La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 11

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Gioann[modifiché]

11[modifiché]

La mòrt ëd Lazàr[modifiché]

1Ora, ant la borgià ëd Marìa e 'd soa seur Marta[1], a-i era n'òm malavi ch'as ciamava Lazàr. 2Marìa a l'era cola ch'a l'avìa onzù Nosgnor con n'euli përfumà e ch'a l'avìa suvaje ij pé con ij sò cavèj[2]. A l'era sò frel ch'a l'era malavi. 3Per lòn, coste seur a l’avìo mandà n'ambassada a Gesù për dije: "Signor, col ch'it veule bin a l'é malavi (ëd manera grav)". 4E Gesù, an avend sentì lòn, a dis: "Ël but dë sta maladìa a l'é nen la mòrt[3], ma la gloria 'd Nosgnor, e për ché 'l Fieul ëd Dé a na sia glorificà. 5Gesù a l’avìa ‘n grignor foravìa për Marta, soa seur Marìa e Lazar[4]. 6Dòp che a l'avìa sentì che Lazàr a l'era malavi, Gesù a l'é ancora fërmasse doi dì andoa ch'a stasìa. 7Apress ëd lòn, a dis ai sò dissépoj "Artornoma an Giudea". 8Ij dissépoj a l'han replicaje: "Rabbi, j'autorità[5] a sercavo giusta pòchi dì fa ëd prassete a mòrt[6] e ti't veule torneje?". 9Gesù a l'ha rësponduje: "I é-lo nen dòdes ore al dì? quand quaidun a va an gir ëd dì, a s'antrapa nen, përchè a vëdd ël ciàir[7] ëd cost mond. 10ma se quaidun a va an gir ëd neuit, a s'antrapa, përchè a-i s-ciàira nen[8]”.

11Dòp che a l'ha dìt ste paròle, Gesù a l'ha 'dcò dit: "Nòstr amìs Lazàr a deurm, ma i vad ansilà a dësvijelo". 12E ij sò dissépoj a l'han dije: "S'a deurm, Signor, a podrà bin arpjesse". 13Gesù, contut, a l'avìa riferisse a la mòrt ëd Lazàr, e lor a pensavo ch'a l'avìa parlà dël deurme d'un ch'a l'ha seugn. 14A l’é antlora che Gesù a l'ha dije ciàir e nèt: "Lazàr a l'é mòrt 15e i l'hai gòj për vojàutri d'esse nen stàit là, përchè parèj la vòstra fej a vnirà pì granda, ma adèss andoma da chiel". 16Antlora Tomà, ch'a l'avìa 'dcò lë stranòm ëd Dìdim, a dis a j'àutri dissépoj: "Andoma 'dcò nojàutri a meuire con chiel".

Gesù a parla con Marta e Marìa[modifiché]

17Quand che Gesù a l'é rivaje, a l'ha savù che a l'era già quatr dì che Lazàr a l'era stàit sotrà[9]. 18Ora, Betània a l'era distanta anviron tre chilométri da Gerusalem, 19parèj che vàire dij Giudé a j'ero vnù da Marta e Marìa për consoleje riguard ëd sò frel. 20Marta, tutun, sùbit ch’a l’ha sentì che Gesù a l'era 'n camìn ch'a vnisìa, a l'é andaje a l'ancontra, ma Marìa a l'era stasne a cà. 21Marta a l'ha dìt a Gesù: "Se ti 't fusse stàit sì, Nosgnor, mé frel a sarìa nen mòrt. 22Ma i sai ëdcò che adèss lòn ch'a sìa ch' it ciamëras a Nosgnor, Chiel at l'acordrà.

23Gesù a l'ha adije: "Tò frel a tornërà an vita". 24Marta a-j rëspond: "I lo sai che chiel a tornërà an vita quand a-i sarà l'arsuression, al Dì Darié". 25Gesù a-j dìs: "Mi i son l'arsuression e la vita: col ch'a chërd an mi, combin ch'a sìa mòrt, a vivrà". 26E col ch'a viv e chërd an mi a meuirërà pa për sèmper; chërdës-to lòn?". 27Chila a-j rëspond: "Éh, Signor, mi i chërdo che ti't ses ël Crist, col ch'a dovìa ven-e al mond".

28Dòp ch'a l'ha dìt lòn, Marta a l'é 'ndàita an privà[10] a ciamé sua seur Marìa, an disendje: "Ël magìster a l'é sì e at ciama". 29Quand ch'a l'ha sentì lòn, Marìa a s'é levasse an pressa e a l'é andàita da Chiel. 30An col moment Gesù a l'era ancora nen intrà ant la borgià, ma a l'era ant ël leugh andoa che Marta a l'avìa 'ncontralo. 31Antlora la gent ch'a j'era fërmasse a soa cà con Maria e ch'a la consolavo, quand ch'a l'han vëddù che chila a l'era alvasse tant prest e che a l'era sortìa, a son andaje dapress, e a disìo: "A va ëd sicur a la tomba për pioré". 32Ma sùbit che Marìa a l'é rivà andoa ch'a l'era Gesù, a l'é campasse ai sò pé, disendje: "Signor, se ti 't fusse stàit ambelessì, mè frel a sarìa nen mòrt". 33Quand che Gesù a l'ha vëddùla pioré, e la gent ch'a ch'a l'era vnùa belelì con chila, a l'é sentìsse s-cianché 'l cheur[11], e a l'era motobin comovù. 34E peui a l'ha dìt: "Andoa ch'i l'eve butalo?". A-j han rëspondù: "Ven a vëdde". 35E Gesù a l'é butasse a pioré. 36Antlora la gent ch'a j'ero vnù a fé le condolianse a disìo: "Ma varda 'n pò coma ch'a-j vorìa bin!". 37Quaidun ëd lor, tutun, a disìa: "E-lo che cost'òm ch'a l'ha podù deurbe j'euj al bòrgno, podia-lo 'cò fé che cost òm a meuirèissa nen?".

