La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 6

Da Wikisource.
Vai alla navigazione Vai alla ricerca

Gioann[modifiché]

La Bìbia piemontèisa - Gioann 06

6[modifiché]

Gesù a dà da mangé ai sinchmila[modifiché]

1Dòp dë ste còse, Gesù a l'é andàit da l'àutra banda dël lagh ëd Galilea, visadì 'l lagh ëd Tiberiade. 2A j'andasìa dapress motobin ëd gent për motiv ch'a vëddìo ij segn miracolos ch'a fasìa an favor dij malavi. 3Gesù, anlora, a l'é montà an s'na colin-a e a l'é setasse con ij sò dissépoj. 4Ora 'l di 'd Pasca, ch'a l'era la festa dij Giudé, a l'era davzin. 5Gesù, donca, a l'ha aussà lë sguard e cand ch'a l'ha vëddù cola granda furfa 'd gent ch'a venìa da chiel, a dis a Flip: "Dov é-lo ch'i podrio 'ndé a caté 'd pan përchè tuta sta gent-sì a l'abia da mangé?". 6A disìa lòn për butelo a la preuva, përchè ch’a savìa bin lòn ch'a l'avìa da fé. 7Flip a l'ha rësponduje: "S'i l'avèisso bin për dosent dné 'd pan, a-i në sarìa ancora nen pro për dèjne mach na frisa a pr'un!". 8E un dij sò dissépoj, Andrea, ël frel ëd Simon Pero a-j dis: 9"A-i é sì 'n fieul ch'a l'ha sinch panèt d'òrdi e dòi pess, ma còs é-lo lòn për tanta gent?".

10Anlora Gesù a dis: "Fé che la gent as anseta për tera". An col pòst a-i era motobin d'erba e la gent, donch, a l'é setassje. A-i era apopré sinchmila përson-e. 11E Gesù a l'ha pijà ij panèt, a l'ha ringrassiane Nosgnor e a l'ha fane la distribussion a la gent ch'a l'era lì setà fin-a a tant ch'a na vorìo, e l'istess a l'ha fàit con ij pess. 12Dòp ch'a l'avìo mangià assé, Gesù a dis ai sò dissépoj: "Rabasté ij tòch ch'a son d'avans, përchè gnente a na vada sgairà. 13A l'han donca rabastaje, e a l'han ampinì dódes cavagne dij tòch ch'a l'ero vansà a coj ch'a l'avìo mangiane.

14Cand che la gent a l'ha vëddù 'l segn miracolos che Gesù a l'avìa fàit, a disìo: "Sto-sì a l'é për dabon ël profeta ch'a l'avìa da ven-e al mond". 15Ma Gesù, cand ch'a l'ha capì ch'a vorìo ven-e a pijelo për felo dventé rè, a l'é artirasse ancora daspërchiel an sle colin-e.

Gesù a marcia an sl'eva[modifiché]

16Cand l'é fàsse sèira ij sò dissépoj a son calà al lagh, 17a son montà an sla barca e a son passà dëdlà dël lagh da le part ëd Cafàrnao. A l'era già neuit che Gesù a l'era pa ancora vnù da lor. 18E 'l lagh a l'é gonfiasse d'un grand vent ch'a bufava. 19Cand ch'a l'avìo già remà tre o quat mija a l'han vëddù Gesù ch'a s'avzinava a la barca an marciand dzora dl'eva e a në son restà bele che sbaruvà. 20E chiel a l'ha dije: "I son mi, ch'i l'abie nen tëmma!". 21A l'han arseivulo con piesì, donca, ant la barca, e sùbit apress, la barca a l'é abordasse andoa ch'a andasìo.

22A l'indoman, la gent ch'a l'era stàita da l'àutra part dël lagh, a l'ha vëddù ch'a-i era lì gnun-e d'àutre barche fòra che cola sola che ij sò dissépoj a j'ero montaje, e che Gesù a l'era nen montà 'nt la barca ansema ai sò dissépoj, ma che lor a l'ero partì da soj. 23D'àutre barche a l'ero rivà da Tiberiade davzin al pòst andoa ch'a l'avìo mangià 'l pan, dòp che Nosgnor a l'avìa rendune grassie. 24Sta gent, donca, ch'a vëddìa che Gesù a l'era pa da cole bande-lì, nì ij sò dissépoj, a son ëdcò montà an su cole barche, e a son ëvnù a Cafàrnao a l'arserca 'd Gesù.

