La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 33

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Deuteronòmi[modifiché]

33[modifiché]

Mosè a benediss le tribù d’Israel[modifiché]

1Anans ëd meuire, Mosè, l’òm ëd Nosgnor, a l’ha benedì j’Israelita. 2A l’ha dije: “Nosgnor a l’é rivà dal Sinai, a l’é spontà tanme ‘l sol da Seir, a l’ha fàit vëdde tut sò splendrior dal mont ëd Paran, a l’é rivà compagnà dai desmila àngej ‘d soa cort dël cél[1] e con soa man drita a l’ha mandaje ‘l feu ‘d na Lej. 3Chiel përdabon a-j veul bin al pòpol; tùit ij sò àngej sant a son an sò podej. Lor a stan asta ai tò pé pr’ arsèive toe istrussion[2]. 4Mosè a l’ha ‘rmëttune na Lej, n’ardità për la ciambrea ‘d Giacòb. 5Nosgnor a regnava dzura Iesoron, quand ij cap dël pòpol a son riunisse, le tribù d’Israel a son riunisse an ciambrea.

6Ch’a viva la tribù ‘d Ruben, ch’a dësparissa mai, bele s’a l’é nen tant numerosa.

7Për la tribù ‘d Giuda, Mosè a l’ha dit: “Nosgnor! Scota ‘l crij ëd Giuda e falo ‘rtorné a sò pòpol. Che so podèj a sia grand, e giutlo contra ij sò nemis.

8Për la tribù ‘d Levi, a l’ha dit: “Ti, Signor, it l’has fidaje ij tò Urim e Tumin[3] ch’a përtoco a d’òm ch’a l’é sant[4] apress ch’it l’has butalo a la preuva a Massa e questionalo a le sorgiss ëd Meriba[5]. 9A l’ha dije a sò pare e soa mare: “I savoma nen chi ch’a sia[6]. A l’han pa arconossù ij sò frej e a l’han ignorà ij sò fieuj për guardé toa paròla e vijé për toa aleansa. 10Lor a mostreran a Giacòb toe ordinanse e a Israel toa Lej. Lor a smon-ran d’ancens d’’odor agreàbil e d’olocàust dzura dij tò autar. 11Nosgnor! Benediss ël ministeri dij Levita[7] e aceta tuta l’euvra ‘d soa man ëd lor. Frapa a j’organ vitaj[8] chionque a-j taca e tuti coj ch’a-j j’han an òdio, parèj ch’a peudo pa pì levesse”.

12Për la tribù ‘d Beniamin a l’ha dit: “Che ‘l bin-amà ‘d Nosgnor a viva an tuta sicurëssa con chiel, për ch’a lo guerna për tut ël temp, e che 'l Pì- Àut a lo pòrta ‘n brass”.

13Për la tribù ‘d Giusèp a l’ha dit: “Che Nosgnor a benedìssa sò pais con ij don ëd la rosà dël cél e dj’aque ch’a stan sota dla tèra; 14con ij don dl’arcòlt portà da la lus dël sol e dal ciàir ëd la lun-a[9]; 15con le primissie dle montagne antiche e l’arcòlt portà da le colin-e eterne; 16con ij don ëd la tèra e ‘d tut lòn ch’a-i viv[10], e ‘l favor ëd col ch’a parlava da la ronza sfiamanta[11]. Che la benedission a sia na coron-a për la testa ‘d Giusèp, an sla front ëd col ch’a l’é stàit consacrà an mes ai sò frej. 17Onor a Giusèp, ël prim tòr nassù da lë strop ëd Nosgnor! Ch’a peuda deje ‘d cornà a tùit ij pòpoj da ‘n cap a l’àutr ëd la tèra. Ij sò còrn a son ij milanta ch’a son naje a Efraim, e ij mila ‘d Manasse”.

18Për le tribù ‘d Zabulon e d’Issacar, a l’ha dit: “Argiojiss, Zabulon, quand ch’it vade an campagna; e Issacar quand ch’i reste andrinta a toe tende. 19A ciameran ëd pòpoj a la montagna; ambelelà lor a smon-ran ëd sacrifissi che Nosgnor a-j aceta; përchè lòr a godran da la bondansa dij mar, e dle richësse stërmà sota la sabia”.

20Për la tribù ‘d Gad a l’ha dit: “Ch’a sia benedì Nosgnor ch’a dà a Gad un teritori bin grand. Tanme na leonëssa a na farà soa abitassion. Chiel a atacherà soe pijaite e a na dëstacherà testa e piòte. 21A l’ha sernune për chiel la mej porsion, la part ch’a speta al comandant quand ch’a son riunisse ij cap dël pòpol. Chiel a l’ha compì ij propòsit giust ëd Nosgnor e soe decision an favor d’Israel”.

22Për la tribù ‘d Dan a l’ha dit: “Dan a l’é ‘n leonòt ch’a sauterà fin-a a Basan”[12].

23Për la tribù ‘d Neftali a l’ha dit: “Neftali! Pijite toa sodisfassion dai favor ëd Nosgnor; lass-ne ampinite, che chiel at veul benedì; pijte ‘l possess dël mar e dël Meridion!”.

24Për la tribù d’Aser, a l’ha dit: “Benedì a sia Aser an tra ij fieuj ëd Giacòb, preferì an tra ij sò frej! Che chiel a peuda moje sò pé ant l’euli d’oliva. 25Le sbare ‘d toe pòrte a son fàite ‘d fer e ‘d bronz. Ti't guerneras toa fòrsa për tuta la vita”.

Làuda e benedission general[modifiché]

26Iesoron! A-i é gnun ch’a sia parèj ëd tò Dé! Chiel a cavalca pr’ ël cél për ëvnì a giutete, a cavalca ‘n sle nivole con granda majestà. 27Ël Dé etern për ti a l’é na susta, at sosten-o ij sò brass etern. Chiel a l’ha scassà ‘d nemis dëdnans a ti, e a l’ha comandate dë stermineje! 28Ël pòpol d’Israel a viv an tuta sicurëssa; l'adoss ëd Giacòb gnun a-j dà distorb ant na tèra ‘d gran e ‘d vigne, rigà da la rosà dël cél. 29Israel! Che ‘d goj ch’it l’has! Chi ch’a l’é parèj ëd ti, pòpol salvà da Nosgnor? Chiel at guerna tanme në scù, chiel a l’é la spa ch’as àussa an àut. Ij to nemis as sugetran a ti, e ti jë scarpiseras adòss!

Nòte[modifiché]

  1. O “sant”.
  2. O “toe paròle”.
  3. Cfr. Surtìa 28:30; Levitich 8:8; Nùmer 27:21; 1 Samuel 28:6.
  4. O “fidej”.
  5. Cfr. Nùmer 20:13, 24; Salm 106:32.
  6. Cfr. Surtìa 32:25-29.
  7. O “ij sò beni”
  8. Let. “ai ren”, o “a le gambe”.
  9. O “da j’arcòlt ëd l’ann e dij frut che minca mèis a madura”.
  10. O “ëd soa pienëssa”.
  11. Surtìa 3:3.
  12. Cfr. Giudess 18:27-28.