La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 36

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Geremìa[modifiché]

36[modifiché]

Baruch a dà letura dij mëssagi da part ëd Nosgnor[modifiché]

1Ant ël quart ann ëd Jeoiachim fieul ëd Josia, rè 'd Giuda, a l'é rivaje a Geremia costa paròla da part ëd Nosgnor: 2“Ciapa ‘n ròtol ëd bërgamin-a e scrivje ansima tut lòn che i l'avìa dite a rësguard ëd Gerusalem, ëd Giuda e contra d’àutre nassion, dal moment ch'i son ancaminame a parlete da quand ch’a-i era Josia, fin-a al di d'ancheuj. 3A peul d'esse che quand che la gent ëd Giuda, an sentend tut ël maleur che i l'hai ël but ëd feje, a chitran tuti soa costuma dësgiusta, e antlora i përdonerai soe angiustissie e pecà.

4Geremia, anlora, a l'ha ciamà Baruch fieul ëd Neria, e Baruch a l'ha scrivù ansima a 'n ròtol ëd bërgamin-a, antant che Geremia a-j detava tut lòn che Nosgnor a l'avìa dije. 5Peui Geremia a l'ha dije a Baruch: ”Mi i son ëstàit antërdì dal Templi ‘d Nosgnor, i peuss pa andeje. 6It i andras ti a mè pòst e, ant ël dì dël diugiun i-i faras na letura pùblica dij mëssagi ‘d Nosgnor ch’i l’hai fate scrive an costa bërgamin-a. Fà an manera che tuta la gent ch’a l’é riva da tute le sità ‘d Giuda it sento bin. 7A podrìa esse che lor, quand ch’a sento lolì, a presenteran soe sùpliche a Nosgnor ch’a-i përdon-a e as convertiran da sò comportament dësgiust, përchè granda a l’é la l’ira e la fln-a che Nosgnor a l’ha manifestaje contra cost pòpol”.

8Anlora Baruch, fieul ëd Nerìa a l’ha fàit lòn che ‘l profeta Geremìa a l’avìa comandaje: a l’ha dàit letura ant ël Templi ‘d Nosgnor ëd tut lòn ch’a l’avìa scrivù an cola bërgamin-a e che Nosgnor a l’avìa dije. 9A l’ha falo ant un dì ‘d digiun a la fin d’otogn dl’ann ch’a fà sinch dël regn ëd Jehoiakim. Antlora ‘l pòpol a l’era congregasse a Gerusalem da tute le sità ‘d Giuda për pijé part a le funsion sacre. 10Baruch a l'ha lesù dal ròtol ëd bërgamin-a, an fasend ëscoté a tuta la gent le paròle 'd Geremia, ant ël Templ dël Signor, giusta ‘dnans a la stansia 'd Ghemaria, fieul ëd Safan, lë scriba, ant la cort pì àuta tacà andova ch'as intra travers la pòrta neuva ant ël Templi 'd Nosgnor.

11Michea fieul ëd Ghemaria, fieul ëd Safan, cora che a l'ha sentù le paròle dël Signor lesùe da col ròtol, 12 l'é calà giù ant ël palass dël rè, ant la stansia dlë scriba; ambelelì a l'ero setà an ciambreja tùit ij cap dij fonsionari: Elisama lë scriba, Delaia fieul ëd Semeia, Elnactan fieul d'Acbor, Gheremia fieul ëd Safan e Sedecia fieul d'Anania, e tuti j’àutri ufissiaj. 13Michea a l'ha arferije tute le paròle ch’a l'avìa sentù antant che Baruch a lesìa dal ròtol për la gent ch’a scotava. 14A cola mira, tuti j’ufissiaj a l'han mandà da Baruch Iudi fieul ëd Natania, fieul ëd Selamia, fieul dël Mòro, a dije: ‘Va’ a pijé ‘l ròtol ch’it lesìe a vos àuta a la gent, e ven da nojàutri. E Baruch fieul ëd Neria con ël ròtol an man a l'é andàit da lor. 15Lor a l'han dije: “Set-te ambelessì e les ëdnans a nojàutri. Baruch a l'ha lesù 'dnans ëd lor.

