La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Tessaloniceis/2Tessaloniceis 2

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

1 Tessalonicèis[modifiché]

2[modifiché]

Lòn ch’a rivrà anans la vnùa ‘d Nosgnor Gesù Crist[modifiché]

1Për lòn ch’a l’ha da fé con la vnùa ‘d Nosgnor Gesù Crist e ‘l moment ëd nòstra riunion con chiel, iv pregoma, frej e seur, 2ch’iv lasse nen bolvërsé fàcil o buté an agitassion da coj ch’a diso che ‘l Dì ‘d Nosgnor a l’é vzin a rivé. Chërdje nen, bele s’a pretendo d’avèj arseivù da lë Spirit na vision, n’arvelassion, o na litra ch’a l’han fala passé për nòstra. 3Lasseve nen ambrojé da gnun, përchè anans ëd lòn a l’ha da vnì l’apostasìa[1] e a l’ha da arvelesse l’Òm dël pëccà[2], ël Fieul dla përdission[3]. 4Collì a sarà n’esaltà ch’a farà d’opossion a tut lòn ch’a l’é stimà d’esse divin[4] o sant. As butrà a stesse fin-a ant ël templ ëd Nosgnor e as farà passé për un dio[5].

5V’arcordeve nen che quand ch’i j’eroa ncora ansema a vojàutri già tut sossì iv lo disìo? 6I seve bin che për ël moment a-i é quaicòsa ch’a lo traten, përchè ch’a sìa arvelà mach a sò temp[6]. 7L’arvira contra la lej ëd Nosgnor[7] a l’é già an assion an manera limità[8], ma quand che ij fren ch’a l’arten-o a-j saran gavà, 8antlora a s’arvelrà ciàir[9] chi ch’a l’é l’Òm dl’arvira. Contut, Gesù, ël Signor, a lo farà meuire con ël sofi ‘d soa bòca, l’anientrà con lë splendrior ëd soa vnùa.

9Cost òm a rivrà grassie al podèj ëd Sàtana[10], e soa vnùa a sarà compagnà da ògni sòrt d’euvre potente, da segn e da miracoj[11] ch’a son mach d’ambroj, 10e d’ògni sòrt ëd sedussion maléfiche për angané coj ch’a van a la perdission, përchè ch’a l’han arfudasse ‘d voleje bin e d’arsèive la vrità ch’a l’avrìa salvaje. 11A l’é për lòn che Nosgnor a-j manderà ‘n podèj ch’a-j dëstravierà fasendje chërde a ‘d busìe. 12A l’é parèj ch’a saran condanà tuti coj ch’a l’han pa chërdù a la vrità ma ch’a l’han pijà piasì a fé ‘l mal.

Destinà a la salvëssa[modifiché]

13Frej e seur amà da Nosgnor! I l’oma sèmper da dije grassie a Nosgnor për vojàutri, già che chiel a l’ha sernuve an tra ij prim për acordeve la salvëssa - na salvëssa ch’a l’é vnùa për ël mojen dlë Spirit, ch’av rend sant[12] e për la fej ant la vrità. 14Nosgnor, për ël mojen dl’Evangeli ch’i l’oma nunsiave, a l’ha ciamave a possede la glòria ‘d Gesù Crist, ël Signor. 15Donca, frej e seur, tnive bin ferm e l’àbie an bon cont le dotrin-e ch’i l’oma mostrave ‘d përson-a e për litra.

16Ora, chiel istess Gesù Crist, ël Signor nòstr, e Dé, nòst Pare, ch’a l’ha vorsune bin e ch’a l’ha acordane, për soa grassia, na consolassion eterna e na bon-a speransa, 17ch’a confòrta vòstri cheur e ch’av rinfòrsa con d’ògni sòrt d’euvre bon-e e ‘d bon-e paròle.

Nòte[modifiché]

  1. O “na granda arvira contra Nosgnor”.
  2. O “l’Òm maléfich”.
  3. O “col ch’a pòrta la dëstrussion”.
  4. O “oget d’adorassion”.
  5. O “as proclamrà Dé chiel istess”.
  6. Përché ch’a sia nen manifestà anans ëd sò temp.  
  7. O “anomìa”, let. “misteri dël mal”, l’assensa o mancansa ‘d nòrme, dëspressi o dësfida dla legalità o dla lej moral ëd Nosgnor, arvira.
  8. O “implicita”, “coma dë scondion.
  9. O “ëd manera esplicita”, “sensa fren”.
  10. O “a rivrà për fé l’euvra ‘d Satana”.
  11. O “prodis”,
  12. O “ch’av santifica”.