La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 6

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Gioann[modifiché]

6[modifiché]

Gesù a dà da mangé ai sinchmila[modifiché]

1Dòp dë ste còse, Gesù a l'é andàit da l'àutra banda dël lagh ëd Galilea, visadì 'l lagh ëd Tiberiade. 2A lo seguitava motobin ëd gent për motiv ch'a vëddio ij segn miracolos ch'a fasìa an favor dij malavi. 3Gesù, anlora, a l'é montà an s'na colin-a e a l'é setasse con ij sò dissépoj. 4Ora 'l di 'd Pasqua, ch'a l'era la festa dij Giudé, a l'era davzin. 5Gesù, donca, a l'ha aussà lë sguard e quand ch'a l'ha vëddù cola granda furfa 'd gent ch'a venìa da chiel, a dis a Flip: "Dov é-lo ch'i podrio 'ndé a caté 'd pan përchè sta gent-sì a l'abia da mangé?". 6A disìa lòn për butelo a la preuva, përchè ch’a savìa bin lòn ch'a l'avìa da fé. 7Flip a l'ha rësponduje: "S'i l'avèisso bin për dosent dné 'd pan, a-i na sarìa ancora nen pro për dèjne mach na frisa a pr'un!". 8E un dij Sò dissépoj, Andrea, ël frel ëd Simon Pé, a-j dis: 9"A-i é sì 'n fieul ch'a l'ha sinch panèt d'òrdi e doi pess, ma còs é-lo lòn për tanta gent?".

10Anlora Gesù a dis: "Fé seté la gent". Ant col pòst a-i era motobin d'erba e la gent, donca, a l'é setasse. A-i na j'era apopré sinchmila. 11E Gesù a l'ha pijà ij panèt, a l'ha ringrassiane Nosgnor e a l'ha fane la distribussion a la gent ch'a l'era setà fin-a a tant ch'a na vorìo, e l'istess a l'ha fàit con ij pess. 12Dòp ch'a l'han pro mangià, Gesù a dis ai sò dissépoj: "Rabasté ij tòch ch'a son d'avans, përchè gnente a na vada sgairà. 13A l'han donca rabastaje, e a l'han ampinì dódes cavagne dij tòch ch'a l'ero vansà a coj ch'a l'avìo mangiane.

14Quand che la gent a l'ha vëddù 'l segn miracolos che Gesù a l'avìa fàit, a disìo: "Sto-sì a l'é për dabon ël profeta ch'a l'avìa da ven-e al mond". 15Ma Gesù, quand ch'a l'ha capì ch'a vorìo ven-e a pijelo për felo rè, a l'é artirasse ancora bel che sol an sle colin-e.

Gesù a marcia an sl'eva[modifiché]

16Quand l'é fàsse sèira ij sò dissépoj a son calà al lagh, 17a son montà an sla barca e a son passà dëdlà dël lagh da le part ëd Capernaum. A l'era già neuit che Gesù a l'era pa ancora vnù da lor. 18E 'l lagh a l'é gonfiasse d'un grand vent ch'a bofava. 19Quand ch'a l'avìo già remà tre o quat mija a l'han vëddù Gesù ch'a s'avzinava a la barca an marciand dzora a l'eva e a na son restà bele che sbaruvà. 20E Chiel a l'ha dije: "I son mi, ch'i l'abie nen tëmma!". 21A l'han arseivulo con piasì, donca, ant la barca, e sùbit apress, la barca a l'é abordasse andoa ch'a andasìo.

22A l'indoman, la gent ch'a l'era stàita da l'àutra part dël lagh, a l'ha vëddù ch'a-i era lì gnun-e d'àutre barche fòra che cola sola che ij Sò dissépoj a l'ero montaje, e che Gesù a l'era nen montà 'nt la barca ansema ai sò dissépoj, ma che lor a l'ero partì da soj. 23D'àutre barche a l'ero rivà da Tiberiade davzin al pòst andoa ch'a l'avìo mangià 'l pan, dòp che Nosgnor a l'avìa rendune grassie. 24Sta gent, donca, ch'a vëddìa che Gesù a l'era nen lì, nì ij Sò dissépoj, a son ëdcò montà an su cole barche, e a son vnù a Capernaum a l'arserca 'd Gesù.