16Sentùe tute cole paròle a son vardasse un con l'àutr ësbaruvà e a l'han dije a Baruch: “Venta nunsieje tut sòn al rè sensa esitassion”. 17E a l'han anterogalo an ciamandje 'd conteje coma che a l'avìa scrivulo. 18E Baruch a l'ha rësponduje: “Geremia am detava tute coste paròle e mi i jë scrivìa ant la bërgamin-a con l'anciòst”.

19Antlora j’ufissiaj a l'han dije a Baruch: “Venta che ti e Geremia iv ëstërme, ëd manera che gnun a sapia andova ch’i seve”. 20Peui lor a son rivà a la cort dël palass dël rè, avend lassà 'l ròtol ant la stansia dlë scriba Elisama, e a l'han arferije al rè tut lòn che a l'era ancapitaje.

Ël rè a brusa ‘l ròtol[modifiché]

21Antlora 'l rè a l'ha mandà Iudi a pijé 'l ròtol. Chiel a l'ha pijalo da la stansia dlë scriba Elisama e peui a l'ha lesujlo al rè e a tùit ij prinsi che a-j ëstasìo d'antorn. 22Ël rè a l'era stà ant l'alògg d'invern e, da già che a l'era squasi a la fin dl’otogn, un brasè a-j brandava dëdnans për ëscaudesse. 23Viaman che Iudi a finìa ‘d lese tre o quatr colon-e ‘d col test, ël rè a tajava vìa da la bërgamin-a cola part ëd lë scrit e a la campava ant ël feu ch’a brusava ant ël brasé. Përparèj che, pian pian, a l'ha daje feu a tut ël ròtol. 24Ni ‘l rè, nì ij sò atendent a l’han pa dàit ëd segn qualsëssìa dë sburdiment o ‘d pentiment[1] ëdnans a cole paròle. 25Contut che Elnactan, Delaia e Gamaria a fusso oponùsse al rè, përchè a brusèissa pa 'l ròtol, chiel a l'ha nen ëscotaje. 26Peui ël rè a l'ha comandaje a Ieramel prinsi real, a Seraia fieul d'Esriel e a Selemia fieul d'Abdel d'arestè lë scriba Baruch e 'l profeta Geremia, mach che Nosgnor a l'avìa stërmaje.

Geremìa a fà scrive n’àutr ròtol[modifiché]

27Ora, dòp che 'l rè a l'avìa brusà 'l ròtol con le paròle detà da Geremìa a Baruch, ël Signor a l'ha parlaje torna al profeta Geremia. A l’ha dije: 28“Pija n'àutr ròtol e faje scrive tut lòn ch’a l'era già ant ël prim ròtol brusà da Gioachim rè 'd Giuda. 29Peui it diras al rè: ‘Ti’t l’has campà ant ël feu ‘l ròtol ëd bërgamin-a përchè ch’a disìa che ‘l rè ‘d Babilònia a l’avrìa ravagià sto pais e sveudalo da soa gent e da soe bes-ce. 30Ora, sossì a l’é lòn ch’a dis ël Signor al rësguard ëd Gioachim, rè ‘d Giuda: A-i sarà pì gnun ëd soa rassa ch’a starà stà an sël tròno 'd David. Sò cadàver a sarà campà fòra ant ij camp sensa esse sotrà e sarà sogetà a la càud dël di e a la frèid ëd la neuit. 31Nen mach, i castierai chiel, soa rassa e ij sò servent për soe përversità, e i-j farai ëvnì an sj'abitant ëd Gerusalem e an sla gent ëd Giuda tut ël maleur che i l'hai nunsiaje, përchè a l'han pa dame da ment. 32Geremia a l'ha peui pijàit n'àutr ròtol e a l'ha dàjlo a lë scriba Baruch fieul ëd Neria, che a l'ha scrivuje tut lòn che a-i j'era ant ël lìber brusà da Gioachim rè 'd Giuda e a l'han fin-a giontaje ‘d pes, ròbe ch’a j'ero pa ant ël ròtol d'anans.

Nòte[modifiché]

  1. O “a son nen ës-ciancasse le vestimente”.