Ël dëscors ëd Gesù rësguard al pan ëd vita[modifiché]

25Parèj a l'han trovalo da l'àutra banda del lagh, e a l'han ciamaje: "Rabbì, da cand ch'a l'é ch’it ses rivà sì?". 26Gesù a l'ha rësponduje: "An vrità, an vrità iv diso ch'im sërche nen përchè ch'i l'abie vëddù 'd segn miracolos, ma për motiv ch'i l'eve mangià 'd pan e ch' i seve gavave la fam. 27Deve nen tant da fé për lòn ch'a dura nen ampess coma 'l mangé. Angageve pitòst për oten-e la vita eterna che 'l Fieul ëd l'Òm a peul deve, përchè Nosgnor, ël Pare, a l'ha marcalo con Sò cacèt d'aprovassion.

28Anlora a l'han dije: "An còsa l'om-ne da angagesse për fé j'euvre che Nosgnor a veul da nojàutri?". 29Gesù a l'ha rësponduje: "Chërde an col che Nosgnor a l'ha mandà a l'é l'angagiament pì grand che chiel a veul da vojàutri, e cola-lì a l'é l'euvra 'd Nosgnor". 30Anlora a l'han dije: "Che segn miracolos fas-to, donca, përchè an vëddend-lo noi i l'abio da chërd-te? Còsa peudes-to fé? 31Ij nòstri antich a l'han mangià la mana 'nt ël desert[1], conforma a lòn ch'a l'é scrit: 'A l'ha daje da mangé 'd pan ch'a ven dal cel[2]'".

32Ma Gesù a-j dis: "An vrità, an vrità iv diso: 'A l'é stàit nen Mosè ch'a l'ha dave 'l pan dël cel; ma a l'é mè Pare ch' av dà 'l ver pan dël cel. 33Ël pan ëd Nosgnor a l'é col ch'a l'é calà dal cel e ch'a dà la vita al mond". 34Anlora a l'han dije: "Signor, dane sèmper ëd col pan-lì!". 35E Gesù a l'a dije: "I son mi 'l pan ëd la vita: col ch'a ven da mi a l'avrà pì nen fam; e col ch'a chërd an mi a l'avrà mai pì sèj. 36Ma i l'hai dive ch' i l'eve vëddume, e contut i chërde ancora nen. 37Tuti coj che mè Pare am dà, a vniran da mi[3], e gnun ch'a ven-a a mi i lo manderai mai vìa[4], 38përchè i son calà giù dal cel nen për fé mia volontà, ma la volontà 'd col ch'a l'ha mandame. 39E la volontà 'd col ch'a l'ha mandame a l'é costa-sì: ch'i perda gnun[5] ëd coj che chiel a l'ha dame, ma ch’i j'arsùssito tuti 'nt ël di darié. 40përchè cola-lì a l'é la volontà 'd mè Pare: che tuti coj ch'a vëddo 'l Fieul e ch'a chërdo an chiel a l'àbio la vita eterna, e mi i j'arsussitrai 'nt ël di darié".

41Ora la gent[6] a l'avia comensà a mormoré contra 'd chiel përchè a l'avìa dit: "i i son ël pan calà giù dal cel". 42Përchè a disìo: "É-lo nen sto-sì Gesù, ël fieul ëd Giusèp? Nojàutri i conòssoma sò pare e soa mare! Com é-lo donca che adess a dis d'esse calà giù dal cel?". 43Gesù anlora a-j dis: "Mormoré nen an tra 'd vojàutri. 44Gnun a peul ven-e da mi, se 'l Pare, ch'a l'ha mandame, a lo tira nen; e mi i l'arsussitrai 'nt ël di darié. 45A l'é scrit ant ij liber dij profeta: 'Tuti a saran amaestrà da Nosgnor'[7]. Tuti coj ch'a dan da ment al Pare e ch'a amprendo lòn che chiel a-j mostra, a ven-o da mi. 46(A l'é nen che cheidun a l'àbia vëddù 'l Pare: mach mi, ch'i son ëstàit mandà dal Pare, i l'hai vëddulo). 47An vrità, an vrità iv diso: coj ch'a chërdo a l'han la vita eterna. 48Mi i son ël pan ëd la vita. 49Vòstri antich a l'han mangià la mana 'nt ël desert, epura a son mòrt. 50Sto-sì a l'é 'l pan ch'a l'é calà giù dal cel, përchè se cheidun a në mangia, a meuira nen. 51I son mi 'l pan ch'a dà la vita e ch'a l'é calà giù dal cel. Se cheidun a mangia dë sto pan-sì, a vivrà për sèmper; e 'l pan ch'i darai a l'é mia carn për la vita dël mond.