Ël dëscors ëd Gesù rësguard al pan ëd vita[modifiché]

25Parèj a l'han trovalo da l'àutra banda del lagh, e a l'han ciamaje: "Rabbì, da quand é-lo ch’it ses rivà sì?". 26Gesù a l'ha rësponduje: "An vrità, an vrità iv diso ch'im serche nen përchè ch'i l'abie vëddù 'd segn miracolos, ma për motiv ch'i l'eve mangià 'd pan e ch' i seve gavave la fam. 27Deve nen tant da fé për lòn ch'a dura nen ampess coma 'l mangé. Angageve pitòst për oten-e la vita eterna che 'l Fieul ëd l'Òm a peul deve, përchè Nosgnor, ël Pare, a l'ha marcalo con Sò cacèt d'aprovassion.

28Anlora a l'han dije: "An còsa l'omne da angagesse për fé j'euvre che Nosgnor a veul da nojàutri?". 29Gesù a l'ha rësponduje: "Chërde an col che Nosgnor a l'ha mandà a l'é l'angagiament pì grand che chiel a veul da vojàutri, e cola-lì a l'é l'euvra 'd Nosgnor". 30Anlora a l'han dije: "Che segn miracolos it fas-to, donca, përchè an vëddend-lo noi i l'abio da chërd-te? Còs peudes-to fé? 31Ij nòstri antich a l'han mangià la mana 'nt ël desert, conforma a lòn ch'a l'é scrit: 'A l'ha daje da mangé 'd pan ch'a ven dal cel'".

32Ma Gesù a-j dis: "An vrità, an vrità iv diso: 'A l'é stàit nen Mosè ch'a l'ha dave 'l pan dël cel; ma a l'é mè Pare ch' av dà 'l ver pan dël cel. 33Ël pan ëd Nosgnor a l'é col ch'a l'é calà dal cel e ch'a dà la vita al mond". 34Anlora a l'han dije: "Signor, dane sèmper ëd col pan-lì!". 35E Gesù a l'a dije: "I son Mi 'l pan ëd la vita: col ch'a ven da Mi a l'avrà pì nen fam; e col ch'a chërd an Mi a l'avrà mai pì sèj. 36Ma i l'hai dive ch' i l'eve vëddume, e contut i chërde ancora nen. 37Tuti coj che mè Pare am dà, a vniran da Mi, e Mi i manderai mai vìa[1] gnun ch'a ven-a a Mi, 38përchè i son calà giù dal cel nen për fé mia volontà, ma la volontà 'd Col ch'a l'ha mandame. 39E la volontà 'd Col ch'a l'ha mandame a l'é costa-sì: ch'i perda gnun[2] ëd coj che Chiel a l'ha dame, ma ch’i j'arsùssito tuti nt ël di darié. 40përchè costa-sì a l'é la volontà 'd mè Pare: che tuti coj ch'a vëddo 'l Fieul e ch'a chërdo an Chiel a l'àbio vita eterna, e Mi i j'arsussitrai 'nt ël di darié".

41Ora la gent[3] a l'avia comensà a mormoré contra 'd Chiel përchè a l'avìa dit: "I son ël pan calà giù dal cel". 42Përchè a disìo: "É-lo nen sto-sì Gesù, ël fieul ëd Giusèp? Nojàutri i conòssoma sò pare e soa mare! Com é-lo donca che adess a dis d'esse calà giù dal cel?". 43Gesù anlora a-j dis: "Mormoré nen tra 'd vojàutri. 44Gnun a peul ven-e da Mi, se 'l Pare, ch'a l'ha mandame, a lo tira nen; e mi i l'arsussitrai 'nt ël di darié. 45A l'é scrit ant ij liber dij profeta: "'Tuti a saran amaestrà da Nosgnor'[4]. Tuti coj ch'a dan da ment al Pare e ch'a amprendo lòn che Chiel a-j mostra, a ven-o da mi. 46(A l'é nen che quaidun a l'àbia vëddù 'l Pare: mach Mi, ch'i son stàit mandà dal Pare, i l'hai vëddulo). 47An vrità, an vrità iv diso: coj ch'a chërdo a l'han vita eterna. 48Mi i son ël pan ëd la vita. 49Vòstri antich a l'han mangià la mana 'nt ël desert, epura a son mòrt. 50Sto-sì a l'é 'l pan ch'a l'é calà giù dal cel, përchè se quaidun a na mangia, a meuira nen. 51I son mi 'l pan ch'a dà la vita e ch'a l'é calà giù dal cel. Se quaidun a mangia dë sto pan, a vivrà për sèmper; e 'l pan ch'i darai a l'é mia carn për la vita dël mond.

