La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 15

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

March[modifiché]

15[modifiché]

Gesù dëdnans a Pilàt[modifiché]

1Peui, a lë sponté dël sol, ij gran sacerdòt con j’ansian, ij magìster ëd la Lej e tut ël Sinèdrio, a l’han tnù consej për acordesse an lòn ch’i l’avìo da fé. A l’han fàit ëstaché Gesù, a l’han mnalo vìa e a l’han dalo ant le man ëd Pilàt, ël governator roman.

2Pilàt a l’ha anterogalo ciamandje: “Ses-tu ‘l rè dij Giudé?”. E Gesù a l’ha rësponduje: “It lo dise ti”[1]. 3Ora, ij gran sacerdòt a lo acusavo ‘d diverse còse, ma chiel a-j rëspondìa gnente. 4Antlora Pilàt a l’ha torna anterogalo, disandje: “Rëspondes-to gnente? Varda vàire ch’a son le acuse ch’at fan!” 5Ma Gesù a l’ha dije ancora gnente, e Pilàt as na stupìa motobin.

Gesù condanà a mòrt[modifiché]

6Ora, minca n’ann, për la festa ‘d Pasqua, Pilàt a l'era soa costuma liberé un përzoné, qualonque ch’a-j ciamèisso. 7A-i na j’era un për nòm Baraba, ch’a l’era stàit ciapà e butà an përzon con ij sò compare për na sedission e che, an cola ocasion-lì, a l’avìa comëttù n’amassidi. 8Ël pòpol, an crijand a gran fòrsa, a l’é butasse a ciamé a Pilàt ch’a fèissa coma ch’a l’avìa sèmpe fàit: visadì liberé ‘n përzoné.

9Pilàt a l’ha rësponduje an disand: “Veule-ve ch’iv lasso lìber ël rè dij Giudé?”. 110Pilàt a disìa parèj përchè ch’a savìa pro bin che ij gran sacerdòt a l’avìo dajlo ant le man për invidia. 11Ma ij gran sacerdòt a l’han cissà ‘l pòpol ch’a ciamèisso pitòst la libertà ‘d Baraba. 12Pilàt, rëspondendje, a l’ha ancora dije: “Còsa veule, donca, ch’i fasso ‘d col ch’i ciame ‘l rè dij Giudé?”. 13E a son tornasse a buté a crijé: “Butelo an cros!”. 14Antlora Pilàt a l’ha dije: “Ma che mal a l'avrìa mai fàit, Gesù?”. E lor a l’han crijà ancora pì fòrt: “Butelo an cros!”. 15Pilàt, donca, ch’a vorìa contenté ‘l pòpol, a l’ha donca liberaje Baraba, e apress d’avèj fàit foetté Gesù, a l’ha consegnalo ai soldà përch’ a fussa crosifià.

Le schergne dij soldà a Gesù[modifiché]

16Antlora ij soldà a l’han mnalo ant la cort, ch’a l’é ‘l pretòri (la residensa dël governator), e a l’han convocà tut ël distacament. 17A l’han vestilo ‘d na vesta ‘d pórpora, a l’han fàit na coron-a dë spin-e antërsà e a l’han butajla an sla testa. 18Peui a l’han comensà a feje 'd salùt për sghergna, disandje: “Salve, rè dij Giudé!”. 19E a-j dasìo sù la testa con na cana, a-j scraciavo contra e, butandse an ginojon dëdnans a chiel a-j fasìo ‘d riverense. 20Quand ch’a l’han avune pro ‘d mincionelo, a l’han gavaje la vesta ‘d pórpora, a l’han butaje torna soe vestimente e a l’han mnalo fòra për butelo an sla cros.

Crosifission ëd Gesù[modifiché]

21N’òm ch’a passava da lì e ch'a tornava da la campagna, a l’han obligalo a porté chiel për un pò la cros ëd Gesù. A l'era 'n tal Simon ëd Cirene, pare ‘d Sander e ‘d Rufus. 22Parèj a l’han ëmnà Gesù ant ël leugh ch’a së s-ciama Gòlgota, ch’a veul dì “Leugh dël Crànio”. 23A l’han smonaje da bèive ‘d vin mës-cià con ëd mira, ma a l’ha nen vorsune.

24Apress d’avèj anciovà Gesù a la cros, a son dividusse soe vestimente, gieugandsje ai dà për vëdde lòn ch’a-j tocava a minca un ëd lor. 25A l’era neuv ore dla matin quand ch’a l’han crosificalo. 26A l’han ëdcò butà sla cros un cartel andoa ch’a l’avìo scrivuje la càusa ‘d soa condan-a, visadì: “Sto-sì a l’é ‘l rè dij Giudé”. 27Con chiel a l’han crosificà ‘dcò doi brigant, un a soa drita e l’àutr a soa mancin-a. [28A l’é compisse parèj la Scritura ch’a dis: “A l’han butalo ant ij rangh dij malfasent”].

