ora a disìo lòn përch' a l'avìo preparaje 'n trabucèt për avèj n'ocasion d'acuselo. Ma Gesù a l'é chinasse e con ël dil a scrivìa 'n tèra. 7Contut, dàit che lorjàutri a insistìo a feje cola domanda, a l'é aussasse e a l'ha dije: "Col ëd vojàutri ch'a l'é sensa pëccà, ch'a tira 'l prim na pera contra chila". 8E peui a l'é torna chinasse e a scrivìa 'n tèra. 9Ora, quand ch'a l'han sentì lòn, condanà da soa cossiensa 'd lor, a son andass-ne, un apress a l'àutr, comensand dai pì vej fin-a a j'ùltim, ëd manera che Gesù a l'é restà sol con la fomna ch'a stasìa là 'n mes. 10Antlora Gesù, essend ausasse, e vëddand nen d'àutri che cola fomna, a l'ha dije: "I é-lo gnun ch'at t’àbia condanate?". 11E chila a-j dis: "Gnun, Signor". E Gesù a l'ha dije: "Gnanca mi i veuj condanete. Vatne e varda 'd pì nen peché".

Gesù: ël ciàir dël mond[modifiché]

12Gesù a l'ha ancora parlà al pòpol e a l'ha dije: "I son ël ciàir dël mond[2]; chionque am séguita a marcërà nen ant ël tòp ma a l'avrà la lus ëd la vita". 13Antlora ij Farisé a l'han dije: "Ti 't rende testimoniansa a ti medésim; toa testimoniansa a l'é nen vàlida[3]". 14Gesù a-j rëspond: "Bin ch'i renda testimoniansa a mi medésim, mia testimoniansa a l'é vàlida, përchè i sai d'andova ch'i ven-o e andova ch'i vado; ma vojàutri i seve nen d'andova ch'i ven-o e andova ch'i vado. 15Vojàutri i giudiche mach ëd manera uman-a[4]; mi i giudico gnun [coma ch'i feve vojàutri]. 16Quand ch'i l'hai da giudiché, mè giudissi a l'é vàlid, përchè i son nen sol, ma i soma mi e 'l Pare ch'a l'ha mandame. 17Fin-a ant vòstra lej a l'é scrit che la testimoniansa 'd doe person-e a l'é vàlida. 18I son un testimòni e 'l Pare ch'a l'ha mandame a l'é l'àutr.

19Antlora a l'han dije: "Andoa ch'a l'é tò pare?". Gesù a-j rëspond: "Voi i conòsse né mi né mè Pare. S' im conossèisse, i conosserìe 'dcò mè Pare". 20Gesù a l'ha dit ëste paròle fòra dla sala dël tesòr, mentre ch'a dotrinava ant ël templ. E gnun a l'ha arestalo, përchè soa ora a l'era ancora nen rivà.

Da dova ch'a ven Gesù e dova ch'a va[modifiché]

21Gesù a l'ha ancora dije: "Im na vado, e vojàutri im sërcreve e i meuirereve ant ij vòstri pecà. Andoa ch'i vado vojàutri i peude nen ven-e. 22A l'é parèj che la gent a l'ha comensà a ciamesse: "Përchè mai a dis: 'Andoa ch''i vado i peude nen ven-e'? Ha-lo fòrse l'intension ëd massesse?". 23Gesù a l'ha seguità a dije: "Vojàutri i seve 'd giù da sì, ma mi i son ëd lassù; vojàutri i seve dë sto mond, ma mi i son nen dë mond. 24Contut i l'hai dive ch'i meuirereve ant ij vòstri pecà; përchè s 'i veule nen chërde ch'i son col ch'i son, i meuirereve ant ij vòstri pecà".

25Sù 'd lòn a l'han dije: "Chi ses-to?". Gesù a-j rëspond: "I l'hai divlo fin-a dal prinsipi.

26I l'avrìa motobin ëd còse da dì e da condané a vòst rësguard, ma i lo farai nen. I diso mach le còse ch'i l'hai sentì da Col ch'a l'ha mandame, e Chiel a l'é sincer, a dis la vrità. 27Ma lor a seguitavo a nen comprende che Chiel a parlava 'd Sò Pare.

28Gesù, donca, a l'ha dije: "quand ch' i l'avreve elevà 'l Fieul ëd l'Òm, antlora i conossereve ch'i son col che Nosgnor a l'ha mandà, e ch'i faso gnente daspërmì, ma ch'i diso tut lòn che 'l Pare a l'ha mostrame. 29Col ch'a l'ha mandame a l'é con mi. Chiel am lassa mai sol, përch' i faso sèmper lòn ch'a-j pias". 30Mentre ch'a disìa ste còse, diversi a na son ëstàit persuas e a l'han chërduje.

