La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 28

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Esechiel[modifiché]

28[modifiché]

Contra ‘l rè ‘d Tir[modifiché]

1Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: 2“Fieul d’òm, dije al rè ‘d Tir: ‘Sossì at fà savèj ël Signor Dé: Da già che tò cheur a l'é pien ëd babìa e che ti 't l'avìe dit: ‘Mi i son un dio e i vivo ant na sede divin-a, ant ël cheur midem dij mar’. Ti ch’it ses mach n’òm e pa nen un dio, it l’has ëd pretèise divin-e[1]. 3It pense d’esse pì savi che Daniel e che gnun segret a peussa ess-te stërmà. 4Con toa saviëssa e tò sust it l'has creà tò boneur, ti 't l'has ambaronà òr e argent drinta tò ëscrign. 5Con toa bravura ant ël comersi, it l’has fàit chërse toa richëssa e tò cheur a l’é montà an slë scagn. 6A l'é për lòn che parèj a dis ël Signor Dé: Da già che ti 't l’has pretèise divin-e[2], 7e bin! Varda che mi 't mandrai contra ‘d foresté, le pì barbare dle gent. Lor a gavran la spa dal feuder contra toa bela saviëssa e a violeran tò splendrior. 8Lor at faran tombé ant la tampa e ti t'andras a meuire ‘d na mòrt afrosa ant ël cheur midem dij mar. 9Quand ch’it saras ëdnans ai tò sassin, diras-to ‘ncora ch’it ses un dio? Le man ed coj ch’it masseran, a saran cole ‘d n’òm e non d’un dio. 10Ti ‘t patiras la mòrt ëd coj ch’a son pa sirconcis[3], për man dë strangé. I son mi ch’ it lo diso, mi, el Signor Dé.

11Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: 12Fieul d’òm, anton-a na complenta pr’ ël rè ‘d Tir. Dije: “Përparèj at fà savèj ël Signor Dé: “Ti ‘t j’ere ‘n model ëd përfession, pien ëd saviëssa e ‘d blëssa soasìa. 13Ti të stasìe an Eden, ël vërzé ‘d Dé. Tute sòrt d'angivaje a formavo tò mantel: rubin, topassi, diamant, crisolit, òniss, zasp, safir, ëscarboncl, ësmerald, e d'òr a l'era 'l travaj dij tò pendent e 'd toe montadure, prontà për ti dal dì ch’it j’ere stàit creà. 14I son ëstàit mi ch’i l’hai butate ambelelì ansem a ‘n cherubin protetor con j’ale distèise. Ti ‘t j’ere an sla montagna santa e it marciave an tra ‘d pere afoà. 15Dal dì ch’it ses stàit creà, it j’ere sensa rimpròcc an tò comportament, ma it ses rendute colpèivol[4]. 16La prosperità ‘d tò comersi a l’han ampinite ‘d violensa e it l’has pëccà; a l’é parèj che mi i l’hai scassate da la montagna ‘d Dé - ël cherubin protetor a l’ha parate fòra da ‘n mes ëd le pere afoà. 17Toa blëssa a l’ha ‘mpinite d’orgheuj, tò splendrior a l’ha fate perde la rason. Antlora i l’hai campate a tèra e i l’hai fate dventé në spetàcol pr’ ij rè. 18It l’has antamnà ij tò santuari con ij tò tanti pëccà e con tò comersi dzonest. Parèj i l’hai fài che ‘n feu a seurtissa da ti e at consumèissa. Tuti coj ch’at vardo a vëddo nen d’àutr che sënner spatarà për tèra. 19Tuti coj che a l'han conossute an tra le gent a son restà costernà për toa sòrt; mach a vardete tuti a n’avran mach dë sgiaj, për sempe”.

Contra Sidon[modifiché]

20Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: 21“Fieul d’òm, adress-te a la sità ‘d Sidon e profetisje contra. 22Dije: ‘Sòn a l’é lòn ch’at fà savèj ‘l Signor Dé: Mi it dësfido[5], Sidon! Mi i mostrerai mia glòria an mes ëd it. Quand ch’a sarà compìa contra ‘d ti mia sentensa e i manifesterai mè podèj sovran, a savran ch’a l’é mi ël Signor. 23I manderai la pestilensa ant la sità e a scorerà ‘l sangh për le stra. La spa at atacherà da tute le bande e ‘d vitime a tomberan an mes ëd ti. Antlora a savran ch’a l’é mi ël Signor”.

Rimpatriament d’Israel[modifiché]

24Ël pòpol d’Israel a patirà pa pì për ëd ronse aùsse ni për dë spin-e ch’a fan mal a tuti coj ch’a-j stan aranda e a-j dëspresio. Antlora a savran ch’a l’é mi ël Signor Dé.

25Ël Signor Dé av fà savèj sòn: ‘Quand ch’i l’avrai torna butà ansena ‘l pòpol d’Israel che adess a viv ësbardlà, i manifesterai mè podèj[6] an presensa dle nassion. J’Israelita a staran an sò pais ëd lor, la tèra ch’i l’hai daj a mè servent Giacòb. 26Lor a vivran pasi an cola tèra, a fabricheran ed ca e a pianteran ëd taragne. A vivran an tuta sicurëssa quand mi i compirai la mia sentensa contra tùit ij pòpoj ch’a-j stan dantorn e a-j dëspresio. Antlora a savran che mi, ël signor, i son sò Dé ‘d lor”.

Nòte[modifiché]

  1. An ebràich '' e it l'has creà an  tò cheur/ment/pensé (לֵב, lev) parèj dël cheur dël pensé dle divinità.
  2. O “it ses fate un cheur tan me col ëd Dé”.
  3. La gent ëd la Fenìcia a praticava la siconcision, parèj che costa espression a l’é figurativa. A veul dì che lor a saran tratà ‘d manera dzonoranta. Ij popoj nen siconcis a l’ero considerà inferior e impur. Ch’as vëdda: 31:18 e 32:17-32.
  4. O “fin-a al moment che 'l pëcà a l'é stàit dëscorvù an ti”.
  5. O “Vardme contra 'd ti”.
  6. O “mia santità”.