La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 10

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Gioann[modifiché]

10[modifiché]

Gesù a l’é ‘l bon Bërgé[modifiché]

1An vrità, an vrità[1] iv diso: “Col ch’a intra nen ant ël trion për l’intrada, ma ch’a-i ‘ntra da n’àutra part, a l’é ‘n làder e ‘n brigant. 2Ma col ch’a-i ‘ntra për l’intrada a l’é ‘l bërgé dle fèje. 3Ël guardian a-j deurb e le fèje a sento soa vos. Chiel a ciama soe fèje për nòm e a-j men-a fòra. 4Quand ch’a l’ha lassà seurte soe fèje, chiel a marcia dëdnans a lor, e le fèje a-j van dapress pr' ël motiv ch’a conòsso soa vos. 5Ma a andran pa daprèss a quaidun ch’a conòsso nen, al contrari, a filëran via da col-lì, pr' ël motiv ch’a conòsso nen soa vos. 6Gesù a l’ha contaje sta paràbola, ma lor a l’han nen capì lòn che Chiel a-j voria dì con lolì.

7Gesù, donch, a l’ha tornà a dìje: “An vrità, an vrità iv diso che mi i son l’intrada për le fèje. 8Tuti coj ch’a son vnù prima ‘d mi, a son ëd làder e 'd brigant, ma le fèje a l’han nen scotàje. 9Mi i son l’intrada. Se quaidun a intra për mi a sarà salv, a intrerà e a seurtirà, e a trovrà ‘d pasturagi. 10Ël làder a ven mach për robé, massé e fé ‘d ravagi; mi i son vnù përchè a l’abio la vita e a l’abio an abondansa. 11Mi i son ël bon bërgé; ël bon bërgé a buta da banda soa vita për le fèje, 12ma col ch’a l’é mach pagà për fé sto travaj, ch’a l’é nen ël bërgé e ch’a l’é nen ël padron dle feje, a vëdd ven-e ‘l luv, a lassa lì[2] le feje e a scapa; e ‘luv a pòrta via le feje e a jë sbanda[3]. 13Chiel a scapa për ël motiv ch’a l’é mach lì për vagné ‘d sòld, e còs’ a-j na fà-lo chiel dle feje?

14Mi i son l bon bergé; i conosso cole ch’a son mie, e le mie am conòsso. 15Tanme ‘l Pare[4] am conòss, ëdcò mi i conòsso ‘l Pare, e i dago mia vita për mie feje.

16I l’hai ‘dcò d’àutre fèje ch’a son nen dë sto strop-sì. A venta che mi i-j vada a sambleje e porteje ansema. Lor a scotran mia vos, e a-j sarà ‘n sol ëstrop e ‘n sol bërgé. 17A l’é për lòn che ‘l Pare am veul bin, përchè i smon-o[5] mia vita (an sacrifissi), për tornemla peui a pijé. 18Gnun am la gava, ma i la smon-o da mi istèss: i son padron[6] ëd déla, e i son padron ëd tornela a pijé; sossì a l’é lòn ch’a l’ha comandame mè Pare.

19Për càusa d'ës discors ëd Gesù a-i é ‘ncora stàje ‘d division fra la gent[7], 20siché vaire ‘d lor a disìo: “A l’ha ‘n demòni, a l’é mat! Përchè i lo steve a sente?”. 21D’àutri a disìo: “Cole-là a peudo nen esse paròle d’ un ch’a l’é n’indemonià. È-lo forse che ‘l diav a peul deurbe j’euj dij bòrgno?”.

Gesù a la festa dla Dedicassion[modifiché]

22Ora as fasìa a Gerusalem la festa dla Dedicassion (dël Templ) e a l’era d’invern. 23E Gesù a spassëgiava për ël Templ, sota ‘l pòrti ‘d Salomon. 24Antlora ij cap dij Giudé a l’han butasse tùit aranda ‘d chiel[8] e a-j disìo: “An tenëras-to ancora ‘n pes an sospèis? Se ti ‘t ses ël Crist, dis-lo ciàir[9] dëdnans a tuti”. 25Gesù a-j rëspond: “I l’hai già divlo, e i veule nen chërdje. J'euvre ch’i faso an nòm ëd mè Pare, a son cole ch’a parlo an mè favor. 26Ma vojàutri i-j chërde nen, për motiv ch’i seve nen dle mie fèje. 27Mie fèje a scoto mia vos, e mi i-j conòsso e lor am ven-o daprèss. 28I dago lor la vita eterna e mai a andran a perdse. Gnun a sarà bon a gavèmje d’ant le man. 29Mè Pare, ch’a l’é pì grand che tuti, a l’ha damje, e gnun a peul gaveje d’an man ëd mè Pare”. 30Mi e’ l Pare i soma un”.

31Antlora i cap dij Giudé a l’han ciapà ‘d pere për lapidelo[10] 32e Gesù a-j dìs: “I l’hai fave vëdde vàire bon-e euvre për part ëd mè Pare; donca, për cola ‘d cost’euvre im veule massé?”. 33Ij cap dij Giudé a l’han rësponduje: “A l’é nen për na bona euvra ch’i voloma massete, ma për toa bëstëmmia[11], përchè ti’t ses n’òm e it të fase Dé. 34Gesù a-j rëspond: “È-lo nen scrit and vòstra lej: ‘I l’hai dit: I seve ‘d dio[12]’? 35Se donch a dà ‘l nòm ëd dé a coj che Nosgnor a l'ha parlàje - e la Scritura as peul nen dimostresse fàussa – 36é-lo ch’i dise che mi i bëstëmmio, mi che ‘l Pare a l’ha santificà e mandà al mond, përchè i l’hai dit: I son ël Fieul ëd Nosgnor Dé? 37S’i faso nen j'euvre ‘d mè Pare, chërdme nen, 38ma se i-j faso, e i veule nen chërdme, chërde almanch a mie euvre. An cola manera là vojàutri i amprendrè e chërdrè che ‘l Pare a l’é an mi, e mi an Chiel”. 39Për col motiv-lì lor a provavo ‘d ciapelo, ma Gesù a l’é scapaje ‘d man.

40E a l’é tornà a andé da l’àutra banda dël Giordan, ant ël leugh andoa che Gioann a l’avìa na vira comensà a batesé[13], e lì a l’é fërmasse. 41Tanti a andasìo da Chiel e a disìo: “Gioan, a l’é vera, a l’ha fàit gnun segn miracolos, ma tut lòn che chiel a disìa a propòsit ëd Gesù a j’ero ‘d vrità. 10:42 E ambelelà tanti a l’han chërdù an Gesù.

Nòte[modifiché]

  1. O "Amen".
  2. O: “bandonà”.
  3. O: “dësperd”.
  4. Maté 11:27; Luca 10:22.
  5. O: “dago”.
  6. O: “i l’hai ël drit”.
  7. Let. “j’ebreo”, o “ij cap religios”.
  8. O: “a l’han circondalo”.
  9. O: “an manera pùblica”.
  10. O: “masselo a prassà”.
  11. Levitich 24:16.
  12. Salm 82:6.
  13. Gioann 1:28.