La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 9

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Gioann[modifiché]

9[modifiché]

Gesù a varìss n'òm bòrgno ‘d nàssita[modifiché]

1E mentre che Gesù a passava, a l'ha vëddù n'òm bòrgno da la nàssita. 2E ij Sò dissépoj a l'han ciamaje: "Rabbi, chi ch'a l'ha pëcà, st’òm-sì, o sò pare, o soa mare, për esse nassù bòrgno?". 3Gesù a l'ha rësponduje: "Chiel a l'ha nen pëccà, gnanca sò pare, nì soa mare, ma a l'è parèj përchè j’euvre 'd Nosgnor as manifesto an chiel[1]. 4A venta ch'i foma j'euvre 'd Col ch'a l'ha mandame, mentre ch'a l'é dì. A l'é 'n camin ch'a-i riva la neuit, e antlora gnun a podrà pì travajé[2]. 5Fin-a a tant ch'i son an ësto mond[3], Mi i son ël ciàir dël mond. 6Apress dë ste paròle-sì, Gesù a l'ha spuavà an tèra, a l'ha fàit ëd pàuta con la saliva, e a l'ha butala an sj'euj dël bòrgno. 7E a l'ha dije: "Va a lavete ant la vasca 'd Sìloam" (ch'a veul dì 'mandà'). Antlora chiel a l'è andaje e a l'é tornassne ch'a-i s-ciairava.

8Ma ij vzin e coj ch'a l'avìo vëddulo prima ch'a ciamava la limòsna, a disìo: "E-lo nen col ch'a stasìa setà a ciamé la limòsna?". 9A-i era 'd gent ch'a disìa: "Ma sì, a l'é prope chiel!", e d'àutri a disìo: "No, ma a jë smìa!". E chiel a-j disìa con insistensa: "A l'é bin mi!". 10Ëd conseguensa a l'han dije: "Com a l'é andàit che adèss ij tò euj a-i s-ciàiro?". 11Chiel a-j replicava: "Col òm ch'as ciàma Gesù a l'ha fàit ëd pàuta, a l'ha butamla an sj'euj e a l'ha dime: 'Va a la vasca 'd Siloam e peui lavte'. I-i son andaje, i-i son lavame, e aprèss i l'hai s-ciairà". 12Antlora a l'han dije: "Dov é-lo col òm?". E chiel a-j dìs: "I lo sai nen".

La reassion dij Farisé a la varision[modifiché]

13Antlora a l'han mnà daj Farisé col che prima a l'era stàit bòrgno. 14Col dì che Gesù a l'avìa fàit ëd pàuta e che a l'avìa duvertà j'euj dël bòrgno a l'era un dì 'd saba. 15Për col motiv-lì ij Farisé a l'han ancora ciamaje da che manera chiel a l'avìa arcuperà la vìsta; e a l'ha dije: "A l'ha butame 'd pàuta an sj'euj, mi i son lavame e adèss i-i s-ciàiro.

16Antlora queidùn dij Farisé a l'ha 'ncaminasse a dì: "Col òm-là a l'é pa mandà da Nosgnor, përche a rispeta nen ël Saba[4]; ma d'àutri a disìo: "E-lo mai possibil che n'òm gram a fasa 'd miràcoj parèj?". Ansì a-i era ‘d discòrdia an tra ‘d lor. 17Për col motìv-lì a l'han torna dì al bòrgno: "E ti, cosa na dìs-to ëd col ch'a l'ha dovertate j'eui?". E chiel a l'ha rësponduje: "A l'é un profèta".

18Coj cap religios[5], tutun, a l'han nen vorsù chërdje che chiel a fussa stàit bòrgno përdabon e che peui a l'avèissa arseivù la vista. Parèj, a l'han decidù ëd mandé a ciamé ël pare e la mare 'd col ch'a l'avìa arcuperà la vista. 19E a l'han antërogàje, an disend: "E-lo sto-sì vòst fieul, dont i dìse ch'a l'é nassù bòrgno? Coma ch'a l'é, donca, ch'adèss chiel a vëdd ciair?". 20Sò pare e soa mare a l'han rësponduje: "Nojàutri i savoma che sto-sì a l'é nòst fieul e ch'a l'é nassù bòrgno. 21Ma coma ch'a l'é ch'adèss a-i s-ciàira, o chi a peussa esse ch'a l'àbia dovertaje j'euj, i lo savoma nen. A l'é già d'età, ciameje a chiel: a parlërà chiel ëd lòn ch'a lo rësguarda". 22Sò pare e soa mare a l’avìo dit ëste còse, për motìv ch'a l'avìo tëmma dij cap religios, përchè lor a l'avìo già decidù che se quaidun a lo arconossìa për esse 'l Crist, col-là a sarìa stàit campà fòra dla sinagòga. 23A l'é për lòn che sò pare e soa mare a l'avìo dije: "A l'é già d'età, ciameje a chiel".

