La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 17

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Surtìa[modifiché]

17[modifiché]

L'eva a Massa e a Merìba[modifiché]

1L'antrega comunità dj'Israelita a l'ha viagià a tape dal Desert ëd Sin conforma j’istrussion ëd Nosgnor e a l'han butà 'l camp a Refidim. Ansilà, nopà, ël pòpol a l'avia nen d'eva da bèive. 2Për costa rason a l'han lamentass-ne con Mosè, e a l'han dit: "Dane d'eva da bèive!". Mosè a-j rëspond: "Përchè lamenteve-ne con mi? Përché butev-ne Nosgnor a la preuva?".

3Ël pòpol a l'era ansilà, pressà da la sèj e as na lamentava con Mosè. A disìa: "Përché mai it l'has fane seurte da l'Egit, parèj che noi, ij nòstr fieuj e 'l nòstr bestiam a meuira ëd sèj?". 4Antlora Mosè a l'é butasse a feje na plenta a Nosgnor e a l’ha dije: "Còs hai-ne da fé con ësto pòpol? Ancora 'n po' e sti-sì am masso a prassà!".

5Nosgnor a l'ha dit a Mosè: "Passa dëdnans al pòpol e pija con ti dj'ansian. Pija 'dcò ant la man ël baston ch'it l'has dovrà për bate 'l Nil e va! 6Mi 'm butraj dëdnans a ti an sla rochera d'Horeb. Ti 't batras la rochera con tò baston e a na seurtirà d'eva e 'l pòpol a na beivrà. Mosè a l'ha fàit parèj dëdnans a j'euj dj'ansian d'Israel.

7Mosè a l'ha peui ciamà col leugh Massa[1] e Meriba[2] për motiv dle plente dj'Israelita e përchè a l'avìo butà a la preuva Nosgnor an disand: "Nosgnor é-lo o é-lo nen an mes a noi?".

La vitòria an sj'Amalechita[modifiché]

8A l'é vnuie, peui, j’Amalechita e a l'han atacà Israel a Refidim. 9Antlora Mosè a l'ha dit a Giosuè: "Sern quaidun dij nòstri òm, seurt e combat Amalech. Doman im butrai ansima la colin-a con ël baston ëd Nosgnor an man.

10Antlora Giosuè a l'é andàit a combate j’Amalechita coma Mosè a l'avìa dije, e Mosè, Aron e Hur a son andàit ansima la colin-a. 11Quand che Mosè a aussava soe man, Israel a vnisìa pì fòrt, ma quand che Mosè a sbassava soe man[3], a l’era Amalech ch’a vnisìa pì fòrt.

12Antlora, quand che Mosè a podìa pì nen ten-e le man an àut, a l'han ciapà na pera e a l'han butajla sota 'd chiel përchè Mosè as setèissa e Aron e Hur, un da na part e l'autr da l'autra, a-j sostnìo ij bras. A l'é stàit parèj che le man ëd Mosè a son stàite ferme fin-a al calé dël sol. 13E Giosuè a l'ha anientà Amalech e soa armada con la spa.

14Nosgnor a l'ha dit a Mosè: "Scriv ant un liber ëd lòn ch'a l'é capità përché as na conserva la memòria e fortìss a Giosuè che mi i scancelerai la memòria d'Amalech da sota 'l cel. 15Mosè a l'ha peui butà 'n pé na mongiòja e a l'ha ciamala: "Nosgnor a l'é mè drapò". 16përchè Nosgnor a l'avìa dit: "Përchè na man a l'era levà anvers ël tròno 'd Nosgnor, dagià che Nosgnor a sarà 'n guèra contra Amalech da generassion a generassion".

Nòte[modifiché]

  1. A veul dì "butà a la preuva" (מַסָּה, massah).
  2. מְרִיבָה (mÿrivah) a veul dì: rusa, lòta, contrast.
  3. Let. "a vnisìo greve" përché a l'era strach ëd tenje an àut.