29Coj ch’a passavo da lì davzin a-j fasìo d’ingiurie, sopatand la testa e an disand: “E ti, ch’it l’avìe da dësblé ‘l Templ e ch’it l’avrìe butalo torna ‘n pé an tre dì, 30salv-te da ti istess, e cala giù da la cros!”.

31L’istess a-j fasìo dë schergne ij gran sacerdòt ansema ai magìster ëd la Lej, e a disìo: “A l’ha salvà d’àutri e a peul nen salvesse chiel istess! 32Che ‘l Crist, ël rè d’Israel a cala giù adess da la cros, përch’ i lo vëdoma e ch’i-j chërdoma!”. Ëdcò coj ch’a j’ero stàit crosificà con chiel a-j adressavo paròle d’ofèisa.

Mòrt ëd Gesù[modifiché]

33Rivà ch’a l’era mesdì, a l’é calaje ‘l top sù tut ël pais fin-a a tre bòt dël dòp-mesdì. 34Peui, a tre bòt, Gesù a l’ha crijà con tuta la fòrsa, disand: “Eloì, eloì, lemà, sabactanì?” - che, voltà, a veul dì “Mè Dé, mè Dé, përchè has-to bandoname?”. 35E quaidun ëd coj ch’a l’ero lì present, avendlo sentì, a l’han capì n’àutra ròba e a l’han dit: “Varda ‘n pò: a ciama Elìa”. 36Antlora quaidun a l’é corù, a l’ha ampinì na sponga d’asil e, avendla butà ansima a na cana, a l’ha sporzùjla përchè ch’a na beivèissa, disand: “Lassé, vëddoma s’a ven Elìa për gavelo da la cros!”.

37Ma Gesù, avend fàit un gran crij a l’é spirà. 38Ant col moment-lì ël gran ridò dël Templ a l’é s-ciancasse an doi, da l’àut an bass.

39Ël centurion, ch’a stava dëdnans a chiel, quand ch’a l’ha vëddù la manera coma Gesù a l’era spirà, a l’ha sclamà: “A l’é vrità: sto-sì a l’era përdabon ël Fieul ëd Nosgnor!”.

40A-i era ‘dcò ansilì ‘d fomne ch’a vardavo da lontan. An tra ‘d lor a-i era Marìa Madlen-a, e Marìa, mare ‘d Giaco ‘l minor, e ‘d Giusèp, e Salòme. 41Coste fomne a j'ero andaje dapress a Gesù quand ch’a l’era an Galilea e a lo cudìo. A-i era ‘dcò ansilì diverse d’àutre fomne ch’a l’ero montà con chiel a Gerusalem.

Sepoltura ‘d Gesù[modifiché]

42Tut sòn a l’é capitaje ‘d vënner, ël dì dla preparassion, ël dì anans dël dì d’arpòs dël Saba. Quand ch’a l’é rivà la sèira, 43Giusèp d’Arimatèa, mèmber ëd distinsion dël Sinèdrio, ch’a spetava ‘dcò ‘l Regn ëd Nosgnor, a l’é fasse coragi, a l’é andàit da Pilàt e a l’ha ciamaje ‘d podèj avèj ël còrp ëd Gesù. 44Pilàt a l’é stupisse che Gesù a fussa già mòrt, e avend ciamà ‘l centurion, a l’ha ciamaje s’a l’era pròpi parèj. 45Avendlo sentì ‘dcò dal centurion, a l’ha consentì a Giusèp ch’a pijèissa pura ‘l còrp ëd Gesù. 46 Parèj, Giusèp a l’ha catà un linseul, a l’hà calà da la cros ël còrp ëd Gesù, a l’ha anvlopalo con ël linseul e a l’ha butalo ant na balma funeraria ch’a l’avìa fàla tajé ant la ròca[2]. Peui a l’ha fàit robaté na gran pera dëdnans a l’intrada dël sepolcr. 4747 Marìa Madlen-a e Marìa la mare ‘d Giusèp, a beicavo andoa ch’a lo butava.

Nòte[modifiché]

  1. Cfr. https://sites.google.com/site/bibiapiemonteisa/dissionari-biblich/ges-e-pilt
  2. A l'é probàbil ch'a fussa già stàita destinà a soa famija.