24A l'han torna ciamà col ch'a l'era stàit bòrgno, e a l'han dije: "Dà glòria a Nosgnor[6]: i savoma che col òm a l'é gram". 25E chiel a l'ha dije: "S'a sia gram i lo sai nen; tut lòn ch'i sai a l'é ch'i j'ero bòrgno e ch'adèss i-i s-ciàiro". 26A l'han donca torna dije: "Còs ha-lo fate? Com è-lo ch'a l'ha duvertate j'euj?". 27A l'ha rësponduje: "I l'hai divlo già tante vire e i l'eve nen capilo. përchè veuleve tornelo a sente? Veuleve forse 'dcò vojàutri dventé sò dissépoj?".

28Antlora a l'han strapassalo e a l'han dije: "It saras ti sò dissépol; për noi i soma 'd dissépoj ëd Mosè. 29Nojàutri i savoma che Nosgnor a l'ha parlà a Mosè, ma sto Gesù[7] i savoma nen da doa ch'a sia sortì[8]". 30Chiel a l'ha rësponduje: "Costa-sì a l'é pròpi bela[9] che vojàutri i sapie nen d' andoa ch'a sìa, e tutun col òm-là a l'ha duvertàme j'eui!". 31I savoma bin che Nosgnor a scota nen coj ch'a son gram, ma se quaidun a l'é divòt e ch'a fà 'l Sò volèj, Nosgnor a l'esaudiss. 32Da che mond a l'é mond[10], gnun a l'ha mai sentì che quaidùn a l'àbia duvertà j'euj d'un bòrgno ëd nàssita. 33Se cost òm a fussa nen da Nosgnor, a podrìa nen fé ‘d ròbe parèj". 34Per tuta rispòsta a l'han dije: "Ti't ses venù al mond tut coatà 'd pecà[11], e 't veules fé da magìster?" E a l'han campalo fòra.

Chi ch'a l'é bòrgno e chi ch'a s-ciàira[modifiché]

35Gesù a l'ha sentì dì ch'a l'avìo campalo fòra e, an avendlo 'ncontrà, a l'ha dije: "Chërdës-to al Fieul 'd Nosgnor?". 36E a l'ha rësponduje: "Monsù, chi é-lo, per ch'i l’abia da chërdje?". 37Gesù a l'ha dije: "Ti't l'has vëddulo, a l'é col ch'a parla con ti". 38Antlora a l'ha dìt: "Signor[12], i chërdo", e a l'é campasse a tèra ai sò pé për adorelo[13]. 39E Gesù a l'ha dìt: "I son venù an sto mond për fé giustissia[14], dë manera che coj ch'a vëddo nen a-i s-ciàiro, e coj ch'a-i s-ciàiro a dvento bòrgno”.

40E quaidun dij Farisé ch'a l'ero ansem a Chiel a l'han sentilo e a l'han dije: "Som-ne fòrsi ëd bòrgno 'dcò nojàutri?". 41Gesù a l'ha dije: "S'i fusse 'd bòrgno, i sarìe nen colpèivol, ma s'i dise che vojàutri i-i s-ciàire, vòstra colpa[15] a resta[16].

Nòte[modifiché]

  1. O "as vëddo an chiel", o "as manifesto an lòn ch'a-j càpita".
  2. O "quand ch'a l'é neuit gnun a peul pì travajé".
  3. Maté 5:14; Gioann 8:12.
  4. Visadì "lòn ch'as peul fese o nen fese ant ël dì ëd saba conform a la lej e tradission dij Giudé".
  5. Let. "ij Giudé”.
  6. O "Anpromèt dëdnans a Nosgnor che ti't i diras la vrità".
  7. Let. "St'òm-sì".
  8. O "da dov a sìa".
  9. O "A l'é sì la maravìja".
  10. O "Dal prinsìpi dël mond", ò "Da l'eternità".
  11. O "dla nàssita ti t'ses ëstàit gnent' àut che gram".
  12. O "A l'ha adoralo"
  13. An Grech "monsù" e "signor" a l'ha nén un significà religios, ma a l'é dventà religios con ij cristiàn, andoa a veul lë Sgnor/Monsù più grand, visadì Nosgnor Dé.
  14. O "Për fé un giudissi".
  15. O "ël vòst pecà".
  16. Con d'àutre paròle: arsèive Gesù a veul dì arsèive la lus dël mond, arposselo a veul dì arpossé la lus, saré j'euj e dventé bòrgno. Sto-sì a l'è 'l pecà grev dont Gesù a l'avia amonì (8:21-24). La bòrgnerìa ëd cola gent a l'era incuràbil, dàit che a l'avìo arpossà l'unica cura ch'a-i sarìa stàita (12:39-41).