Ij fieuj d'Abraham e ij fieuj dël diav[modifiché]

31Gesù a l'ha dit a la gent ch'a l'avìa chërduje: "S'i restreve fedej a lòn ch'i mostro, i sareve përdabon ij mé dissépoj. 32I conossereve la vrità e la vrità av farà lìber". 33A l'han replicaje: "Nojàutri i soma dissendent d'Abraham[5] e i soma mai stàit ës-ciav ëd gnun. Com' é-lo ch'it dise: 'I sareve lìber'?". 34Gesù a-j rëspond: "In vrità. in vrità iv diso che chionque a fà 'l pecà, a l'é në s-ciav dël pecà. 35Ora lë s-ciav a l'é nen un mèmber permanent ëd la famija, ma a l’é ‘l fieul ch’ na fà part për sèmper[6]. 36A l'é për lòn che se 'l Fieul av rend lìber i sareve lìber përdabon. 37I lo sai bin ch'i seve 'd dissendent d'Abraham, contut i serche 'd masseme, për motiv che mia paròla a sta nen ëd ca an vojàutri. 38Iv diso lòn ch'i l'hai vëddù fé da mè Pare, e 'dcò vojàutri i feve le còse ch'i l'eve vëddue fé da vòst pare".

39An rispòsta a l'han dije: "Abraham a l'é nòst pare!". Gesù a-j dis: "S'i fusse fieuj d'Abraham, i farìe lòn ch'a fasìa[7] Abraham. 40Contut, ora i serche 'd masseme, mi ch'i l'hai dive la vrità ch'i l'hai sentì da Nosgnor. Abraham a l'avrìa nen fàit lòn. 41Vojàutri i feve j'euvre 'd vòst pare". E a l'han dije: "I soma nen ëd fieuj bastard o 'd gent grama. I l'oma për pare gnun d'àutri che Nosgnor”. 42Gesù a l'ha replicaje: "Se Nosgnor a fussa vòst pare, për sicur im vorerìe bin, për motiv ch'i son sortì da Nosgnor e ch'i ven-o da Chiel. I son pa vnù për mè cont: a l'é Chiel ch'a l'ha mandame. 43Përchè podeve nen comprende nen lòn ch'i diso? A l'é përchè mia paròla i seve gnanca bon a scotela. 44Vòst pare a l'é 'l diav, e vojàutri i veule fé mach lòn ch'a-j pias a vòst pare[8]. Fin-a dal prinsipi chiel a l'é stàit n'amassida, un sassin, e a l'ha nen seguità la vrità, përchè la vrità a-j pias nen. Quand ch'a dis ëd busiardarie, lolì a ven da soa natura, përchè a l'é 'n busiard e pare dle busiardarie. 45A l'é parèj che quand ch'iv diso la vrità, im chërde nen për natura! 46Chi 'd vojàutri a peudria acuseme 'd pecà? E s'i diso la vrità, për còs é-lo ch'i veule nen chërdme? 47Coj ch'a son ëd Nosgnor a sento con piasì la paròla 'd Nosgnor, ma vojàutri i la scote nen përchè i seve nen da Nosgnor”.

48Antlora lor-là a l'han replicaje: "Foma nen bin a dì che ti't ses un Samaritan e ch'it ses n'andemonià?". 49Gesù a-j rëspond: "I son nen n'andemonià, ma i rendo onor a mè Pare, e vojàutri, da vòstra part, im feve disonor. 50Mi, i serco nen mia glòria; a l'é n'àutr ch'as na òcupa. A l'é Chiel ël ver Giudes. 51In vrità, in vrità iv diso che chi ch' a osserva mia paròla a vëdrà mai la mòrt".

52Cola gent a l'ha dije: "Adess a l'é ciair ch'it ses n'andemonià. Abraham a l'é mòrt, e 'dcò ij profeta, e ti 't dise: 'Chi ch'a osserva mia paròla a vëdrà mai la mòrt'? 53Ses-to fòrse 'd pì che nòst pare Abraham, ch'a l'é mòrt? Ij profeta 'dcò a son mòrt: chi penses-to d'esse ti?". 54Gesù a-j rëspond: "S'im glorifichèissa da mi medésim, mia glòria a valerìa gnente. Col ch'am glorifica a l'é mè Pare, col ch'i dise ch'a l'é vòstr Dé. 55Vojàutri i l'eve mai conossulo, ma mi sì ch'i lo conòsso; s'i disèissa ch'i lo conòsso nen, i sarìa 'n busiard tanme vojàutri. Contut, i lo conòsso, e i scoto Soa paròla". 56Abraham vòst pare a l'ha tant stentà 'd vëdde cost mè dì: a l'ha vëddulo e a l'è arlegrass-ne".

57A l'han replicaje: "It l'has ancora nen sinquant' agn e 't l'has vëddù Abraham?". 58E Gesù a l'ha dije: "An vrità, an vrità iv diso che dëdnans ch' Abraham a fussa, i son mi". 59Antlora a l'han dàit man a 'd pere për campeje contra, ma Gesù a l'é stërmasse da lor, e parèj a l'é andassne.

Nòte[modifiché]

  1. O "lapidé". Levitich 20:10; Deuteronòmi 22:22-24.
  2. Maté 5:14; Gioann 9:5.
  3. Gioann 5:31.
  4. O "second la carn".
  5. Maté 3:9; Luca 3:8.
  6. "a sta nen sèmper ant la ca, ma l fieul a-i stà sèmper".
  7. O "j'euvre d'Abraham".
  8. O "A-i é gnuna vrità an chiel".