52Anlora la gent a l'ha comensà a dëscute[5] tra 'd lor, e a disìo: "Com é-lo che sto-sì peul dene soa carn da mangé?". 53E Gesù a-j dis: "An vrità, an vrità, iv diso che s'i mange nen la carn dël Fieul ëd l'Òm, e s'i bèive nen ëd sò sangh, i l'eve nen la vita an vojàutri. 54Col ch'a mangia mia carn, e ch'a bèiv mè sangh, a l'ha vita eterna, e Mi i l'arsussitrai 'nt ël di darié. 55Përchè mia carn a l'é për dabon ëd mangé, e mè sangh a l'é për dabon ëd bèivanda. 56Col ch'a mangia mia carn e ch'a bèiv mè sangh, a stà an Mi e Mi an chiel. 57Com ël Pare ch'a l'é viv a l'ha mandame, e ch'i son viv grassie a Chiel, parèj col ch'am mangia a vivrà grassie a Mi. 58Sto-sì a l'é 'l pan ch'a l'é calà giù dal cel. A l'é nen coma col ch'a l'han mangià vòstri antich. Lor a son mòrt, ma col ch'a mangia 'd cost pan-sì, a vivrà për sèmper.

Diversi 'd coj ch'a seguitavo Gesù as na van via[modifiché]

59Gesù a l'ha dit ste còse 'nt la sinagòga, antant ch'a dotrinava a Capernaum. 60Contut, diversi dij Sò dissépoj ch'a l'avìo sentulo, a l'han armarcà: "Sta paròla a l'é dura: chi a podrìa mai acetela?"[6] 61Ma Gesù, ch'a savìa ch'a-i era 'd Sò dissépoj ch'a mormoravo 'd lòn, a-j dis: "É-lo che lòn a vë scandalisa? 62Còsa a sarìa donca, s'i vëddèisse 'l Fieul ëd l'Òm monté andoa ch'a l'era anans? 63A l'é lë Spìrit ch'a dà la vita, la carn a serv a nen. Le paròle ch'i l'hai dive a son Spìrit e vita. 64Ma a-i na j'é diversi tra 'd voi ch'a chërdo nen". (Gesù a savìa fin-a dal prinsipi chi a l'ero coj che a l'avrìo pì nen chërdù e chi ch'a l'avrìa tradilo). 65A-j dis donca: "A l'é për lòn ch'i l'hai dive che gnun a peul ven-e da mi, s'a l'é nen dàit da mè Pare".

La confession ëd Pero[modifiché]

66Da col moment diversi dij Sò dissépoj a l'han chitalo e a 'ndasìo pì nen ansem a Chiel. 67E Gesù a dis ai Dódes: "E vojàutri, veule nen ëdcò andev-ne via?". 68Ma Simon Pero a l'ha rësponduje: "Signor! Da chi é-lo ch'i l'avrio mai d'andé? A l'é Ti ch'it l'has paròle 'd vita eterna! 69E nojàutri i l'oma chërdù e i savoma che Ti 't ses ël Sant ëd Nosgnor"[7]. 70Gesù a l'ha rësponduje: "É-lo ch'i l'hai nen sernù vojàutri dòdes? Contut, un ëd voi a l'é un demòni". 71Ora, a disìa lòn ëd Giuda, fieul ëd Simon l'Iscariòt, përchè a l'era col ch'a devìa tradilo, quand bin ch'a fussa un dij Dódes.

Nòte[modifiché]

  1. O "i butrai nen fòra".
  2. O "gnente 'd lòn ch'a l'ha dame".
  3. O "ij Giudé"
  4. Isaìa 54:13.
  5. O "contende".
  6. O "chi peul sentila?".
  7. Maté 16:16; March 8:29; Luca 9:20.

Artòrn a la Tàula dla Bibia