La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 37

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Geremìa[modifiché]

37[modifiché]

Introdussion a j’aveniment capità damentre che Sedechìa a l’era rè[modifiché]

1Al pòst ëd Jeconia fieul ëd Jeoiachim, a l'é vnùit a esse rè Sedechia fieul ëd Jeosia: Nabucodenesar rè 'd Babilònia a l'avìa chiel butalo lì[1] coma rè dël pais ëd Giuda. 2Mach che nì chiel, nì ij sò ministr, nì 'l pòpol dël pais a l'han pa mai dàit da ment a le paròle che Nosgnor a l'avìa pronunsià për boca 'd Geremia. 3Rè Sedechia a l'ha mandà antlora Jucal fieul ëd Selemia e 'l sacerdòt Sofonia fieul ëd Maaseia dal profeta Geremia për dije: “Prega ti për nojàutri ël Signor nòst Dé”. 4Geremia, antramentre, a andasìa e a mnisìa lìber an mes al pòpol përchè a l'era 'ncor nen ëstàit butà an përzon.

5L'armeja 'd Faraon a l'è surtìa da l'Egit e parèj che ij Caldé ch'a blocavo Gerusalem, pen-a ch'a l'han savulo, a l'han lassala lìbera e a son ëslontanass-ne.

6Alora Nosgnor a l’ha daje a Geremìa cost messagi: 7‘Sossì a l’é lòn che ‘l Signor, ël Dé d’Israel, a dis: Ël rè ‘d Giuda a l’ha mandà a ciameme còs é-lo ch’a capitrà da sì a ‘n pòch. Dije: L’armada ‘d Faraon, surtìa për giuteve, a tornerà tòst an Egìt, sò pais. 8Apress ëd lòn le forse dij babilonèis a saran d’artorn, a tacheran la sità, a la pjeran e a-j daran feu’.

9Sossì a l’é lòn ch’a dis ël Signor: “Feve pa d’ilusion che ij babilonèis a sìo giumai andasne e ch’av lasseran an pas. Përché lor as n’andran pa vìa. 10Bele s'i rivèisse a bate tuta l'armeja dij Caldé ch'av fan guèra e a-i në restèissa mach pì cheidun ferì, sti-sì a surterìo fòra da soe tende e a-j darìo feu a sta sità”.

Geremìa a l’é butà ‘n përzon[modifiché]

11Cora che l'armeja dij Caldé a l'è artirasse për motiv dl'armeja 'd Faraon, 12Geremia a l'é surtìss-ne da Gerusalem për andé ant la tèra 'd Beniamin a pijesse la part d'ardità ch’a-j tocava da ‘n tra ij sò parent. 13Ma, pen-a rivà a la Pòrta 'd Beniamin, andova ch'a-i era 'd vardia Jeria fieul ëd Selemia, fieul d'Anania, chiel-sì a l'ha blocalo an disendje: “Geremìa, ti 't veule mach passé da la part dij Caldé!”. 14Geremia a l'ha rësponduje: “A l'é nen vera: mi i l’hai gnun-a ‘intension ëd passé ai Caldé!”, ma chiel a l'ha pa daje dament. E përparèj che Jeria a l'ha ciapà Geremia e a l'ha portàjlo a j’ufissiaj. 15J’ufissiaj, anrabià contra Geremia, a l'han falo foetté e peui a l’han campalo an përzon ant la ca dlë scriba Gionata, ch’a l’era stàita convërtìa ant na përzon. 16Parèj chè Geremia a l'é stàit sarà ant na cròta ‘d cola ca-lì e a l'é stàit ambelelà vàire di.

17Pì tard Rè Sedechia a l'ha mandalo a pijé për anteroghelo a soa ca, sensa che gnun a lo savèissa. A l’ha dije: “L'has-to cheicòsa da dime da part ëd Nosgnor?”. Geremia a l'ha rësponduje: “Òhi, ti it saras butà ant le man dël rè 'd Babilònia”. 18Peui Geremia a l'ha ciamaje a rè Sedechia: “Che mal i l'hai fàit mi contra 'd ti, contra ij tò ministr o contra sto pais përchè it l'àbie butame an përzon?” 19Adess, scotme, mè rè e signor, che mia amplorassion ch'at sia agradìa. Mandme pì nen ant la ca dlë scriba Gionata, përchè i l'àbia pa a meuire.20E rè Sedechia, anlora, a l'ha comandà 'd guerné Geremia ant la cort ëd la ca dle vardie e tùit ij di a l'han daje na fogassa 'd pan ch’a mnisìa da la stra dij panaté, fin-a ch'a l'é staje 'd pan ant la sità. Përparèj Geremia a l'é stàit segrergà ant la cort ëd le vardie.


Nòte[modifiché]

  1. O “nominalo”.