Lazàr arsussità dij mòrt[modifiché]

38Antlora Gesù, ch'a l'era ancora tut comòss, a l'é avzinasse a la tomba (ch'a l'era na balma sarà con na lòsa). 39Gesù a-j dìs: "Sposté la lòsa". Marta, seur dël mòrt, a dìs a Gesù: "Signor, a manda già d’odor gram, përchè a-i son già quat dì ch'a l'é ambelelà". 40Gesù a l'ha rëspondùje: "E-lo ch'i l'hai nen dite che se ti't has la fej, it vëdras la glòria 'd Nosgnor?". 41A l'han donch spostà la lòsa ch'a sarava la gròta. Gesù, an vardand sù an cel, a dìs: "Pare, it ringrassio che ti t'has scotame. 42Ora i lo savìa pro bin che ti 't m'esaudisse sèmper, ma i l'hai dilo për rason dla gent ch'a më sta dantorn, përchè a chërdo che ti t'has mandame". 43Dòp ëste paròle, Gesù, an crijànd fòrt, a l'ha dìt: "Lazàr: seurt fòra!". 44E sùbit col ch'a l'era mòrt a l'é seurtì, le man e ij pé ancora fassà, e la facia coatà con un sudari. E Gesù a l'ha dit a coj ch'a stasìo lì dantorn: "Dësfasselo e lasselo andé".

La reassion dij cap religios[modifiché]

45Antlora tanti ëd coj ch'a l'ero rivà con Marìa e ch'a l'avìo vëddù lòn che Gesù a l'avìa fàit a l'han chërdù an Chiel. 46Ma quaidun ëd lor a son andàit dai Farisé, e a l'han contaje le còse che Gesù a l'avìa fàite. 47Antlora ij Grand Sacerdòt e ij Farisé a l'han radunà 'l consèj e a disio: "Còsa fomne? Përchè cost òm a fà motobin ëd segn miracolos! 48S' i lo lassoma fé, tuti a chërdran an chiel, e ij Roman a vniran e dësbleran nòstr leugh sant e nòstra nassion".

49Contut, un ëd lor, ch'as ciamava Caifàs, e ch'a l'era an col ann ël Gran Sacerdòt, a l'ha dit: "Vojàutri i seve nen lòn ch' i dise. 50Vojàutri iv rendeve nen cont ch'a l'é mej che 'n sol òm a meuira për ël pòpol che vëdde la distrussion ëd tuta la nassion". 51Ora, Caifàs lòn a l'avìa nen dilo ‘d chiel, ma essend ël Gran Sacerdot ëd col ann-lì, a l'ha profetisà che Gesù a dovìa meuire për la nassion, 53e nen mach për lòn, ma 'dcò për raduné ij fieuj ëd Nosgnor ch’a son dësbergiairà. 53Da col dì-lì a l'han pensà 'd trové la manera 'd felo meuire.

54Gesù, donca, për col motiv-lì, a l'ha chità 'd fesse vëdde an pùblich tra la gent e a l'é andass-ne da Gerusalem. A l'é 'ndàit ant un leugh davzin al desert, ant na sità ch'as ciamava Efraim, e lì a stasia 'nsema ai sò dissépoj. 55Ora la Pasqua dij Giudé a l'era press a rivé, e diversi ëd col pais a son andàit a Gerusalem, prima dla Pasqua, për le sirimònie 'd purificassion. 56Là a sërcavo Gesù e a disìo an tra 'd lor ant ël Templ: "Chi sa përchè a l'é nen vnuje a la festa?". 57Ora ij cap dij sacerdòt e ij Farisé a l'avìo dàit l’òrdin che se quaidun a savèissa andoa ch'a fussa Gesù, a na dèissa avìs a lor, për motiv ch'a vorìo ciapelo.

Nòte[modifiché]

  1. Luca 10:38-39.
  2. Gioann 12:3.
  3. A lo porterà nen a la mòrt".
  4. O “Gesù a vorìa bin a Marta e a Marìa soa sorela e a Lazàr”.
  5. Lett. "Ij Giudé", "Ij cap d'Israel".
  6. O "lapidete".
  7. El sol, ma a l'é na manera ëd dì ch'a fa alusion a Gesù medésim, ch'a l'avìa proclamasse "la lus dël mond".
  8. O "a-i é nen la lusn". Lett. "përchè la lus a l'é nen an chiel"
  9. "butà ant la tomba" ò "sepolcro".
  10. O "segreta".
  11. O "toiré lë l'ëspìrit".