La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 15

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

March[modifiché]

15[modifiché]

Gesù dë 'dnans a Pilàt[modifiché]

1Peui, a lë sponté dël sol, ij gran sacerdòt con j’ansian, ij magìster ëd la Lej e tut ël Sinèdrio, a l’han tnù consèj për acordesse su lòn ch’i l’avìo da fé. A l’han fàit ëstaché Gesù, a l’han mnalo vìa e a l’han dalo 'nt le man ëd Pilàt, ël governator roman.

2Pilàt a l’ha anterogalo ciamandje: “Ses-to ‘l rè dij Giudé?”. E Gesù a l’ha rësponduje: “It lo dise ti”[1]. 3Ora, ij gran sacerdòt a lo acusavo ‘d diverse còse, ma chiel a-j rëspondìa gnente. 4Anlora Pilàt a l’ha torna anterogalo, disandje: “Rëspondes-to gnente? Varda vàire ch’a son le acuse ch’at fan!” 5Ma Gesù a l’ha dije ancora gnente, e Pilàt as na stupìa motobin.

Gesù condanà a mòrt[modifiché]

6Ora, minca n’ann, për la festa ‘d Pasqua, Pilàt a l'era soa costuma liberé un përzoné, qualonque ch’a-j ciamèisso. 7A-i na j’era un për nòm Baraba, ch’a l’era stàit ciapà e butà an përzon con ij sò compare për na sedission e che, an cola ocasion-lì, a l’avìa comëttù n’amassidi. 8Ël pòpol, an crijand a gran fòrsa, a l’é butasse a ciamé a Pilàt ch’a fèissa coma ch’a l’avìa sèmpe fàit: visadì liberé ‘n përzoné.

9Pilàt a l’ha rësponduje an disand: “Veule ch’iv lasso lìber ël rè dij Giudé?”. 110Pilàt a disìa parèj përchè ch’a savìa pro bin che ij gran sacerdòt a l’avìo dajlo 'nt le man për invidia. 11Ma ij gran sacerdòt a l’han cissà ‘l pòpol ch’a ciamèisso pitòst la libertà ‘d Baraba. 12Pilàt, rëspondendje, a l’ha ancora dije: “Còsa ch'i veule, donca, ch’i faso ‘d col ch’i ciame ‘l rè dij Giudé?”. 13E a son tornasse a buté a crijé: “Butelo an cros!”. 14Anlora Pilàt a l’ha dije: “Ma che mal a l'avrìa mai fàit, Gesù?”. E lor a l’han crijà ancora pì fòrt: “Butelo an cros!”. 15Pilàt, donca, ch’a vorìa contenté ‘l pòpol, a l’ha donca liberaje Baraba, e apress d’avèj fàit foëtté Gesù, a l’ha consegnalo ai soldà përch’ a fussa crocifiss.

Le schergne dij soldà a Gesù[modifiché]

16Anlora ij soldà a l’han mnalo 'nt la cort, ch’a l’é ‘l pretòri (la residensa dël governator), e a l’han convocà tut ël distacament. 17A l’han vestilo ‘d na vesta ‘d pórpora, a l’han fàit na coron-a dë spin-e antërsà e a l’han butajla an sla testa. 18Peui a l’han comensà a feje 'd salut për schergna, disandje: “Salve, rè dij Giudé!”. 19E a-j dasìo an sla testa con na cana, a jë scraciavo adòss e, butandse an ginojon dë 'dnans a chiel a-j fasìo ‘d riverense. 20Quand ch’a l’han avune pro ‘d mincionelo, a l’han gavaje la vesta ‘d pórpora, a l’han butaje torna soe vestimente e a l’han mnalo fòra për tachelo an sla cros.

Crosifission ëd Gesù[modifiché]

21N’òm ch’a passava da lì e ch'a tornava da la campagna, a l’han obligalo a porté chiel për un pò la cros ëd Gesù. A l'era 'n tal Simon ëd Cirene, pare ‘d Sander e ‘d Rufus. 22Parèj a l’han ëmnà Gesù 'nt ël leugh ch’a së s-ciama Gòlgota, ch’a veul dì “Leugh dël Crànio”. 23A l’han smonaje da bèive ‘d vin mës-cià con ëd mira, ma a l’ha nen vorsune.