52Anlora la gent a l'ha comensà a dëscute[8] 'n tra 'd lor, e a disìo: "Com é-lo che sto-sì a peul dene soa carn da mangé?". 53E Gesù a-j dis: "An vrità, an vrità, iv diso che s'i mange nen la carn dël Fieul ëd l'Òm, e s'i bèive nen ëd sò sangh, i l'eve nen la vita an vojàutri. 54Col ch'a mangia mia carn, e ch'a bèiv mè sangh, a l'ha vita eterna, e mi i l'arsussitrai 'nt ël di darié. 55Përchè mia carn a l'é për dabon ëd mangé, e mè sangh a l'é për dabon na bèivanda. 56Col ch'a mangia mia carn e ch'a bèiv mè sangh, a stà an mi e mi an chiel. 57Com ël Pare ch'a l'é viv a l'ha mandame, e ch'i son viv grassie a chiel, parèj col ch'am mangia a vivrà grassie a mi. 58Sto-sì a l'é 'l pan ch'a l'é calà giù dal cel. A l'é nen coma col ch'a l'han mangià ij vòstri antich. Lor a son mòrt, ma col ch'a mangia 'd cost pan-sì, a vivrà për sèmper.

Diversi 'd coj ch'a seguitavo Gesù as në van via[modifiché]

59Gesù a l'ha dit ëste còse 'nt la sinagòga, antant ch'a dotrinava a Cafàrnao. 60Contut, diversi dij sò dissépoj ch'a l'avìo sentulo, a l'han armarcà: "Sta paròla a l'é pròpi dura: chi a podrìa mai acetela?"[9] 61Ma Gesù, ch'a savìa ch'a-i j'era 'd sò dissépoj ch'a mormoravo 'd lòn, a-j dis: "É-lo che lòn a vë scandalisa? 62Còsa a sarìa donca, s'i vëddèisse 'l Fieul ëd l'Òm monté torna andoa ch'a l'era anans? 63A l'é lë Spìrit ch'a dà la vita, la carn a serv a nen. Le paròle ch'i l'hai dive a son ëspìrit e vita. 64Ma a-i në j'é diversi an tra 'd voi ch'a chërdo nen". (Gesù a savìa fin-a dal prinsipi chi a l'ero coj che a l'avrìo pì nen chërdù e chi ch'a l'avrìa tradilo). 65A-j dis donca: "A l'é për lòn ch'i l'hai dive che gnun a peul ven-e da mi, s'a l'é nen dàit da mè Pare".

La confession ëd Pero[modifiché]

66Da col moment diversi dij Sò dissépoj a l'han chitalo e a 'ndasìo pì nen ansem a Chiel. 67E Gesù a dis ai Dódes: "E vojàutri, veule nen ëdcò andev-ne via?". 68Ma Simon Pero a l'ha rësponduje: "Signor! Da chi é-lo ch'i l'avrio mai d'andé? A l'é ti ch'it l'has paròle 'd vita eterna! 69E nojàutri i l'oma chërdù e i savoma che Ti 't ses ël Sant ëd Nosgnor"[10]. 70Gesù a l'ha rësponduje: "É-lo ch'i l'hai nen sernù vojàutri dòdes? Contut, un ëd voi a l'é un demòni". 71Ora, a disìa lòn ëd Giuda, fieul ëd Simon l'Iscariòt, përchè a l'era col ch'a deuvìa tradilo, cand bin ch'a fussa un dij Dódes.

Nòte[modifiché]

  1. Cfr. Surtìa 16:4,15.
  2. Cfr. Salm 78:24.
  3. Lét. "Tut lòn che mè Pare am dà, a vnirà da mi".
  4. O "i butrai pa fòra".
  5. O "gnente 'd lòn ch'a l'ha dame".
  6. O "ij Giudé"
  7. Cfr. Isaìa 54:13.
  8. O "contende".
  9. O "chi peul sentila?".
  10. 6:68-69 cfr. Maté 16:16; March 8:29; Luca 9:20.