24Apress d’avèj anciodà Gesù a la cros, a son dividusse soe vestimente, gieugandësje ai dà për vëdde lòn ch’a-j tocava a minca un ëd lor. 25A l’era neuv ore dla matin quand ch’a l’han crocifigiulo. 26A l’han ëdcò butà sla cros un cartel andoa ch’a l’avìo scrivuje la càusa ‘d soa condan-a, visadì: “Sto-sì a l’é ‘l rè dij Giudé”. 27Con chiel a l’han crosifigiù 'dcò doi brigant, un a soa drita e l’àutr a soa mancin-a. [28A l’é compisse parèj la Scritura ch’a dis: “A l’han butalo 'nt ij rangh dij malfasent”].

29Coj ch’a passavo da lì davzin a-j fasìo d’ingiurie, sopatand la testa e an disand: “E ti, ch’it l’avìe da dësblé ‘l Templi e ch’it l’avrìe butalo torna ‘n pé an tre di, 30salv-te da ti istess, e cala giù da la cros!”.

31L’istess a-j fasìo dë schergne ij gran sacerdòt ansema ai magìster ëd la Lej, e a disìo: “A l’ha salvà d’àutri e a peul nen salvesse chiel midem! 32Che ‘l Crist, ël rè d’Israel a cala giù adess da la cros, përchè i lo vëddoma e ch’i-j chërdoma!”. Ëdcò coj ch’a j’ero stàit crocifigiù con chiel a-j adressavo paròle d’ofèisa.

Mòrt ëd Gesù[modifiché]

33Rivà ch’a l’era mesdì, a l’é calaje ‘l top su tut ël pais fin-a a tre bòt dël dòp-mesdì. 34Peui, a tre bòt, Gesù a l’ha crijà con tuta la fòrsa, disand: “Eloì, eloì, lemà, sabactanì?” - che, voltà, a veul dì “Mè Dé, mè Dé, përchè has-to bandoname?”. 35E quaidun ëd coj ch’a l’ero lì present, avend-lo sentù, a l’han capì n’àutra ròba e a l’han dit: “Varda ‘n pò: a ciama Elìa”. 36Anlora quaidun a l’é corù, a l’ha ampinì na sponga d’asil e, avend-la butà ansima a na cana, a l’ha sporzujla përchè ch’a na beivèissa, disand: “Lassé, vëddoma s’a ven Elìa për gavelo da la cros!”.

37Ma Gesù, avend fàit un gran crij a l’é spirà. 38Ant col moment-lì 'l grand ridò dël Templi a l’é s-ciancasse an doi, da l’àut an bass.

39Ël centurion, ch’a stasìa dë 'dnans a chiel, quand ch’a l’ha vëddù la manera coma Gesù a l’era spirà, a l’ha sclamà: “A l’é vrità: sto-sì a l’era për dabon ël Fieul ëd Nosgnor!”.

40A-i era ‘dcò ansilì ‘d fomne ch’a vardavo da lontan. An tra ‘d lor a-i era Marìa Madlen-a, e Marìa, mare ‘d Giaco ‘l minor, e ‘d Giusèp, e Salòme. 41Coste fomne a j'ero andaje dapress a Gesù quand ch’a l’era an Galilea e a lo cudìo. A-i era ‘dcò ansilì diverse d’àutre fomne ch’a l’ero montà con chiel a Gerusalem.

Sepoltura 'd Gesù[modifiché]

42Tut sòn a l’é capitaje ‘d vënner, ël di dla preparassion, ël di anans dël di d’arpòs dël Saba. Quand ch’a l’é rivà la sèira, 43Giusèp d’Arimatèa, mèmber ëd distinsion dël Sinèdrio, ch’a spetava ‘dcò ‘l Regn ëd Nosgnor, a l’é fasse coragi, a l’é andàit da Pilàt e a l’ha ciamaje ‘d podèj avèj ël còrp ëd Gesù. 44Pilàt a l’é stupisse che Gesù a fussa già mòrt, e avend ciamà ‘l centurion, a l’ha ciamaje s’a l’era pròpi parèj. 45Avend-lo sentù ‘dcò dal centurion, a l’ha consentì a Giusèp ch’a pijèissa pura ‘l còrp ëd Gesù. 46 Parèj, Giusèp a l’ha catà un linseul, a l’ha calà da la cros ël còrp ëd Gesù, a l’ha anvlopalo con ël linseul e a l’ha butalo 'nt na balma funeraria ch’a l’avìa fàla tajé 'nt la ròca[2]. Peui a l’ha fàit robaté na granda pera dë 'dnans a l’intrada dël sepolcr. 4747 Marìa Madlen-a e Marìa la mare ‘d Giusèp, a beicavo andoa ch’a lo butava.

Nòte[modifiché]

  1. Cfr. https://sites.google.com/site/bibiapiemonteisa/dissionari-biblich/ges-e-pilt
  2. A l'é probàbil ch'a fussa già stàita destinà a soa famija.